കലേഷിന്റെ ലോകം :: Kalesh's World

൪ വര്‍ഷം!

2009-06-11T17:24:00.001+05:30

ബ്ലോഗിംഗ് തുടങ്ങീട്ട് 4 വര്‍ഷം ഈ കഴിഞ്ഞ മെയ് മാസം തികഞ്ഞു! നാല് വര്‍ഷം പോയ പോക്ക്!

മനോരമ ഫോണ്ടില്‍ തുടങ്ങിയ ബ്ലോഗെഴുത്ത് പിന്നീട് യുണീകോഡീലാക്കി. മലയാളം യുണീകോഡ് ഇപ്പോള്‍ ജനകീയമായിരിക്കുന്നു. ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നുന്നു....

ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങള്‍.... ഒരുപാട് പുതിയ ബ്ലോഗറുമ്മാര്‍! അന്നത്തെ ബൂലോകവും ഇന്നത്തെ ബൂലോകവും തമ്മില്‍ രാത്രീം പകലും പോലത്തെ വ്യത്യാസമുണ്ട്! ബ്ലോഗുകളുടെ എണ്ണം വര്‍ദ്ധിച്ചതുമൂലം ഏത് വായിക്കണമെന്ന് കണ്‍ഫ്യൂഷനാ! സമയക്കുറവ് മൂലം എനിക്ക് ഒന്നും എഴുതാനും കഴിയുന്നില്ല.

ബൂലോഗത്ത് നിന്നു കിട്ടിയ സൌഹൃദങ്ങളില്‍ പലതും ഇന്നും ശക്തമായി നിലനില്‍ക്കുന്നു. അവ എന്റെ ജീ‍വിതത്തിന്റെ ഗതിയെത്തന്നെ മാറ്റി മറിച്ചു. ഗള്‍ഫീന്ന് നാട്ടിലെത്തി, അവിടുന്ന് ബാംഗ്ലൂരെത്തി....

ബ്ലോഗെഴുത്ത് തുടങ്ങണം വീണ്ടും....

ഓണാശംസകള്‍

2008-09-12T11:30:00.001+05:30

എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെയും റീമയുടെയും വക ഓണാശംസകള്‍!

ടെന്‍ഷന്‍

2007-05-12T22:41:00.000+05:30

“എന്തെരെടേ? എന്തേര് പ്രശനം?“
“എന്തേര്?“
“വര്‍ഷം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞല്ല്?“
“അതിന്?“
“അല്ല, നിന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റണില്ലേടേ?“
“എന്തേര്?“
“എന്തേരാ? ഹൊ! നിനക്കേ പിക്കപ്പൊന്നുമില്ലേന്ന്?“
“അയ്യീ ശ്ശേ! അണ്ണന്‍ എന്തേര് പറയിണത്? ....“
“പിന്നാ?“
“അല്ലണ്ണാ, ഒരു ജോലീം കൂലീം ഒന്നും ഇപ്പഴ് ഇല്ലല്ല്... എന്തേരേലും ഒരണ്ണം ശരിയാ‍വട്ട്... പേറിന്റെ ചിലവ കാശിന് അച്ഛന്റെ മുന്നില്‍ തല ചൊറിയാന്‍ വയ്യണ്ണാ...”
“ഫസ്റ്റ്! അപ്പഴ് ജോലീം കൂലീം ഒന്നുമില്ലാത്തോര് പ്രസവിപ്പിക്കണില്ലേടേ? പിച്ചക്കാര് പ്രസവിക്കണില്ലേ? അവര്‍ക്കില്ലാത്ത ടെന്‍ഷന്‍ നിനക്കെന്തിനെടേ?“
“അതല്ലണ്ണാ....“
“എന്തേര് അല്ലണ്ണാ....?“
“..............“

‌‌-------------------------------------------------------------------------------------------------‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ഒരു വര്‍ഷം പോയ പോക്കേ!

ആശംസാ പോസ്റ്റിട്ടും, എന്നെ വിളിച്ചും, ഈ-മെയിലിലൂടെയും, സ്ക്രാപ്പിലൂടെയും സ്നേഹം പങ്കുവച്ച എന്റെ ബൂലോഗകൂടപ്പിറപ്പുകള്‍ക്ക് എന്റെയും റീമയുടെയും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം നന്ദി.....

“കലേഷേ സത്യം പറ, നീ എവിടാ?“

2006-09-16T19:40:00.000+05:30

“കലേഷേ സത്യം പറ, നീ എവിടാ?“

അമ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടി. കാരണം അമ്മ എന്നെ “മോനേ”ന്ന് വിളിക്കുന്നതിനു പകരം “കലേഷേ“ എന്ന് വിളിക്കണമെങ്കില്‍ അമ്മയ്ക്ക് എന്നോട് നല്ല ദേഷ്യമുണ്ട് എന്നര്‍ത്ഥം.

“ഞാനിവിടെ ഉം അല്‍ കുവൈനില്‍. എന്താ അമ്മേ പ്രശ്നം?”

രാവിലെ ഓഫീസില്‍ പോകാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പഴാ, നാട്ടീന്ന് അച്ഛന്‍ എന്നെ ഫോണ്‍ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടിയില്ല, ഞാനത്യാവശ്യമായിട്ട് നാ‍ട്ടിലോട്ട് തിരിച്ച് വിളിക്കണമെന്ന് എന്റെ പെങ്ങള്‍ അബുദാബിയിലുള്ള ശശി അളിയനെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞ വിവരം ശശി അളിയന്‍ എന്നെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞത്.

യു.ഏ.ഈയില്‍ വന്നിട്ട് പുതിയ ജോലിക്ക് ചേര്‍ന്നതേയുള്ളു. കൈയ്യിലും മൊബൈലിലും കാശൊന്നുമില്ല. ആദ്യ ശമ്പളം ഇതുവരെ കിട്ടിയില്ല. അത്യാവശ്യം തെറ്റില്ലാത്ത പണിയാണ് എനിക്ക് കിട്ടിയതെന്ന് മനസ്സിലാ‍ക്കിയ ഗ്രോസറിക്കാരന്‍ അയൂബ് “കലേശേ, എന്ത് സാധനം മേണേലും വന്ന് മാങ്ങിച്ചോ, സമ്പളം കിട്ടീട്ട് പറ്റ് തീര്‍ത്താ മതി” എന്ന് സ്നേഹപൂര്‍വ്വം പറഞ്ഞതോര്‍ത്ത് ഞാ‍ന്‍ നേരെ “താഹിറ“ ഗ്രോസറിയില്‍ ചെന്നു.

അയൂബ് ഗ്രോസറി തുറക്കുന്നതേയുള്ളു. കൈനീട്ടമായിട്ട് ടെലിഫോണ്‍ കാര്‍ഡ് കടം പറയുന്നതെങ്ങിനെ? ടെലിഫോണ്‍ കാര്‍ഡ് കടം കൊടുക്കത്തില്ലെന്ന് അയാള്‍ പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുമുണ്ട്. എന്തേലും അത്യാവശ്യമില്ലാതെ വീട്ടീന്ന് ഒട്ട് വിളിക്കത്തുമില്ല. കടം ചോദിച്ചുനോക്കാം. കിട്ടിയില്ലേല്‍ ഓഫീസീന്ന് ആരോടേലും കാശ് കടം മേടിച്ച് കാര്‍ഡ് മേടിക്കാം.

കട തുറന്ന ഉടന്‍ തന്നെ ഏതാ‍യാലും ഒരു പട്ടാണി പെട്ടന്ന് തന്നെ കയറി വന്ന് കുബൂസും ഒരു കിലോ പഞ്ചസാരയും മേടിച്ചോണ്ട് പോയി. അത് കണ്ട് എനിക്ക് ആശ്വാസമായി. കൈനീട്ടപ്രശ്നം തീര്‍ന്നു. ഇനി അറിയണ്ടത് ടെലിഫോണ്‍ കാര്‍ഡ് കടം കിട്ടുമോ എന്നാ.

“രാവിലെ എന്താ കലേശേ, ഇന്ന് ജോലിക്ക് മോണ്ടേ?“

“വീട്ടീന്ന് ഒരു കോള്‍ വന്നിക്കാ, ഒന്ന് നാട്ടിലോട്ട് വിളിക്കണം. കാശില്ല”

“അയിനെന്താ, ഇന്നാ, കാര്‍ഡ് പിടി. ഇങ്ങള്‌ മിളി.” മാലപോലെ കിടക്കുന്ന ടെലിഫോണ്‍ കാര്‍ഡുകളില്‍ നിന്ന് ഒരെണ്ണം പൊട്ടിച്ച് ഒരു 25 ഫില്‍‌സ് നാണയവും കൂടെ അയൂബിക്ക എടുത്തു തന്നു.

ഞാ‍നാ 25 ഫില്‍‌സ് നാണയം കൊണ്ട് കാര്‍ഡിന്റെ മറുവശത്തെ നമ്പരിനു മുകളിലെ അലുമിനിയം നിറത്തിലുള്ള കോട്ടിംഗ് ചുരണ്ടിക്കളഞ്ഞ് നമ്പരെടുത്ത് മൊബൈല്‍ ഫോണില്‍ ഫീഡ് ചെയ്ത് വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു.

ഫോണ്‍ എടുത്തത് അനിയത്തി.

“അണ്ണാണ്ണി എന്തൊക്കെയാ ഒപ്പിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നത്?“

“എന്താ മോളെ?” എന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ച് ചോദിച്ചതും അമ്മ ഫോണ്‍ അനിയത്തിയുടെ കൈയ്യീന്ന് മേടിച്ചു.

“കലേഷേ സത്യം പറ, നീ എവിടാ?“ അമ്മച്ചി ചൂടിലാ.

“ഞാനിവിടെ ഉം അല്‍ കുവൈനില്‍. എന്താ അമ്മേ പ്രശ്നം?“

“സത്യം പറ. നീ കൊടൈക്കനാലിലല്ലേ?”

“എന്താ അമ്മേ പ്രശ്നമെന്ന് തെളിച്ച് പറ. രാവിലെ വിളിച്ചിട്ട് ഞാനെവിടെയാന്ന് ചോദിക്കുന്നതെന്താ?”

“നീ സത്യം പറയെടാ. നീ കൊടൈക്കനാലിലില്ലേ?”

എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. “ആ ഞാന്‍ കൊടൈക്കനാലില്‍ തന്നെ. എന്ത് വേണം?”

“എന്നാലും ഈ ചതി ഞങ്ങളോട് വേണ്ടായിരുന്നെടാ. നിന്നെ എന്ത് ഓമനിച്ചാടാ ഞങ്ങള്‍ വളര്‍ത്തിയത്?” അമ്മയുടെ ടോണ്‍ മാറി. കരച്ചിലായി.

എനിക്ക് തലപെരുത്തു. “എന്താ‍ അമ്മേ പ്രശ്നം. ദൈവത്തെയോര്‍ത്ത് എന്താ കാര്യമെന്നൊന്ന് തെളിച്ച് പറ. എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല”

“നിനക്കൊന്നും മനസ്സിലാകില്ല. നീ കൊച്ച് കുഞ്ഞല്ലേ. എന്നാലും നീ ഇത് ചെയ്തല്ലോടാ” അമ്മച്ചിയുടെ ടോണ്‍ വീണ്ടും ദേഷ്യത്തിലേക്ക് മാറി.

ഞാന്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു. എന്താ സംഭവിച്ചതെന്ന് യാതൊരു ഐഡിയയും ഇല്ല. ഞാന്‍ കൊടൈക്കനാല്‍ വിട്ട് യു.ഏ.ഈയില്‍ എത്തീട്ട് മൂന്ന് മാ‍സമാകാന്‍ പോകുന്നു. കൊടൈക്കനാലില്‍ ഇനി എന്തേലും പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാകുമോ? എന്റെ കൂട്ടുകാരെങ്ങാനും എന്റെ പേരും പറഞ്ഞ് അവിടെ എന്തേലും ഒപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമോ?

ഞാന്‍ വീണ്ടും വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു. ഇത്തവണയും അനിയത്തി തന്നെയാണെടുത്തത്.

“അണ്ണാണ്ണീ, സത്യം പറ. അണ്ണാണ്ണി എവിടെയാ?”

“എന്താ പെണ്ണേ നിങ്ങള്‍ക്കെല്ലാവര്‍ക്കും വട്ട് പിടിച്ചോ? നീ കൂടെ വന്നല്ലേ എന്നെ തിരുവനന്തപുരം എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്ന് കയറ്റി വിട്ടത്? അപ്പം പിന്നെ ഞാ‍ന്‍ എവിടായിരിക്കും? അമ്മച്ചിക്ക് എന്ത് പറ്റി? എന്തിനാ അച്ഛന്‍ രാവിലെ ശശി അളിയനെ വിളിച്ചത്?”

“അണ്ണാണ്ണി ഉം അല്‍ കുവൈനിലാന്ന് സത്യം ചെയ്യ്”

“നിന്നാണെ, അമ്മച്ചിയാ‍ണെ സത്യം ഞാന്‍ ഉം അല്‍ കുവൈനിലാ. അമ്മച്ചിയെക്കൊണ്ട് ഞാന്‍ കള്ളയാണയിടത്തില്ലെന്ന് അറിയാമല്ലോ”

“അണ്ണാണ്ണി സത്യം തന്നെയാണല്ലോ പറയുന്നത്? ഇവിടെ എല്ലാ‍വരും അണ്ണാണ്ണി കൊടൈക്കനാലിലാണെന്നും പറഞ്ഞ് ഇരിക്കുകയാ”.

“എന്താ കാര്യം? എന്താ നടന്നതെന്ന് നീ ഒന്ന് തെളിച്ച് പറ”

“തിരുവനന്തപുരത്തെ ചിന്നുവില്ലേ? അവളെയും കൊണ്ട് അണ്ണാണ്ണി ഒളിച്ചോടിയെന്നും പറഞ്ഞിരിക്കുവാ ഇവിടെ എല്ലാ‍വരും!“

“ഈശ്വരാ!“ഞാന്‍ ഞെട്ടി!

“അണ്ണാണ്ണി ആരെയും അറിയിക്കാതെ നാട്ടില്‍ വന്നിട്ട് അവളെയും കൊണ്ട് കൊടൈക്കനാലിന് ഒളിച്ചോടി എന്ന് ഇവിടെ എല്ലാവരും വിശ്വസിച്ചിരിക്കുകയാ. ഇന്ന് വെളുപ്പിനെ ചിന്നൂന്റെ അച്ഛന്‍ ഇവിടെ പോലീസിനെയും കൊണ്ട് വന്നിരുന്നു വീട് റെയ്‌ഡ് ചെയ്ത് അണ്ണാണിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാന്‍. അണ്ണാണ്ണിയെ തപ്പി അവര്‍ കൊടൈക്കനാലില്‍ പോയേക്കുവാ!“

“നീ എല്ലാം വിശദമായിട്ട് എനിക്ക് ഈ-മെയില്‍ ചെയ്യ്. മൊബൈലില്‍ കാശിപ്പം തീരും. നീ അമ്മച്ചിയെ സമാധാനമാ‍യിട്ട് പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്ക് ഞാ‍ന്‍ അമ്മച്ചിയെ അറീച്ചിട്ടേ പെണ്ണുകെട്ടു എന്നും, ഞാന്‍ രാവിലെ വിളിച്ചത് ഉം അല്‍ കുവൈനീന്നാ എന്നും” എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു.

ഞാന്‍ എന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ റീവൈന്‍ഡ് ചെയ്തു. ഞാനും എന്റെ അളിയന്‍ ട്വിങ്കിളും ഒക്കെ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് തിരുവനന്തപുരത്ത് താമസിച്ചിരുന്ന വീടിന്റെ തൊട്ടടുത്തുള്ള വീട്ടിലെ പെണ്‍കുട്ടിയാണ് കഥാ‍നായിക ചിന്നു. ഞാന്‍ ഡിഗ്രി ഫൈനലിയറിന് പഠിക്കുമ്പോള്‍ ചിന്നു നാലാം ക്ലാസ്സിലോ മറ്റോ ആയിരുന്നു. ചിന്നുവും അനിയത്തിമാരായ,പാര്‍വതിയും നടന്നുതുടങ്ങിയ അമ്മുവും ഒക്കെ പല്ലുപോയ അവരുടെ മുത്തശ്ശിയോടൊപ്പം ഞാനും എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും താമസിച്ചിരുന്ന വാടക വീട്ടില്‍ എപ്പഴും വരുമായിരുന്നു. ചിന്നുവിന്റെ അമ്മയും അച്ഛനുമായും കുഞ്ഞമമാരും മുത്തശ്ശിയുമായി ഒക്കെ ഞങ്ങള്‍ വളരെ നല്ല സൌഹൃദത്തിലുമായിരുന്നു. വായാടിയും വഴക്കാളിയുമായിരുന്ന ചിന്നുവിനെ അമ്മ തല്ലാന്‍ ഓടിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ ഓടി വരുന്നത് ഞങ്ങള്‍ താ‍മസിച്ചിരുന്ന വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു. ചിന്നുവിന്റെ അമ്മയും കുഞ്ഞമ്മമാരും എന്റെ മൂത്ത സഹോദരിമാരെപ്പോലെയായിരുന്നു. എനിക്ക് പനി വല്ലതും വന്നാല്‍ അവര്‍ പൊടിയരികഞ്ഞിയൊക്കെ വച്ചുകൊണ്ട് വരുമായിരുന്നു. ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ പിരിഞ്ഞ് പലവഴിക്ക് പോയി. അതിനു ശേഷം ചിന്നുവിന്റെ കുടുംബവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലായിരുന്നു.

പല വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം കൊടൈക്കനാലില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് എനിക്ക് മഞ്ഞപ്പിത്തം പിടിച്ചു. ചികിത്സയ്ക്കായിട്ട് തിരുവനന്തപുരം കോസ്‌മോപോളിറ്റന്‍ ആശുപത്രിയില്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് കൂട്ടിരിക്കാന്‍ വന്ന എന്റെ അളിയന്‍ ട്വിങ്കിള്‍ ചിന്നുവിന്റെ അച്ഛനെ ആശുപത്രിയില്‍ വച്ച് കണ്ടു. ചിന്നുവും അച്ഛനും ആ ആശുപത്രിയില്‍ ഒരു ചെക്കപ്പിനു വേണ്ടി വന്നതായിരുന്നു. അവള്‍ക്ക് ഒരു ഓപ്പറേഷന്‍ വേണ്ടി വരുമെന്ന് അവളുടെ അച്ഛന്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു. കാ‍ല്‍മുട്ടിന് ബലക്ഷയം വന്നതുകാരണം ഏതോ ആയൂര്‍വേദ വൈദ്യന്റെയടുത്ത് കൊണ്ടുപോയി അയാള്‍ അത് തിരുമ്മി കുളമാക്കിയത്രേ. അവളുടെ ഓപ്പറേഷന്‍ ഞാന്‍ ഡിസ്‌ചാര്‍ജ്ജായതിനു ശേഷമായിരുന്നു.

ഞാന്‍ എന്നെ ചികിത്സിച്ച ഡോക്ടറെ വീണ്ടും കാണാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ ചിന്നുവിന്റെ വീട്ടിലും ചെന്നു. ചിന്നുവിന്റെ ഓപ്പറേഷന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സിലെ റിസള്‍ട്ടും കാത്തിരിക്കുന്ന ചിന്നുവിനെക്കണ്ട് ഞാന്‍ അന്തം വിട്ടു . പണ്ടൊക്കെ കാണുമ്പോള്‍ “കലേഷേട്ടാ“ എന്നും വിളിച്ച് ഓടി വന്നിരുന്ന നിഷ്കളങ്കയായ ആ കൊച്ച് ചിന്നുവല്ല. അവളുടെ വായാടിത്തരമൊഴിച്ച് ബാക്കിയെല്ലാം അടിമുടി മാറിയിരിക്കുന്നു. ചിന്നു വല്യ പെണ്ണായിരിക്കുന്നു! ചിന്നുവിന്റെ അമ്മ വിളമ്പി തന്ന ചോറും ഉണ്ട് ഞാന്‍ വീണ്ടും വരാമെന്നും പറഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പം ചിന്നുവിന്റെ അനിയത്തി പാറു വന്ന് എന്റെ വീട്ടിലെ ഫോണ്‍ നമ്പരും എന്റെ ഈ-മെയില്‍ അഡ്രസ്സും ചോദിച്ചു. നമ്പരും ഈ-മെയില്‍ അഡ്രസ്സും കൊടുത്ത് തിരിച്ചിറങ്ങിയ ഞാന്‍ അതിനടുത്ത വീടുകളിലൊക്കെ കയറി സൌഹൃദം പുതുക്കിയ ശേഷം തിരിച്ചു പോന്നു.

ചിന്നു പിന്നെ ഇടയ്ക്കൊക്കെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഫോണ്‍ വിളിക്കുമായിരുന്നു.ഇടയ്ക്ക് അവളുടെ അമ്മയും ഫോണ്‍ ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഞാ‍ന്‍ കൊടൈക്കനാലീന്ന് ലീവിനെത്തുമ്പം അമ്മച്ചി “മെസ്സേജ്” തരും - “ചിന്നു വിളിച്ചിരുന്നു“ എന്ന്. ഞാന്‍ വര്‍ക്കലയുള്ളപ്പോള്‍ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ വിളിക്കും. അവളില്ലെങ്കില്‍ അവളുടെ അച്ഛനോടോ അമ്മയോടോ ഒക്കെ സംസാരിക്കും. ചിന്നൂന്റെ ഈ സ്ഥിരമായുള്ള ഫോണ്‍ വിളികാരണം ഇതു വല്ല പ്രേമവും ആണോന്ന് അനിയത്തിക്കും അമ്മച്ചിക്കും സ്വാഭാവികമായി സംശയം അടിച്ചു. “ഏതാ അണ്ണാ‍ണ്ണീ ഈ പുതിയ വാഴകൃഷി ?” എന്നും ചോദിച്ചോണ്ട് അനിയത്തി എന്നെ കളിയാക്കാന്‍ തുടങ്ങി. “അത് ചിന്നുവാ, അവള്‍ കൊച്ച് കൊച്ചാടീ “എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും അനിയത്തിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

കുറേ നാള്‍ കഴിഞ്ഞ് ഒരു ജനുവരിയില്‍ കൊടൈക്കനാലിലെ പണി വിട്ട് എന്റെ അളിയന്‍ എടുത്തുതന്ന ഒരു വിസിറ്റ് വിസയില്‍ ഞാന്‍ യൂ.ഏ.ഈയിലെത്തി. കഷ്ടപ്പെട്ട്, ബുദ്ധിമുട്ടി ഒരു ജോലി കിട്ടി.

അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പഴാ ഈ സംഭവം നടന്നത്.അനിയത്തീടെ ഈ-മെയില്‍ വന്നപ്പം സംഭവങ്ങള്‍ ഒന്നൂടെ വ്യക്തമായി.

ചിന്നുവിനെ ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ കാണ്മാനില്ല.

ചിന്നു എന്റെ കൂടെ ഒളിച്ചോടിയെന്ന സംശയത്തില്‍ ചിന്നുവിന്റെ അച്ഛന്‍ കൊച്ചുവെളുപ്പാങ്കാലത്ത് പോലീസിനെയും കൊണ്ട് എന്റെ വീട് റെയ്‌ഡ് ചെയ്ത് എന്നെ പൊക്കാ‍ന്‍ വന്നു. സിനിമയില്‍ അഭിനയിക്കുന്ന സര്‍ക്കിള്‍ റാങ്കിലുള്ള ഒരു പോലീസുകാരനും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും മഫ്ടിയില്‍.

വെളുപ്പിനെ ഗെയ്റ്റിലുള്ള അടിയും പട്ടിയുടെ നിര്‍ത്താത്ത കുരയും കേട്ട് എന്റെ അച്ഛന്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു. അച്ഛന്‍ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോള്‍ സര്‍ക്കിള്‍ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു , “ഞാന്‍ തിരുവനന്തപുരം റൂറല്‍ സി.ഐ ആണ്. ഇത് കലേഷിന്റെ വീടല്ലേ?”

“ഇത് കലേഷിന്റെ വീടല്ല, കലേഷിന്റെ അച്ഛന്റെ വീടാണ്. ഞാന്‍ ക്യാപ്റ്റന്‍ ഗോപിനാഥന്‍, കലേഷിന്റെ അച്ഛന്‍”, അച്ഛന്‍ സര്‍ക്കിളിനോട് പറഞ്ഞു.

“ഈ നില്‍ക്കുന്നയാളിന്റെ മകള്‍ ചിന്നുവും നിങ്ങളുടെ മകനും തമ്മില്‍ പ്രേമമായിരുന്നു എന്ന് നിങ്ങള്‍ക്കറിയാമോ?“ സര്‍ക്കിള്‍ ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല” അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു.

“ദിവസവും വൈകിട്ട് കലേഷ് ചിന്നുവിന് ഫോണ്‍ ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു.ചിന്നുവിനെ കാണ്മാനില്ല, കലേഷ് അവളെ തട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി എന്ന് ദാ ഈ നില്‍ക്കുന്ന ചിന്നുവിന്റച്ഛന്‍ എനിക്ക് പരാതി തന്നു.അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വീട് റെയ്‌ഡ് ചെയ്ത് കലേഷിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാ‍നാണ് ഞങ്ങള്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്“,സര്‍ക്കിള്‍ കട്ടിക്ക് പറഞ്ഞു.

“കലേഷ് ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ. അവന്‍ യു.ഏ.ഈയിലാണ്”, അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഞങ്ങള്‍ക്കത് വിശ്വാസമില്ല. ഞങ്ങള്‍ക്ക് വീട് റെയ്‌ഡ് ചെയ്യണം”, അവര്‍ പറഞ്ഞു.

“ഇവിടെ ഞാനും എന്റെ ഭാര്യയും വിവാഹപ്രായമെത്തിയ മകളും മാത്രമാണുള്ളത്. കലേഷ് ഇവിടെ ഇല്ല” എന്ന് അച്ഛന്‍ താഴ്‌മയായി പറഞ്ഞു.

“അതൊന്നും പറഞ്ഞാല്‍ പറ്റില്ല.ഞങ്ങള്‍ക്ക് വീട് റെയ്‌ഡ് ചെയ്തേ പറ്റൂ”. എന്നായി സര്‍ക്കിളേമ്മാന്‍.

അച്ഛന്റെ മട്ട് മാറി. അച്ഛനിലെ കപ്പിത്താന്‍ പുറത്തുവന്നു. “ കലേഷ് ഇവിടെയില്ലെന്ന് ഞാന്‍ മര്യാ‍ദയ്ക്ക് പറഞ്ഞു. വെളുപ്പാങ്കാലത്താണോ വീട് സെര്‍ച്ച് ചെയ്യുന്നത്? സെര്‍ച്ച് ചെയ്യാന്‍ വാറന്റുണ്ടോ? എന്റെ മോനെന്താ വല്ല കൊലപാതകവും നടത്തിയോ? വാറന്റില്ലാതെ ഒന്ന് റെയ്‌ഡ് ചെയ്ത് നോക്ക്. നിങ്ങളെ ഞാന്‍ കോടതി കയറ്റും” അച്ഛന്‍ ദേഷ്യത്തില്‍ പറഞ്ഞു. ഇതിനകം തന്നെ അപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തും താമസിക്കുന്നവരൊക്കെ ബഹളവും പട്ടിയുടെ നിര്‍ത്താതെയുള്ള കുരയും കേട്ട് ഇവര്‍ക്കു ചുറ്റും കൂടി.

സംഗതി പന്തിയാകില്ലെന്ന് കണ്ട സര്‍ക്കിള്‍ പറഞ്ഞു, “ശരി, കലേഷ് ഇവിടെയില്ലെന്ന് എനിക്ക് എഴുതി ഒപ്പിട്ട് തരണം”. അച്ഛന്‍ കടലാസ്സില്‍ എഴുതി ഒപ്പിട്ടുകൊടുത്തു.

“അവനിവിടെയില്ലെങ്കില്‍ കൊടൈക്കനാലിലായിരിക്കും” ചിന്നുവിന്റെ അച്ഛന്‍ അവരോട് പറഞ്ഞു. “ശരി, അന്വേഷിക്കാം. എന്തായാലും അവനെ ഞങ്ങള്‍ പൊക്കും” എന്നും പറഞ്ഞ് അവരെല്ലാം വന്ന കാറില്‍ കയറി തിരികെ പോയി.

അച്ഛന് ആകെ ടെന്‍ഷനായി. അച്ഛന്റെ സ്പെക്കുലേറ്റീവ് മനസ്സ് പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

അച്ഛന്‍ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു, “നിന്റെ മോനല്ലേ, അവന്‍ ആരെയും അറിയിക്കാതെ നാട്ടില്‍ വന്നിട്ട് ആ പെണ്ണിനെയും വിളിച്ചോണ്ട് കൊടൈക്കനാലില്‍ പോയിട്ടുണ്ടാകും”

അമ്മ അത് ആദ്യം വിശ്വസിച്ചില്ല. പാവം അമ്മച്ചി. അച്ഛനെനെന്നെക്കുറിച്ച് നല്ല മതിപ്പാണ്!

“എടീ, അവന്‍ അവളെ ദിവസവും വൈകിട്ട് ഫോണ്‍ ചെയ്യുമായിരുന്നത്രേ! ആ ചിന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞവള്‍ അവനെ വിളിക്കുന്ന കാര്യം നീ തന്നെയല്ലേ എന്നോട് പറഞ്ഞത്? സ്വന്തം അച്ഛനെയും അമ്മയേയും വിളിക്കാതെ കണ്ട തേവടിശ്ശികളെ വിളിക്കാന്‍ എങ്ങനെ തോന്നിയെടീ നിന്റെ മോന്?”അച്ഛന്‍ അമ്മച്ചിയെ കണ്‍‌വിന്‍സ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. അമ്മ എങ്ങനെയോ അവസാനം കണ്‍‌വിന്‍സ്‌ഡ് ആയി.

അങ്ങനെയാണ് അമ്മച്ചി എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ട് ചോദിച്ചത് - “സത്യം പറ, നീ എവിടാ?” എന്ന്.

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ നോക്കിയപ്പം അബുദാബിയില്‍ നിന്ന് എന്റെ അപ്പച്ചിയുടെ മകന്‍ ശശി അളിയന്‍ ലീവുമെടുത്ത് എന്നെ തിരക്കി ഉം അല്‍ കുവൈനില്‍ എത്തി - ചാരപ്രവര്‍ത്തനത്തിന് അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞയച്ചിട്ട്. അളിയന്‍ ഇവിടെ വന്ന ശേഷം ഞാന്‍ അച്ഛനെ വിളിച്ച് “ഫിസിക്കലി & മെന്റലി“ ഞാന്‍ ഉം അല്‍ കുവൈനില്‍ തന്നെയുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പു കൊടുത്തു. ഒപ്പം അത് അളിയനെക്കൊണ്ട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി. അപ്പഴാ എന്റെ വീട്ടുകാര്‍ക്ക് സമാധാനമായത്!

പിറ്റേന്ന് വൈകിട്ട് ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ വിളിച്ചു. അമ്മയാണെടുത്തത്. അമ്മച്ചിയോട് ഞാന്‍ അമ്മച്ചിയെ ചൂ‍ടാക്കാന്‍ വേണ്ടി പറഞ്ഞു, “അമ്മേ, എല്ലാം വളരെ പെട്ടന്നായിരുന്നു, ആരേയും അറിയിക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല, അറിയിച്ചാല്‍ അച്ഛനും അമ്മയും അച്ഛനും സമ്മതിക്കില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ നാട്ടില്‍ ആരേയും അറിയിക്കാതെ വന്ന് അവളേയും , ഒരു കമ്പനിക്ക് അവളുടെ തള്ളയേയും കൂടെ തട്ടിക്കൊണ്ട് വന്ന് കൊടൈക്കനാലില്‍ വച്ച് ഞങ്ങള്‍ വിവാഹിതരായി. അമ്മച്ചിക്ക് വിരോധം വല്ലോം ഉണ്ടായിരുന്നോ?“ പാവം അമ്മച്ചി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പിന്നീടൊക്കെ ഞാന്‍ അമ്മയെ വിളിക്കുമ്പം പറയുമായിരുന്നു - “ഇത് കൊടൈക്കനാലീന്ന് കലേഷാണ്, അമ്മയൂടെ മരുമകള്‍ക്ക് അമ്മയോട് സംസാരിക്കണം; അമ്മേ, അമ്മയുടെ മരുമകള്‍ 12 മാസം ഗര്‍ഭിണിയാണമ്മേ...” എന്നൊക്കെ.

ഏതാണ്ട് ഒന്നുരണ്ടാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞ് എനിക്കൊരു ഈ-മെയില്‍ വന്നു. അത് ഏതാണ്ട് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:

പ്രിയ കലേഷേട്ടാ,

ഞാന്‍ വിവാഹിതയായി.
എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു.
എന്നെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠിപ്പിച്ച സാറുമായി ഞാന്‍ ലൈനായിരുന്നു.
പുള്ളിക്കാരനുമൊപ്പം ഒളിച്ചോടിയാണ് ഞാന്‍ കല്യാണം കഴിച്ചത്.
അതു മൂലം കലേഷേട്ടനും വീട്ടുകാര്‍ക്കും ഒരുപാട് ബുദ്ധിമുട്ടുകളുണ്ടായി എന്ന് അറിയുന്നതില്‍ വിഷമമുണ്ട്.
സോറി.

പുള്ളിക്കാരന്‍ എന്നെ ഫോണ്‍ ചെയ്യുമ്പഴ് “ആരാ‍ വിളിക്കുന്നതെന്ന്” അച്ഛനോ അമ്മയോ അമ്മൂമ്മയോ കുഞ്ഞമ്മയോ ചോദിച്ചാല്‍ കലേഷേട്ടനാണെന്ന് പറയണമെന്ന് ഞാന്‍ പുള്ളിക്കാരനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. കലേഷേട്ടനാണ് എന്നെ വിളിക്കുന്നത് എന്നു കരുതി ആരും വഴക്കൊന്നും പറയത്തില്ലായിരുന്നു.

മറ്റ് നിവര്‍ത്തിയില്ലാഞ്ഞിട്ടാണ്. ശപിക്കരുത്.
അനുഗ്രഹിക്കണം.

ഞങ്ങളിപ്പോള്‍ തിരുവനന്തപുരത്തുണ്ട്.
അച്ഛനും അമ്മയും ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചു!

സ്നേഹപൂര്‍വ്വം,
അനിയത്തി ചിന്നു.

എന്റെ ബൂലോഗകൂടപ്പിറപ്പുകള്‍ക്കെല്ലാം ഓണാശംസകള്‍!

2006-09-04T19:18:00.000+05:30

ഈയിടെയായിട്ട് നല്ല തിരക്കാണ്.
ഒരു മനസമാധാനവും കിട്ടുന്നില്ല (റീമ പാവം - അവളല്ല്ല കാരണം).
അതുകൊണ്ട് ഒന്നും വായിക്കാനും, എഴുതാനും, കമന്റാനും പറ്റുന്നില്ല.
സുഹൃത്തുക്കളെയൊന്നും വിളിക്കാനും കാണാന്‍പോകാനും ഒന്നിനും പറ്റുന്നില്ല.

എന്തിനാ ഞാനിങ്ങനെ കിടന്നോടുന്നതെന്ന് സത്യമായും എനിക്കറിയില്ല.

ഓണമായി - എന്റെയും റീമയുടെയും ആദ്യത്തെ ഓണം.

“എനിക്ക് ഓണക്കോടിയൊന്നുമില്ലേ?”ന്ന റീമയുടെ ചോദ്യത്തിനുമുന്നില്‍ കാലിയായ എന്റെ പഴ്‌സിലേക്ക് നോക്കി “ഓണമൊക്കെ നാട്ടിലല്ലേടീ, ഇവിടെയെന്ത് ഓണം?” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളെ വിരട്ടി തടിതപ്പേണ്ടി വന്ന എന്റെ ഗതികേടിനെ ശപിച്ചുകൊണ്ട്, നല്ല കാലം വരും, കഷ്ടപ്പാടൊക്കെ തീരും എന്ന ശുഭപ്രതീക്ഷയോടെ, എന്റെ എല്ലാ ബൂലോഗ കൂടപ്പിറപ്പുകള്‍ക്കും എന്റെയും റീമയുടെയും ഓണാശംസകള്‍!

കാള പെറ്റന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍... അഥവാ സുനാമി!

2006-07-26T16:45:00.000+05:30

ഇന്നലെ ഓഫീസില്‍ നല്ല തിരക്കുള്ള ദിവസമായിരുന്നു. രാവിലെ വായിക്കാന്‍ എല്ലാ‍ ബ്ലോഗുകളും തുറന്നുവച്ചു. അതുകഴിഞ്ഞുടനേ പണി വന്നു. പണിയൊക്കെ ഒരുവിധം ഒതുങ്ങിയത് വൈകിട്ടാ. ബ്ലോഗ് വായന ഓരോന്നായി തുടങ്ങി. കരീംഭായുടെ പോസ്റ്റില്‍ ബലൂച്ചികളെക്കുറിച്ച് കമന്റ് വച്ചു. അത് കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും തിരക്കായി. അവസാനം ആറുമണിക്ക് കടപൂട്ടി ഇറങ്ങാന്‍ നേരം ഗോപുവണ്ണന്‍ വിളിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു, “എടാ, ഈ വ്യാഴാഴ്ച്ച നീയും റീമയും ഇങ്ങ് ദുബൈല്‍ പോരെ. അല്ലേല്‍ ഞാന്‍ വന്ന് നിങ്ങളെ ഇങ്ങ് കൊണ്ടുവരാം.ഇത്തിരി പ്രശ്നമുണ്ട്”

എന്താ പ്രശ്നമെന്ന് എനിക്ക് ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല. എന്താ പ്രശ്നമെന്ന് ഞാന്‍ അണ്ണനോട് ചോദിച്ചു.

അണ്ണന്‍ പറഞ്ഞു,“ ടാ‍, ഇത്തിരി സീരിയസ്സ് കാര്യമാണ് നിന്നോട് പറയാന്‍ പോണത്, നീ ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്‍ക്കണം. ജൂലൈ ഇരുപത്തിയേഴാം തീയതി വെള്ളിയാഴ്ച്ച യു.ഏ.ഈയില്‍ കാലാവസ്ഥയില്‍ ചില മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകും. അന്ന് അറുപത് മൈല്‍ സ്പീഡില്‍ ശക്തിയായ കാറ്റടിക്കും. അന്ന് സുനാമി പോലെ 5 മീറ്റര്‍ പൊക്കത്തില്‍ തിരമാലകള്‍ അടിക്കാനും സാദ്ധ്യതയുണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. എന്നെ ഇപ്പം ഈ വിവരം ഒരു അടുത്ത സുഹൃത്ത് വിളിച്ചു പറഞ്ഞതാണ്. പുള്ളിക്ക് ഇത് ഈ-മെയില്‍ വഴി കിട്ടിയതാണ്. ഖത്തറിലും ഇത് ഉണ്ടാകും. റാ‍സ് ലഫാനിലെ ഏതോ കമ്പനി ഈ വാര്‍ണിങ്ങ് കാരണം അവരുടെ ഓപ്പറേഷന്‍സ് ഒക്കെ നിര്‍ത്തി വച്ചു എന്നൊക്കെ ആ മെയിലില്‍ പറയുന്നുണ്ട്. നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. ഇവിടെ ദുബൈയില്‍ ഞാന്‍ താമസിക്കുന്നിടം നിന്റെ ഉം അല്‍ കുവൈനിനെക്കാളും സേഫ് ആണ്. അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങ് പോരെ”. അത് പറഞ്ഞിട്ട് പുള്ളിക്കാരന്‍ പുള്ളി കണ്ട ആ ഈ-മെയില്‍ എന്നെ വായിച്ചു കേള്‍പ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

കുറേ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഷാര്‍ജ്ജയില്‍ നിന്ന് ഒരു സുഹൃത്ത് എന്നെ വിളിച്ച് ഇതേ വിവരം പറഞ്ഞു.

എനിക്ക് ആകെ ടെന്‍ഷനായി. ഞാന്‍ വിശാലനെ വിളിച്ചു. പുള്ളിയോട് കാര്യം പറഞ്ഞു. (ഷാര്‍ജ്ജ കടലിനടുത്താ പുള്ളിക്കാരന്‍ താമസിക്കുന്നത്). അപ്പഴാ വിശാലന്‍ പറയുന്നത് ഗന്ധര്‍വ്വന്‍ ഒരു പോസ്റ്റ് ഈ വിഷയത്തില്‍ ഇട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്. ഏതായാലും വെള്ളിയാഴ്ച്ച ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചോണം എന്ന് പുള്ളിക്കാരനോട് പറഞ്ഞിട്ട് ഞാന്‍ ഓഫ് ചെയ്ത കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഓണ്‍ ചെയ്ത് ഗന്ധര്‍വരുടെ പോസ്റ്റ് കണ്ടുപിടിച്ചു.
അതിലൊരു കമന്റ് ഇടാന്‍ നോക്കീട്ട് നടക്കുന്നില്ല. പിന്നെ ഗന്ധര്‍വ്വരുടെ സ്വന്തം ബ്ലോഗില്‍ പോയി ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് കമന്റ് ഇട്ടു. ഗന്ധര്‍വരെ വിളിച്ചു നോക്കി. ഫോണ്‍ സ്വിച്ച്ഡ് ഓഫ്!

ഞാന്‍ അനിലേട്ടനെ വിളിച്ചു. പുള്ളിക്കാരന്‍ ഫുജേറയില്‍ കടലിന്റെ അടുത്താ താമസിക്കുന്നത്. അനിലേട്ടന്‍ ഇത് ചിലപ്പം ഹോക്സ് ആയിരിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അനിലേട്ടന്റെ ശൈലിയില്‍ തന്നെ നെറ്റില്‍ ഒരു റിസേര്‍ച്ചൊക്കെ നടത്തി. ഞാന്‍ അനിലേട്ടന് ഗോപുവണ്ണന്റെ നമ്പര്‍ കൊടുത്തിട്ട് ഗോപുവണ്ണനെ വിളിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. അനിലേട്ടന് ഗോപുവണ്ണന്‍ ആ ഈ-മെയില്‍ വായിച്ചുകേള്‍പ്പിച്ചുകൊടുത്തു. അനിലേട്ടന്‍ ഒരു 50-50 ലൈനില്‍ നിന്നു.

ഈ വിവരം ഞാ‍ന്‍ മുദീറിനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. മുദീര്‍ പറഞ്ഞത്, “കല്ലീ‌വല്ലി! എന്റെ മകളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞെടാ, അതുകൊണ്ട് എനിക്കിനി പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല!“ എന്നാ.

റീമയോട് ഇതെപറ്റി ഒന്നും ഞാന്‍ നേരിട്ട് പറഞ്ഞില്ല. എന്നാലും എനിക്ക് വന്ന ഫോണുകള്‍ക്ക് ഞാ‍ന്‍ മറുപടി പറയുന്നത് കേട്ട് അവള്‍ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി. അവള്‍ കൂളായിട്ടിരുന്നു.

എനിക്ക് ടെന്‍ഷന്‍ കൂടാന്‍ തുടങ്ങി. ഒരുപാട് ബുദ്ധിമുട്ടി കണ്ടുപിടിച്ച് കഷ്ടപ്പെട്ട് മെയിന്റനന്‍സ് ഒക്കെ ചെയ്ത് എടുത്ത ഒരു വില്ലയിലാണ് ഞാനും റീമയും താമസിക്കുന്നത്. ഈശ്വരാ, കാറ്റത്ത് എല്ലാം കൂടെ പറന്നുപോകുമോ? എല്ലാം കൂടെ പറന്നു-പറിഞ്ഞു പോയാല്‍ എവിടെ പോയി താമസിക്കും? ഒന്നേന്ന് പിന്നെ എല്ലാം തുടങ്ങേണ്ടി വരില്ലേ? എന്റെ ഇന്‍ഷുറന്‍സിന്റെ തുക വീട്ടില്‍ അടച്ചുകാണുമോ? വല്ലോം സംഭവിച്ചാല്‍ വീട്ടുകാര് രക്ഷപ്പെട്ടു!പിന്നെ , ഇവിടെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഓരോരോ കിംവദന്തികള്‍ ഒക്കെ കേള്‍ക്കാറുണ്ട്, ഇനി ഇതും അതുപോലെ എന്തേലും ആകുമോ? എന്റെ ചിന്തകള്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പോയി!ഏതായാലും വരുന്നത് വരട്ടെ, വരുന്നിടത്തുവച്ച് കാണാം എന്ന് കരുതി.

ഇന്ന് (26 ജൂലായ്) രാവിലെ ഓഫീസില്‍ എത്തി. ജീ-മെയില്‍ തുറന്നു. ദാ കിടക്കുന്നു അനിലേട്ടന്റെ 2 ഈ-മെയിലുകള്‍. ഒന്നാമത്തെ ഈ-മെയിലില്‍ ബി.ബി.സിയുടെ കാലാവസ്ഥാ പ്രവചനം - കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.

രണ്ടാമത്തെ ഈ-മെയിലില്‍ ഇന്നത്തെ ഖലീജ് ടൈംസില്‍ ഈ കിംവദന്തിയെക്കുറിച്ച് വന്ന വാര്‍ത്തയുടെ ലിങ്കും വാര്‍ത്തയും. രക്ഷപ്പെട്ടു! ശ്വാസം നേരെ വീണു.

ഖലീജ് ടൈംസിലെ വാര്‍ത്ത ഇങ്ങനെ :

Windstorm hoax spreads panic
By a staff reporter

26 July 2006
DUBAI — A certain sense of panic gripped Dubai residents yesterday following a series of anonymous hoax e-mails alerting people about a windstorm moving into Dubai on Friday. The e-mails started to spread apprehensions last morning prompting people to call up media offices as well as the met office.

Adding to the apprehension was a radio broadcast on an FM channel. However, when Khaleej Times contacted the Met office at the Dubai International Airport, the officials denied any such forecast.

The Met office maintained that the emirate will experience generally clear skies and temperature in the range of 45 C. High humidity and dust swirls were also likely, it was stated.

ഇത് വായിച്ചുകഴിഞ്ഞ് ഓഫീസിലെ മെയില്‍ നോക്കാനായി ഔട്ട്‌ലുക്ക് തുറന്നപ്പോള്‍ ദാ കിടക്കുന്നു ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് വന്ന അടുത്ത രണ്ട് ഈ-മെയിലുകള്‍. ഒന്ന് ഈ കിംവദന്തി പരത്തിയ മെയില്‍. രണ്ട് ഇതൊരു കിംവദന്തിയാണെന്നും പറഞ്ഞ് വന്ന പത്രവാര്‍ത്ത. ഞാനവ ദാ ഇവിടെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു.

ഈ കിംവദന്തി പരത്തിയ ഈ-മെയില്‍ ദാ:

From: Virna Ramazzini
Sent: 26/07/2006 9:50 AM
To: Kalesh
Subject: FW: WEATHER WARNING THIS FRIDAYDella Valle Roberto

This is an urgent warning on extreme weather conditions expected to on Friday and it will last for at least 24 hours!!!

Due to the current weather development very strong winds is expected of Friday, according to the forecast that we have received wind speeds of 60mph and more is expected. This is because of a weather system that is moving down the gulf and it is expected to reach Dubai on Friday!!! Our office in Raslafan Qatar has closed all operations and they are now trying to secure everything as far as possible to prevent fly debris. Waves in excess of 5m are also forecasted.

Please inform everybody about this expected adverse weather condition. According to the forecast the wind speeds are likely to increase as the system moves down the gulf and it is expected wind speeds will be the highest recorded it the region.

The message for the people is to stay in doors on Friday and avoid the beaches.

ഇതിനു ശേഷം വന്ന ഇ-മെയില്‍ ദാ താഴെക്കാണുന്ന പടം ഒരു പത്രവാര്‍ത്തയാണ്.

(പടം ചെറുതായിട്ടാണ് കാണുന്നതെങ്കില്‍ അതില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്താല്‍ അത് വലുതായിട്ട് കാണാം)

ഈശ്വരാ, മനുഷ്യനെ ടെന്‍ഷനടിപ്പിക്കാനുള്ള ഈ സാധനങ്ങളൊക്കെ ആരുടെ ഭാവനയില്‍ വിരിയുന്നതാകും?

ഹാ‍ജര്‍ ഹാജര്‍!

2006-06-05T17:27:00.000+05:30

അങ്ങനെ ജൂണ്‍ ഒന്നാം തീയതി വൈകിട്ട് ലോക്കല്‍ ടൈം 5 1/2യ്ക്കുള്ള ശ്രീലങ്കന്‍‌വണ്ടിയില്‍ മറ്റ് ഗതിയില്ലാത്തോണ്ട് ഞാന്‍ ഇങ്ങ് ഇമാറാത്തില്‍ തിരിച്ചെത്തി. ശ്രീലങ്കന്‍ വണ്ടിയില്‍ പോയിട്ടില്ലാത്തവരോടെല്ലാം ഞാന്‍ വളരെ ശക്തമായി ശുപാ‍ര്‍ശ ചെയ്യുന്നു - അതൊന്ന് ട്രൈ ചെയ്ത് നോക്കൂ - ഉഗ്രന്‍ സര്‍വീസാണ് - വിലയും തുച്ഛം!

നാട്ടില്‍ ചെന്നപ്പം ഉഗ്രന്‍ ചൂട്! രാത്രി ശരിക്ക് ഉറങ്ങാ‍ന്‍ പറ്റുന്നില്ല. ചൂ‍ട് കാരണം ഞാന്‍ പകല്‍ 4-5 തവണ കുളിക്കുമായിരുന്നു.
മഴ തുടങ്ങിയത് പതിനഞ്ചാംതീയതിയോടെയാണ്. അതിനു ശേഷമാണ് ഇത്തിരി ആശ്വസം കിട്ടിയത്. നാട്ടില്‍ ചക്കയും മാങ്ങയൂമൊക്കെ ആവശ്യം പോലെയുണ്ട്! ഒരുപാട് മാങ്ങാ തിന്നു! നാട്ടില്‍ ചെന്ന് പത്ത് ദിവസം പോയതറിഞ്ഞില്ല. കല്യാണമായി. ഈ കല്യാണം കല്യാണംന്ന് പറയുന്നത് ഒരുമാതിരി എടങ്ങേറ് പിടിച്ച പണിയാണ്. കാശ്‌ തീരുന്നതിന് യാതൊരു കണക്കുമില്ല. തുണി എടുത്ത് തന്നെ ഒരുപാട് കാശ് തീര്‍ന്നു.പെണ്ണിന്റെ സാരിയെടുപ്പ് എന്റെ അനിയത്തിയും ഭര്‍ത്താവും സ്പോണ്‍സര്‍ ചെയ്തതുകൊണ്ട് അത്രേം കാശ് ലാഭിച്ചു. പിന്നെ നമ്മുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സ്വന്തക്കാര്‍ക്കു് കല്യാണത്തിനിടാ‍ന്‍ സാരിയും ബ്ലൌസ്‌പീസും ഷര്‍ട്ടും മുണ്ടും എടുക്കണം. അതുകഴിഞ്ഞ് റീമയുടെ വീട്ടില്‍ ആ‍ദ്യമായി പോകുമ്പോള്‍ അവളുടെ ഏറ്റവും അടുത്തവര്‍ക്ക് ഇതുപോലെ തുണികളെടുത്ത് കൊടുക്കണം. ഇതിനിടെ പരാ‍തികളും ഉണ്ടാ‍കും - "എടുത്ത സാരിയുടെ കളര്‍ കൊള്ളത്തില്ല..." . ഈ സാരിയെടുപ്പ് ഭയങ്കര മിനയ്ക്കെടുത്ത് പണിയാണ്. റീമയ്ക്ക് നീലയുടെ ഷേഡിലുള്ള കല്യാണസാരി വേണമെന്ന് അവള്‍ എന്റെ പെങ്ങളോട് താല്‍പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. നീലയ്ക്ക് തന്നെ എത്ര ഷേഡാ? വട്ടായി! അവളേം കൊണ്ട് സാരിയെടുക്കാന്‍ പോകാനിരുന്നതാ. അവള്‍ അവസാന നിമിഷം വരുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. സാ‍രി സെലക്റ്റ് ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് ഞാന്‍ തുണിക്കടയിലില്ലായിരുന്നു. പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് തിരുവനന്തപുരം അയ്യപ്പാസില്‍ നിന്നും ആണുങ്ങള്‍ക്ക് കറാല്‍കടയില്‍ നിന്നുമാണ് തുണികളെടുത്തത്. എല്ലാവരും പറയുന്ന ന്യായം ആയ-“ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലല്ലേ കെട്ടു, അതുകൊണ്ട് സാരമില്ല ” എന്ന് കരുതി ആശ്വസിക്കാം.

നാട്ടിലിപ്പോള്‍ സഹായത്തിനാളെ കിട്ടുക എന്ന് പറയുന്നത് ഭയങ്കരപാടാണ്. ആര്‍ക്കും സഹായിക്കാന്‍ സമയമില്ല. ആരുടെയും കുറ്റമല്ല. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ആരെയും ആശ്രയിക്കാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്തു തീര്‍ക്കുക. അളിയനും പെങ്ങളും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, അളിയന്റെ അച്ഛന് സുഖമില്ലാതെ വന്നതുകൊണ്ട് അളിയന് മടങ്ങി പോകേണ്ടി വന്നു. ഞാന്‍ ചെന്നപ്പഴേക്കും കല്യാണം വിളിയൊക്കെ ഒരുവിധം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അച്ഛനും അമ്മയും തന്നെ ചെന്ന് വിളിച്ചില്ലേല്‍ ആളുകള്‍ വരില്ല. കല്യാണം വിളിച്ച് അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വയ്യാതെയായി. ആരെയൊക്കെയോ വിട്ടുപോയിരുന്നു. അതിന്റെ പരാതികള്‍ ഇനി തീര്‍ത്താല്‍ തീരില്ല!

പന്തലൊക്കെ ഇപ്പം റെഡീമേഡാണ്. 2-3 മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് പന്തല്‍ ഇറക്ഷന്‍ റെഡി! പാചകം ഗ്യാസടുപ്പിലാണ്. കല്യാണ തലേന്നത്തേക്കും മറുവീടിനും (അടുക്കള കാണല്‍ ചടങ്ങ്)ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യാ‍നും വിളമ്പാനുമൊക്കെ ഹോട്ടല്‍മാനേജ്‌മെന്റൊക്കെ പഠിച്ച പിള്ളാരുടെ പ്രൊഫഷണല്‍ ടീം! പണ്ടത്തെ കല്യാണങ്ങളെകുറിച്ചൊക്കെ ഞാനൊന്ന് ഓര്‍ത്തുപോയി. അതാണിങ്ങനെയൊക്കെ എഴുതാ‍ന്‍ കാരണം! കല്യാണം ഓഡിറ്റോറിയത്തില്‍ വച്ചായിരുന്നു. അത് റീ‍മയുടെ വീട്ടുകാരുടെ ചിലവിലായിരുന്നതുകൊണ്ട് അതിനെകുറിച്ചും സദ്യയെകുറിച്ചുമൊന്നും അറിയേണ്ടായിരുന്നു.

കല്യാണത്തിന്റന്ന് ബന്ദായിരുന്നു. കിളിമാനൂരെങ്ങാണ്ട് ഒരു ആര്‍.എസ്സ്.എസ്സ് പ്രവര്‍ത്തകനെ ആരോ വെട്ടി കൊന്നു. അത് കാരണം ആര്‍.എസ്സ്.എസ്സ് ബന്ദ് പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. ബന്ദ് കാരണം ഒരുപാടുപേര് വന്നില്ല. ചന്ദ്രേട്ടന്‍, കുമാര്‍ഭായ്, തുളസി, ജോ, ഉമേച്ചി, ഇബ്രാന്‍ - ഇവരെല്ലാരും കല്യാണത്തിന് വരാനിരുന്നതാ - ബന്ദ് അവരുടെ യാത്ര മുടക്കി. കല്യാണശേഷം എല്ലാവരെയും ചെന്ന് കാണാമെന്ന് ഏറ്റിരുന്നതുമാണ്. അതും നടന്നില്ല. കല്യാണം മംഗളമായിട്ട് നടന്നു. എന്റെ ബ്ലോഗിലും ഈ കല്യാണം ഒരു സംഭവമായി.
ഞാനിതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത എത്രയോ പേര്‌ ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നെന്നെ വിളിക്കുകയും എന്റെ ബ്ലോഗില്‍ കമന്റുകയും ചെയ്തു! ദൈവാനുഗ്രഹമെന്നോ അല്ലേല്‍ മുന്‍ജന്മസുകൃതം എന്നൊക്കെയല്ലാതെ എന്താ പറയേണ്ടതെനിക്കറിയില്ല.എല്ലാവരോടും എന്റെ പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം നന്ദിയും കടപ്പാടും അറിയിച്ചുകൊള്ളുന്നു.

കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഹണീമൂണിനൊന്നും പോയില്ല. പോകണമെന്നൊക്കെ പ്ലാനിട്ടിരുന്നതാ - ഊട്ടിയില്‍. പക്ഷേ നടന്നില്ല. ഒരുപാട് സംഗതികള്‍ പ്ലാന്‍ ചെയ്തിരുന്നു. അനിലേട്ടന്റെയും കുമാര്‍ഭായിയുടെയും നെടുമങ്ങാട്ടെ വീട്ടില്‍ പോണം, തിരിച്ച് വരുന്ന വഴിക്ക് ചന്ദ്രേട്ടനെ കാണണം - എറണാകുളത്ത് പോയി കുമാര്‍ഭായിയേയും കുടുംബത്തെയും കാണണം, തൃശൂര്‍ പോയി ഉമേച്ചിയേയും ജോയേയും തുളസിയേയും ഒക്കെ കാണണം . പ്ലാന്‍ ചെയ്ത ഒരു സംഗതിയും നടന്നില്ല. റീമയുടെ അച്ഛന്‍ ഒരു വണ്ടി എടുത്തു തന്നു. ആ വണ്ടിയില്‍ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് 3 ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങടെ മാര്യേജ് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് വാങ്ങാനായിട്ട് വില്ലേജോഫീസില്‍ പോകുന്ന വഴിക്ക് നാഷണല്‍ ഹൈവേയില്‍ നാവായിക്കുളത്തിനടുത്ത് തട്ടുപാലത്ത് വച്ച് “ഡപ്പ്” എന്നൊരു ശബ്ദം കേട്ടു. എന്താന്ന് നോക്കിയപ്പം കാറിന്റെ മുന്നിലെ ഗ്ലാസ്സ് പൊട്ടിയിരിക്കുന്നു. റോഡരികിലുള്ള പള്ളിയിലേക്ക് ആരോ എതിരേവന്ന ബസ്സിലിരുന്ന് എറിഞ്ഞ നാണയം നേരെ വന്ന് കൊണ്ടത് കാറിന്റെ വിന്‍ഡ്ഷീല്‍ഡ് ഗ്ലാസ്സിലാണ്. അതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം ഞാനാ വണ്ടിയും കൊണ്ട് നമ്പര്‍പ്ലേറ്റ് ഫിറ്റ് ചെയ്യിക്കാനായി ഒരു വര്‍ക്ക്ഷോപ്പില്‍ കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ വച്ച് വണ്ടി ഒന്ന് റിവേഴ്സ് എടുത്തു. വീണ്ടും “ഡപ്പ്” എന്നൊരു ശബുണ്ട് കേട്ടു. പിറകില്‍ ഒരു തെങ്ങ് നിന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടില്ലായിരുന്നു. ഡിക്കിയും ബമ്പറും വളഞ്ഞ് അകത്ത് കയറി.

പുതിയ വണ്ടിയായതുകൊണ്ട് തട്ടിനൂക്കാനും പാച്ച് വര്‍ക്ക് ചെയ്യാനുമൊന്നും സ്കോപ്പില്ല. ഇപ്പഴത്തെ കമ്പ്യൂട്ടറിലൊക്കെ മദര്‍ബോര്‍ഡ് ഒറ്റയടിക്കങ്ങ് മാറുന്നതുപോലെ ഡിക്കിയും ബമ്പറും മൊത്തമായിട്ടങ്ങ് “റീപ്ലേസ്” ചെയ്യാനേ പറ്റൂ എന്ന് ഹോണ്ട സര്‍വീസ് മാനേജര്‍ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് വണ്ടി കൊണ്ട് സര്‍വീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ ഇട്ടു. (അത് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് മെയ് 31 രാത്രി! -ഞാന്‍ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നതിന്റെ തലേദിവസം). എന്റെ സമയം മോശമാണ്, അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഇനി വണ്ടി ഓടിക്കണ്ടന്ന് കാര്‍ന്നോമ്മാര് വിധിച്ചു.

പ്ലാന്‍ ചെയ്ത രീതിയില്‍ ഒന്നും നടക്കുന്നില്ലന്ന് കണ്ട് അച്ചുമാമന്‍ സത്യപ്രതിജ്ഞചെയ്ത് അധികാരമേല്‍ക്കുന്നന്ന് രാവിലെ കാ‍പ്പി കുടിച്ചോണ്ടിരുന്നപ്പം എന്നാ ഇന്ന് ഒരു എറണാകുളം-തൃശൂര്‍ ട്രിപ്പ് ആകാമെന്ന് കരുതി. എറണാകുളത്തുള്ള മാമന്മാരേയും കുമാര്‍ ഭായിയേയും കാണാം, പിറ്റേദിവസം തൃശൂര് ചെന്ന് ഉമേച്ചിയേയും ജോയേയും തുളസിയേയും കാണാമെന്നും കരുതി.

വീട്ടിലെ വണ്ടിയില്‍ തന്നെ തിരിച്ചു എറണാകുളത്തേക്ക് - ഞാനല്ല ഓടിച്ചത് - ഡ്രൈവറാ. കുമാര്‍ഭായും ഉമേച്ചിയും എല്ലാരും കൂടി തൃശൂര്‍ വച്ച് ഞങ്ങള്‍ മീറ്റ് ചെയ്യാമെന്ന് പ്ലാന്‍ ചെയ്തു. കുമാര്‍ ഭായ് അതിനായി ലീവ് എടുത്തു. പാലക്കാട്ടായിരുന്ന ഉമേച്ചി തൃശൂര്‍ തിരിച്ചെത്താ‍മെന്ന് സമ്മതിച്ചു. ജോയും തുളസിയും നാട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന ഇബ്രാനും തൃശൂരെത്താമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു!

എനിക്കും എല്ലാവരെയും കാണാന്‍ പോകുന്നതിന്റെ ത്രില്ലായി! എറണാകുളത്തെത്തി മാമന്റെ വീട്ടിലും അച്ഛന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലും ഒക്കെ പോയി, നെടുമ്പാശ്ശേരിയിലെ ഉണ്ണിമാമന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിക്ക് വൈകിട്ട് 7 1/2യ്ക്ക് ഞങ്ങടെ കാറിന്റെ വലതുസൈഡില്‍ ഒരു പാണ്ടി ലോറി (ടാങ്കര്‍) വന്നിടിച്ചു. ടാങ്കറിന്റെ ഡ്രൈവര്‍ ഇടി നടന്നതറിയാതെ ഞങ്ങടെ വണ്ടിയെ കുറച്ചുദൂരം തള്ളിക്കോണ്ട് മുന്നോട്ട് പോയി. ആളുകളും പോലീസുമൊക്കെ ബഹളം വച്ചതുകൊണ്ടാണ് ആ ഡ്രൈവര്‍ വണ്ടി ഇടിച്ച കാര്യം അറിഞ്ഞത്. ഇടിയുടെ ഇമ്പാക്റ്റില്‍ വലതുവശത്തെ 2 ഡോറും അകത്തേക്ക് വളഞ്ഞ് കയറി. സൈഡ്‌ഗ്ലാസ്സ് പൊട്ടി.

എന്താ ചെയ്യേണ്ടതെന്നറിയാന്‍ വയ്യ - എനിക്ക് ആകെ കണ്‍ഫ്യൂഷനായി. റീമയെ നോക്കിയപ്പം അവളും വല്ലാതിരിക്കുകയാ! ഉമേച്ചിയെ വിളിച്ചു. ഗോപിയേട്ടന്‍ വക്കീലല്ലേ? ഗോപിയേട്ടന്‍ വിശദമായി തന്നെ ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങളും ചെയ്യരുതാത്ത കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞുതന്നു (ഗോപിയേട്ടാ, ഒരുപാട് നന്ദി!) അതുകഴിഞ്ഞ് കുമാര്‍ ഭായിയെ വിളിച്ചു. ഇതിനിടയ്ക്ക് ട്രാഫിക്ക് പോലീസ് വന്ന് വണ്ടികള്‍ രണ്ടും ഇടപ്പള്ളി പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് മാറ്റാന്‍ പറഞ്ഞു. പാണ്ടിലോറിയില്‍ ഒരു പോലീസുകാരന്‍ കയറി. ഇടപ്പള്ളി ട്രാഫിക്ക് പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ ചെന്നു. അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ അവിടുത്തെ സര്‍ക്കിള്‍ ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ ആദ്യം ഒരു വിരട്ട് ലൈനില്‍ ഞങ്ങളുടെ കുറ്റം കൊണ്ടാണിടി നടന്നത് എന്ന രീതിയില്‍ സംസാരം തുടങ്ങി. കുമാര്‍ഭായി എന്നെ തുടര്‍ച്ചയായി വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുമാര്‍ഭായി അവിടെ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ അത് വേണ്ടന്ന് പറഞ്ഞു. കുമാര്‍ഭായി പുള്ളിക്കാരന്റെ കോണ്ടാക്റ്റ്സ് ഉപയോഗിച്ച് ട്രാഫിക്കിലെ ഒരു പുലിയെ കൊണ്ട് നമ്മുടെ സര്‍ക്കിളേമ്മാന്റെ മൊബൈലില്‍ വിളിപ്പിച്ചു. ഞങ്ങളോട് ദേഷ്യത്തില്‍ സംസാരിച്ചോണ്ടിരുന്ന സര്‍ക്കിളേമ്മാ‍ന്‍ മൊബൈലില്‍ കോള്‍ വന്നതിനുശേഷം ഞങ്ങളോട് വളരെ ഫ്രണ്ട്‌ലി ആയി.

എന്റെ തോളത്ത് കൈയ്യിട്ട് വിളിച്ച് പോലീസ് സ്റ്റേഷനു പുറത്തിറക്കി “ഒന്നും സാരമില്ല, വിഷമിക്കണ്ട, ന്യായമായ ഒരു പരിഹാരമുണ്ടാക്കിതരാമെന്ന്” സ്നേഹപൂര്‍വ്വം പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം അവിടെ ഡ്യൂട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന എസ്സ്.ഐയ്യോട് ഞങ്ങള്‍ പുള്ളിക്കാരന്റെ വേണ്ടപ്പെട്ടവരാണ്, ഞങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ട സഹായം ചെയ്തുകൊടുക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം പുറത്ത് പോയി. അപ്പഴേക്ക് ഉഗ്രന്‍ ഇടിയും മഴയും തുടങ്ങി. ഇടിച്ച ലോറിയുടെ ഉടമയുമായി അവസാനം ഒത്തുതീര്‍പ്പിലെത്തി. അയാള്‍ എനിക്ക് 2500/- രൂപ തന്നു. ഞങ്ങടെ ഡ്രൈവറെകൊണ്ട് പകരം കേസ്സൊന്നുമില്ലന്നെഴുതി ഒപ്പിട്ടുകൊടുത്തു. ട്രാഫിക്ക് പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ രാത്രി ഡ്യൂട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന ബാബു എന്ന ഹെഡ് കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ വളരെ സഹാനുഭൂതിയോടെ ഞങ്ങളോട് പെരുമാറി. (നല്ലതും ചീത്തയും എല്ലായിടത്തുമുണ്ടല്ലോ!) എന്തായാലും പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പഴേക്കും മണി 12 1/2 കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കുമാ‍ര്‍ ഭായുടെ വണ്ടിയില്‍ തൃശൂര്‍ പോയി എല്ലാരേയും കാണാമെന്ന് തന്നെ വച്ചതാ. ഈ ആക്സിഡന്റിന്റെ വിവരം അറിഞ്ഞ് എന്റെ അച്ഛന്‌ നെഞ്ചുവേദന വന്നുവെന്ന് വീട്ടീന്ന് അറിഞ്ഞ് ആ പ്രോഗ്രാം ക്യാന്‍സല്‍ ചെയ്തു! തമ്മില്‍ കാണാന്‍ സമയമാ‍യില്ലായിരിക്കും അല്ലേ? പിറ്റേദിവസം തിരിച്ച് പോന്ന വഴിക്ക് പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് ആക്സിഡന്റിന്റെ ഒരു ജി.ഡി. എന്ററിയും മേടിച്ചോണ്ട് പോന്നു - ഇന്‍ഷ്യുറന്‍സ് ക്ലെയിം ചെയ്യാനായിട്ട്.

ഞാനിതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത, എന്റെ പ്രിയ കുമാര്‍ഭായി, എനിക്കന്ന് ചെയ്തു തന്ന ഉപകാരത്തിനും എന്നെ തുടര്‍ച്ചയായി മോട്ടിവേറ്റ് ചെയ്തതിനും ഞാനെങ്ങിനെയാ നന്ദി പറയുക? അന്നാ വിളി ആ സമയത്ത് വന്നില്ലായിരുന്നേല്‍ സംഭവങ്ങള്‍ മാറിമറിഞ്ഞേനെ!അതുപോലെ തന്നെ ഉമേച്ചിയോടും ഗോപിയേട്ടനോടും തീര്‍ത്താല്‍ തീരാത്ത നന്ദിയും കടപ്പാടുമുണ്ട് .

ദിവസങ്ങള്‍ എത്രപെട്ടന്നാ പോയത്! വണ്ടികള്‍ രണ്ടും വര്‍ക്ക്ഷോപ്പിലായിരുന്നതുകൊണ്ട് യാത്രകള്‍ മിനിമം ആയിരുന്നു. ടാക്സി പിടിച്ച് തറവാട്ടില്‍ പോയി. പിന്നെ റീമയുടെ അച്ഛനമ്മമാരോടൊത്ത് മൂകാംബികയിലും പോയി. (തിരിച്ചു വരുമ്പഴ് ഒരു ടെമ്പോ വന്ന് ഞങ്ങള്‍ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന സ്കോര്‍പ്പിയോയുടെ സൈഡ് ഗ്ലാസ്സ് തകര്‍ത്തോണ്ട് പോയി!)നാട്ടിലിപ്പം വണ്ടി പുറത്തിറക്കി, റോഡിലൂടെ ഓടിച്ച് തട്ടലും മുട്ടലുമൊന്നുമില്ലാതെ തിരിച്ച് വണ്ടി സേഫായിട്ട് വീട്ടില്‍ കയറ്റി ഇടാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ അതൊരു ഭാഗ്യമാണെന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നു!

റീമയുടെ വീട്ടിലെ വണ്ടിയില്‍ ഏറ്റവും അടുത്ത കുറച്ച് സ്വന്തക്കാരുടെ വീടുകളില്‍ “വിരുന്നുണ്ണാന്‍” പോയി. റീമയുടെ ചിറ്റപ്പന് ഒരു നല്ല ഹോട്ടലുണ്ട്. റീമയുടെ ഏത് സ്വന്തക്കാരുടെ വീട്ടില്‍ ചെന്നാലും ഭക്ഷണം റീമയുടെ ചിറ്റപ്പന്റെ ഹോട്ടലീന്നുള്ള പാഴ്സലാ! ഇത്തിരി നാടന്‍ ചോറും കപ്പയും മീന്‍ കറിയുമൊക്കെ തിന്നാമെന്നും പറഞ്ഞ് നാട്ടില്‍ ചെന്നപ്പം സകലയിടത്തും ബിരിയാണിയും ഫ്രൈഡ് റൈസും! എന്ത് ചെയ്യുമന്ന് പറ.

എന്നോടിപ്പം എല്ലാരും ചോദിക്കുന്ന ആദ്യ ചോദ്യം “ എടാ നീ അവളെ ഭയങ്കരമായിട്ട് മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?” എന്നാ. എന്നോട് ആളുകള്‍ അതെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന രീതി കണ്ടാല്‍ എനിക്ക് തോന്നും ഞാനെന്തോ “അണ്ടികളഞ്ഞ അണ്ണാന്‍“ ലൈനിലാ‍ണ് നടക്കുന്നത്. സത്യമായിട്ടും എനിക്കങ്ങനെയൊന്നും ഇതുവരെ തോന്നി തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. റീമയെ പിരിഞ്ഞിട്ട് 4-5 ദിവസം കഴിഞ്ഞു. ഞാനവളെ സത്യമായും “ഭയങ്കരമായി മിസ്സ്” ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല. ഇതാരും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. ആകെ അവളോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞത് 20 ദിവസങ്ങളാ. അതില്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ രണ്ട് ആക്സിഡന്റ്, അവളുടെ അച്ഛനമ്മമാരോടൊത്ത് ഒരു മൂകാംബിക ട്രിപ്പ്, അങ്ങോട്ട് പോക്ക്, ഇങ്ങോട്ട് പോക്ക് - 20 ദിവസം കഴിഞ്ഞുകിട്ടി. പിന്നെ അവളൊരു സാധാരണ നാട്ടിന്‍പുറത്തുകാരി പെണ്ണാണ് - അച്ഛന്റെ പുന്നാരമോള്‍. അച്ഛനെയും അമ്മയേയും പിരിഞ്ഞ വിഷമം വിട്ടുമാറാന്‍ തന്നെ കുറേ നാളെടുത്തു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് എന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി വന്നപ്പം തുടങ്ങിയ കരച്ചില്‍ നിന്നത് വണ്ടി വീട്ടിലെത്തിയപ്പഴാ. ഇതിനിടയ്ക്ക് ഉമചേച്ചി അവളെ വിളിച്ച് സമാധാനിപ്പിച്ചു - എന്നിട്ടും ഏങ്ങല്‍ നിന്നില്ല. അവളുമായിട്ട് അത്ര വല്യ “ഇന്റിമസി” ഒന്നും ആയിട്ടില്ല. അവള്‍ക്ക് അടുക്കാന്‍ കുറച്ച് സമയം വേണമെന്ന് അവള്‍ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞു! ആവശ്യമുള്ള സമയം എടുത്തോന്ന് ഞാനും പറഞ്ഞു. പിന്നെങ്ങനെയാ ഞാനവളെ ടെറിബിളി മിസ്സ് ചെയ്യുന്നത്? കല്യാണം കഴിച്ചിട്ട് എന്ത് തോന്നുന്നു എന്ന് എന്നോട് ചോദിച്ചാല്‍ - ഒന്നും തോന്നുന്നില്ല!

റീമയെ ഉം അല്‍ കുവൈനിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം - എത്രയും പെട്ടന്ന് തന്നെ. കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച്ച (2 ജൂണ്‍) ഉച്ചയ്ക്ക് ഉം അല്‍ കുവൈന്‍ ഇന്ത്യന്‍ അസ്സോസിയേഷനില്‍ കോണ്‍സുലര്‍ സര്‍വീസ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ത്യന്‍ എംബസ്സിയിലെ ഒരു ഹിന്ദിയും അല്പസ്വല്പം ഇംഗ്ലീഷും മാത്രമറിയുന്ന ഒരു ഗോസായി കോണ്‍സല്‍ ആണ് ഇന്നലെ വന്നത്. അണ്ടിപ്പരിപ്പ് നിര്‍ത്താതെ ചവച്ചുകൊണ്ട് പേപ്പറുകള്‍ ഒപ്പിട്ടിട്ട് , ഒപ്പിട്ട പേപ്പര്‍ ഒറ്റ തള്ള് വച്ചുകൊടുക്കുന്ന അയാളെ കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്കൊരു ആടിന്റെ രൂപമാ മനസ്സില്‍ തോന്നിയത്. റീമയ്ക്ക് വിസയ്ക്ക് അപേക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടുന്ന ഫോര്‍മാലിറ്റീസായ ഞങ്ങടെ വിവാഹസര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് അറ്റസ്റ്റേഷനും “സ്വോര്‍ണ്‍ അഫഡാവിറ്റ്“ കോണ്‍സലിന്റെ മുന്നില്‍ വച്ച് ഒപ്പിട്ടതിനും കൂടെ 120 ദിറഹം ചിലവായി. ഇന്ന് എന്റെ സുഹൃത്ത് ഞങ്ങളുടെ വിവാഹ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഷാര്‍ജ്ജ മിനിസ്ട്രി ഓഫ് ഫോറിന്‍ അഫ്ഫേഴ്സില്‍ 100 ദിറഹംസ് കൊടുത്ത് അറ്റസ്റ്റു ചെയ്യിച്ചു. ഇനി ബാക്കിയുള്ളത് ഇവിടുത്തെ കോടതിയില്‍ പോയി വിവാ‍ഹ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് അറബിയില്‍ തര്‍ജ്ജുമ ചെയ്യിക്കണം. എന്നിട്ട് വിസയ്ക്ക് അപേക്ഷിക്കാം.

എന്തൊക്കെയായാലും ശരി, നാ‍ട് തന്നെ നല്ലതെന്ന് എനിക്കിപ്പം തോന്നുന്നു! സത്യമായും കല്യാണം കഴിച്ചോണ്ട് തോന്നുന്നതല്ല. റീമയെ കാണാത്തതുകൊണ്ടുള്ള ആക്രാന്തം കൊണ്ടുമല്ല.മാന്യമായി ജീവിക്കാനുള്ള വരുമാനം നാട്ടില്‍ കിട്ടുമെങ്കില്‍ അതു തന്നെ നല്ലതെന്ന് തോന്നുന്നു - ഇഷ്ടമുള്ളവരെയൊക്കെ പിരിഞ്ഞ് ഈ മണലാരണ്യത്തില്‍ എക്സ്ട്രീം കാലാവസ്ഥകളും സഹിച്ച് ... എന്തിനാ???

മുദീറും സി.ഐ.ഡിയും

2006-04-17T19:53:00.000+05:30

അബുദാബിയില്‍ തുണിക്കട നടത്തുന്ന നാസര്‍ രാജനണ്ണന്റെ കൈയ്യില്‍ നിന്ന് ഒരു വിസിറ്റ് വിസ എടുക്കാന്‍ വേണ്ടി മേടിച്ച 2000 ദിറഹംസ് തിരികെ കൊടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് പറ്റിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് മാസം പതിനൊന്ന് കഴിഞ്ഞു. വിസ എടുക്കല്‍ ഒട്ട് നടന്നതുമില്ല. ആ കാശ് നാസര്‍ മറിക്കുകയും ചെയ്തു.

രാജനണ്ണന്‍ നാട്ടില്‍ പോകാറായി. കാശിനാണേല്‍ നൂറുകൂട്ടം ആവശ്യങ്ങള്‍! പല തവണ “അണ്ണന്‍ വാ, കാശ് തരാം” എന്ന നാസറിന്റെ വാക്കും വിശ്വസിച്ച് രാജയണ്ണന്‍ ഉം അല്‍ കുവൈനില്‍ നിന്ന് വണ്ടിപിടിച്ച് നാസറിന്റെ കടയില്‍ പോയി. ചെല്ലുമ്പഴൊക്കെ നാസര്‍ മുങ്ങും. വീണ്ടും നാസര്‍ രാജനണ്ണനെ വിളിച്ച് സോപ്പിട്ട് മയക്കും. നാസറിന്റെ പഞ്ചാ‍രവാ‍ക്കുകള്‍ കേട്ട് രാജയണ്ണന്‍ വീണ്ടും വണ്ടി പിടിച്ച് അബുദാബിക്ക് പോകും. കാശ് വാങ്ങാന്‍ വേണ്ടി അബുദാബി യാത്രകള്‍ ചെയ്ത് ചെയ്ത് കുറേ വണ്ടി കാശ് പോയത് മിച്ചമെന്നല്ലാതെ രാജയണ്ണന് യാതൊരു പ്രയോജനവുമില്ലായിരുന്നു. മാസം 800 ദിറഹം ശമ്പളം മേടിക്കുന്ന രാജയണ്ണന്‍ പ്രശ്നപരിഹാരാര്‍ത്ഥം സാക്ഷാല്‍ മുദീറിനെ സമീപിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

കള്ളും ഇറച്ചിയും കൊണ്ട് ചാത്തനെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നതുപോളെ J&Bയുടെ ലിറ്റര്‍ ബോട്ടിലും ലുലു സെന്ററില്‍ നിന്ന് ക്ലീന്‍ ചെയ്ത് മേടിച്ച ഒന്നര കിലോ ആവോലിയും കൊണ്ട് രാജയണ്ണന്‍ മുദീറിനെ കാണാന്‍ ചെന്നു. കാണിക്ക സമര്‍പ്പിച്ച ശേഷം മുദീറിനോട് കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു. ടോണിക്ക് വാട്ടറും സോഡയും സമം സമം ഒഴിച്ച് 2 J&B വലുത് വിട്ട ശേഷം മുദീറൊന്ന് ഇരുത്തി മൂളി.

മുദീറ് പറഞ്ഞു: “രാജാ, തരികിടയെ തരികിട കൊണ്ട് നേരിടണം.ശരി, അടുത്ത അവധി ദിവസം നീ അബുദാബിക്ക് പോകാന്‍ റെഡിയായിക്കോ.”

അടുത്ത അവധി ദിവസം ഒരു റെന്റ്-എ-കാര്‍ എടുത്ത് മുദീറും രാജയണ്ണനും കൂടെ നേരെ അബുദാബിക്ക് വച്ചുവിട്ടു. മുദീറിന്റെ അനന്തിരവന്‍ സന്തോഷ് അബുദാബിയില്‍ ഒരു അറബി വീട്ടിലെ ഡ്രൈവറാണ്. അവര് നേരെ സന്തോഷ് താമസിക്കുന്നിടത്ത് ചെന്നു. അവര് എത്തിയ ഉടന്‍ തന്നെ സന്തോഷ് ഒരു കന്തൂറ (യു.ഏ.ഈയിലെ സ്വദേശികളിടുന്ന ളോഹ പോലെയുള്ള വേഷം) എടുത്തിട്ടു. തലയില്‍ ഇവിടുത്തെ സ്വദേശികള്‍ ചിലപ്പഴൊക്കെ കെട്ടുന്നതുപോലെത്തെ അറബിക്കെട്ടും കെട്ടി, സന്തോഷിന്റെ അറബാബിന്റെ പല വണ്ടികളിലൊരെണ്ണം (ഒരു പുതുപുത്തന്‍ ടൊയോട്ട ലാന്റ് ക്രൂസര്‍) എടുത്തോണ്ട് അവരെല്ലാരും കൂടി നാസറിന്റെ കടയിലേക്ക് തിരിച്ചു.

സന്തോഷിനോട് ഈ പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെ മുദീര്‍ നേരത്തെ തന്നെ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നു. മുദീറിന്റെ പ്ലാന്‍ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു. സന്തോഷിനെ ഒരു മഫ്ടിയിലുള്ള പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായി പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. സന്തോഷിന് ഡയലോഗുകളൊന്നുമില്ല. ഇടയ്ക്ക് സന്തോഷിന് പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് ക്യാപ്റ്റന്റെ ഫോണ്‍ വരും. അപ്പോള്‍ പറയേണ്ട ഡയലോഗുകള്‍ “അസ്സലാമലേക്കം“, “അലേക്കംസലാം“, “നാം/സേന്‍ ക്യാപ്റ്റന്‍” (അതെ/ശരി, ക്യാപ്റ്റന്‍), എന്നും പിന്നെ “ല” (അല്ല/ഇല്ല ) എന്നിവ മാത്രം. റൂമിലുള്ള പട്ടരോട് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് സന്തോഷിന്റെ മൊബൈലിലേക്ക് ഫോണ്‍ ചെയ്യാനും ഏര്‍പ്പെടുത്തി.

നേരെ കടയുടെ മുന്നില്‍ വണ്ടി പാ‍ര്‍ക്ക് ചെയ്തു. ആദ്യം അറബി വേഷത്തിലുള്ള സന്തോഷ് ഇറങ്ങി. പുറകേ ഞങ്ങളും. സന്തോഷ് കടയ്ക്കുള്ളില്‍ കയറിയപ്പം കടയിലുണ്ടായിരുന്നവര്‍ സലാം വച്ചു. “അലൈക്കം സലാം” എന്ന് ഗൌരവത്തില്‍ സലാം മടക്കിക്കൊണ്ട് സന്തോഷ് ഒരു കസേരയില്‍ മസിലൊക്കെ പിടിച്ചങ്ങ് ഇരുന്നു.

രാജയണ്ണന്‍ കൌണ്ടറിലിരിക്കുന്നവനോട് “നാസറെവിടെ അബൂ?” എന്ന് ചോദിച്ചു. മുന്‍പ് പല തവണ ഇവിടെ വന്നിട്ടുള്ളതുകൊണ്ട് കൌണ്ടറിലിരിക്കുന്ന അബുവിന് രാജനണ്ണനെ നല്ല പരിചയമുണ്ട്.

“ഓര് ഇബ്ടെയില്ല.”
“എന്നാലവനെ മൊബൈലില്‍ വിളിക്ക്“ രാജയണ്ണന്‍ പറഞ്ഞു.
“മൂപ്പര് മൊബൈല്‍ ഇബടെ വച്ചിട്ട് പോയിക്കണ്”
“എവിടെ പോയി ആ കഴുവേറി?” രാജയണ്ണന് ദേഷ്യം വന്നു.
“എബടയ്ക്കാന്ന് അറീല. ഏതോ ചങ്ങായീന്റെകൂടെയാ പുറത്തെക്ക് പോയത്”
“അണ്ണാ, ഇതവന്റെ സ്ഥിരം അടവാണ്. ഞാനെപ്പം വന്നാലും അവനിവിടെ കാണില്ല.” രാജയണ്ണന്‍ മുദീറിനോട് പറഞ്ഞു.

മുദീറ് അബുവിനോട് ഇത്തിരി ഗൌരവത്തില്‍ പറഞ്ഞു, “നോക്ക്, എനിക്ക് എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും അറിയാം. ഞങ്ങളിന്ന് രാജന് കിട്ടാനുള്ള കാശും കൊണ്ടേ പോകൂ. ദാ ഈ വന്നിരിക്കുന്ന അറബി പയ്യന്‍ രാജന്റെ അറബാ‍ബിന്റെ മോനാ‍ണ്. ആള്‍ സി.ഐ.ഡി ആണ്, നാസറിനെ വേഗം വിളി, അല്ലേല്‍ ഇവന്‍ ഇടപെടും, പിന്നെ കാര്യങ്ങള്‍ നമ്മള്‍ വിചാ‍രിച്ചിടത്ത് നില്‍ക്കില്ല“.

മുദീറ് സംസാരിച്ചു തീര്‍ന്നതും സന്തോഷിന്റെ മൊബൈല്‍ റിങ്ങ് ചെയ്തതും ഒരുമിച്ചിരുന്നു. സന്തോഷ് ഫോണെടുത്ത് “നാം ക്യാപ്റ്റന്‍.... സേന്‍ ക്യാപ്റ്റന്‍.... നാം ക്യാപ്റ്റന്‍....“ എന്ന് ഗൌരവത്തില്‍ കാച്ചാന്‍ തുടങ്ങി. അബു ആകെ അന്തംവിട്ട് നില്‍ക്കുകയാണ്. മുദീറ് അതുകണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു - “ദാ, പുള്ളി ഏതോ വല്യ ആളുമായി സംസാരിക്കുകയാണ്. പുള്ളിയെ ഈ കേസില് ഇടപെടുത്തല്ലേ ‍.പുള്ളി ഇടപെട്ടാല്‍ പിന്നെ നാസര്‍ കിടന്ന് ഓടുമേ..... നാസറിനെ വേഗം വിളി.“

അബു ഇതൊക്കെ കണ്ട് പേടിച്ച് പുറത്തിറങ്ങി മൊബൈലില്‍ വേഗം തന്നെ നാസറിനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: “നാസറേ, ഇബടെ ആകെ പ്രശ്നാണ്, ഈയ്യ് ബേഗം കടയ്ക്ക് വാ, ദാ ഇബടെ ഒരു സി.ഐ.ഡീനേം കൊണ്ട് ഈയ്യ് കാശ് കൊടുക്കാനുള്ള രാജനും കൂട്ടുകാരനുമൊക്കെ വന്നിക്കണ്. ബേഗം ബാ...”

എന്നിട്ട് പുള്ളി വേഗം അകത്ത് വന്ന് മുദീറിനോട് പറഞ്ഞു: “ഇങ്ങള്‍ പ്രശ്നാക്കല്ലേ, നാസര്‍ ഇപ്പത്തും”.

വീണ്ടും സന്തോഷിന്റെ മൊബൈല്‍ ചിലച്ചു. പട്ടരാണ്! സന്തോഷ് ഫോണെടുത്ത് “നാം ക്യാപ്റ്റന്‍.... സേന്‍ ക്യാപ്റ്റന്‍.... നാം ക്യാപ്റ്റന്‍....ലാ... ശുക്രാന്‍...” എന്നൊക്കെ വച്ച് കാ‍ച്ചുകയാണ്. സന്തോഷിന്റെ ഫോണ്‍ വിളി തീര്‍ന്നതും നാസര്‍ എവിടുന്നോ പാഞ്ഞ് എത്തി.

വന്നപാടെ നാസര്‍ ഒന്നുമറിയാത്ത ഭാവത്തില്‍, “ ഇതാര്! രാജയണ്ണനോ?! ഇതെപ്പം എത്തി? നിങ്ങള്‍ക്കാ കാശ് വേണ്ടേ? ഇതാ...” എന്നും പറഞ്ഞ് പോക്കറ്റീന്ന് അഞ്ഞൂറിന്റെ നാലു നോട്ടെടുത്ത് കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് “ഇതാരാ രാജണ്ണാ കൂടെ? എന്താ ഒരറബീം കൂടെയുണ്ടല്ലാ , കൂട്ടുകാരാ? അബൂ, നീ ഇവര്‍ക്ക് ചായ കൊടുത്തോ?”

ആദരാഞ്ജലികള്‍

2006-03-25T11:31:00.000+05:30

മലയാളം ബൂലോഗ കൂട്ടായ്മയിലെ രണ്ട്‌ പ്രബലാംഗങ്ങളും നമ്മുടെ കൂടപ്പിറപ്പുകളുമായ ശ്രീ അനിലിന്റെയും ശ്രീ കുമാറിന്റെയും അച്ഛന്‍ ശ്രീ നീലകണ്ഠന്‍ ഇന്നലെ വൈകിട്ട്‌ ഹൃദയാഘാതം മൂലം അന്തരിച്ച വിവരം വ്യസനസമേതം സകലരേയും അറിയിച്ചുകൊള്ളുന്നു. പരേതാത്മാവിനു നിത്യശാന്തി നേരുന്നു.

ബ്ലാങ്ക് നോയിസ് പ്രോജക്റ്റ്

2006-03-05T19:37:00.000+05:30

ബ്ലാങ്ക് നോയിസ് പ്രോജക്റ്റ് ഈ വരുന്ന മാര്‍ച്ച് 7 ന് സ്ത്രീകള്‍ക്കെതിരായ അതിക്രമങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ഒരു Blog-a-thon സംഘടിപ്പിക്കുകയാണ്. ഈവ്‌-ടീസിംഗ് ഒരു ക്രിമിനല്‍ കുറ്റമാണ് , പക്ഷേ, അതിന് ഇരയാകുന്നവരില്‍ ഭൂരിഭാഗവും നമ്മുടെ സാമൂഹിക സ്ഥിതിമൂലമോ പേടിമൂലമോ അല്ലേല്‍ മാനക്കേടോര്‍ത്തോ പ്രതികരിക്കുന്നില്ല. അതിനെതിരേയുള്ള ബോധവത്കരണം തീര്‍ച്ഛയായും ഈ കുറ്റകൃത്യം കുറയ്ക്കുന്നതിലും അതിലേറെ ഈ സാമൂഹിക വിപത്ത് നേരിടേണ്ടിവന്നവര്‍ സഹിച്ച അനീതിയെക്കുറിച്ച് അവര്‍ ബോധവതികളാ‍കുകയും അവര്‍ അതിനെതിരെ പോരാടാന്‍ കരുത്തുള്ളവരുമാകും.

സമയം കിട്ടുമെങ്കില്‍, ദയവായി ഇതില്‍ പങ്കെടുക്കുക. ഈ വിഷയത്തെ ആസ്പദമാ‍ക്കി ബ്ലോഗ് ചെയ്യുക.

കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ ഇവിടെ

വിപിന്റെ കൺഫ്യൂഷൻ

2006-02-21T13:58:00.000+05:30

കൊച്ചു വിപിന് ആകെപ്പാടെ കൺഫ്യൂഷനായി!

പത്താംക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന അയലത്തെ മണികണ്ഠൻ ചേട്ടൻ “ചേച്ചിക്ക് കൊടുക്ക്” എന്നും പറഞ്ഞ് തന്ന എഴുത്ത് ആർക്കാ കൊടുക്കുക? അമ്മച്ചിയെ കമല ചേച്ചീ എന്നല്ലേ മണികണ്ഠൻ ചേട്ടൻ വിളിക്കുന്നത്? ചിലപ്പം അമ്മച്ചിക്കായിരിക്കും. അതോ ഇനി എന്റെ പെങ്ങൾ വിസ്‌മയ ചേച്ചിക്കാണോ? ആയിരിക്കില്ല. അങ്ങനെയെങ്കിൽ വിസ്‌മയയ്ക്ക് കൊട് എന്നല്ലേ മണികണ്ഠൻ ചേട്ടൻ പറയൂ? കൂലിയായി കാഡ്‌ബറീസ് ചോക്കളേറ്റാ മണികണ്ഠൻ ചേട്ടൻ തന്നത്. എഴുത്ത് കൊടുത്തില്ലേൽ മോശമാ. എന്തായാലും എഴുത്ത് അമ്മച്ചിക്ക് തന്നെ കൊടുത്തേക്കാം!

അങ്ങനെ വിസ്‌മയയ്ക്ക് വേണ്ടി മണികണ്ഠൻ എഴുതിയ, “എന്റെ കരളേ” എന്നു തുടങ്ങുന്ന ആദ്യ പ്രേമ ലേഖനം സാങ്കേതിക തകരാറുമൂലം വിലാസം തെറ്റി ആളുമാറി വിസ്‌മയയുടെ അമ്മയുടെ കൈകളിലെത്തി.

പിന്നെയുണ്ടായ പുകില് പറയണോ ? എന്തിനേറെ പറയുന്നു ! വെറുമൊരു നിസ്സാര പ്രേമ ലേഖനത്തിന്റെ ശക്തി മണികണ്ഠനെ ബോംബെ വരെ എത്തിച്ചു!

(ഈ പോസ്റ്റ് സമർപ്പിക്കുന്നത് ഇതെന്നെ എഴുതാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച ദുബൈയിലുള്ള എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ശാന്തി ചേച്ചിക്ക്)

തൊമാൻ

2006-02-13T19:28:00.000+05:30

തിരുവനന്തപുരത്തുകാ‍രൻ രാജൻ അണ്ണൻ ഉം അൽ കുവൈനിൽ വന്നിട്ട് 28 വർഷമായി. ഡ്രൈവർ ആണ്. ആദ്യം സ്വന്തം ടാക്സി ഉണ്ടായിരുന്നു.പിന്നെ അത് വിറ്റിട്ട് ഷെയ്‌ഖിന്റെ കൊട്ടാ‍രത്തിലെ ഡ്രൈവറായി. രാജനണ്ണൻ ടാക്സി ഓടിക്കുന്ന കാലത്താണീ കഥ നടക്കുന്നത്. ഉം അൽ കുവൈനിലെ കടലിനക്കരെയാണ് ഇറാൻ. ഇന്നത്തെ പോലെ നേവിയുടെ പട്രോളിംഗോ മറ്റ് കുടിയേറ്റ നിയമങ്ങളോ ഒന്നും അത്ര ശക്തമല്ലായിരുന്നതിനാൽ ഇറാനിൽ നിന്ന് ആളുകൾ അനധികൃതമായി ലോഞ്ചിലും മറ്റും ഉം അൽ കുവൈൻ തീരത്ത് വരാറുണ്ടായിരുന്നു അന്നൊക്കെ.

വർഷം 1981.

വല്യ പെരുനാൾ ദിവസം വെളുപ്പാങ്കലത്ത് റാസ് അൽ ഖൈമയിൽ നിന്ന് ഒരു ഓട്ടം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വരുന്ന വഴിക്ക് രാജയണ്ണന്റെ ക്രെസിഡ ടാക്സി വണ്ടിക്ക് റാഫ ഭാഗത്തുവച്ച് 4 ഇറാനികൾ വണ്ടിക്ക് കൈ കാണിച്ചു. അവർ അനധികൃതരാണെന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ രാജയണ്ണന് മനസ്സിലായി.

രാജയണ്ണന്റെ ചിന്തകൾ ഇങ്ങനെ പോയി - “തുണിയാകെ മണൽ കുതിർന്ന് നനഞ്ഞ് ഒട്ടിയിരിക്കുന്നു. റാഫയിൽ തിര കുറവാണ്. നീന്തിക്കയറി മണലിൽ പതുങ്ങിക്കിടന്നതാകും. ഇവന്മാരെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ടു കൊടുത്താൽ ആളൊന്നിന് 500 ദിറഹംസ് വച്ച് പോലീസുകാർ തരും. പക്ഷേ അത് ചതിയല്ലേ? അവരെ കൊണ്ടുപോയാൽ റിസ്കാണ് - പോലീസ് പിടിച്ചാൽ ഉള്ളെയാണ്. എന്താ ഇപ്പം ചെയ്യുക? കുടുംബം പോറ്റാൻ ജോലി തേടി വന്നവരായിരിക്കും - അവരെ എങ്ങനെയാ ചതിക്കുന്നത്?”

വരുന്നത് വരട്ടെയെന്ന് കരുതി അവരെ പുള്ളി വണ്ടിയിൽ കയറ്റി. രാജണ്ണന് ഇറാനി ഭാഷയും അറിയില്ല, ഈ വന്നവർക്ക് അറബിയും അറിയില്ല. ദുബൈ എന്നും ഹമരിയ എന്നും ഒക്കെ അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ട് രാജയണ്ണൻ അവരെ ദുബൈ ഹമരിയ മാ‍ർക്കറ്റിൽ ഇറാനികളുള്ളിടത്ത് കൊണ്ട് വിട്ടു. കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൽ നേരം അവർ കുറച്ച് നോട്ടെടുത്ത് രാജണ്ണന് കൊടുത്തു.

രാജണ്ണൻ തിരിച്ച് മുറിയിൽ വന്ന് ആ‍ നോട്ടുകൾ എടുത്തുനോക്കിയപ്പം അത് ഇറാനിയൻ കറൻസിയാണ്. അതും ഒന്നും രണ്ടുമല്ല പതിനായ്യായിരം ഇറാനിയൻ രൂപയുടെ മൂന്ന് നോട്ടും കുറച്ച് ചില്ലറ നോട്ടുകളും അതിലുണ്ടായിരുന്നു. രാജണ്ണൻ നോട്ട് എണ്ണാൻ തുടങ്ങി. എല്ലാം കൂടെ അമ്പതിനായിരത്തിനടുത്ത് ഇറാനിയൻ രൂപയുണ്ട്! രാജയണ്ണൻ ഉറക്കെ ചിന്തിച്ചു. “ദൈവമേ, ഇനി അവർ പോണ വെപ്രാളത്തിലെങ്ങാനു കൂടുതൽ തന്നിട്ട് പോയതാകുമോ?“

മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന സഹമുറിയൻ അച്ചൻ‌കുഞ്ഞ് ഇത് കണ്ട് ആകെ എക്സൈറ്റഡ് ആയി - “എടാ മോനേ, നമ്മൾ രക്ഷപ്പെട്ടെടാ, നിനക്ക് ലോട്ടറി അടിച്ചു! നിനക്ക് നാട്ടിൽ പോകണ്ടേ? എത്രയുണ്ടത്, അമ്പതിനായിരമോ? മാറുമ്പോൾ എത്ര കുറഞ്ഞായാ‍ലും ശരി പത്ത് പതിനായിരം ദിറഹംസെങ്കിലും കിട്ടാതിരിക്കില്ല. ഈ കാശ് മതിയെടാ! നിന്റെ ജിന്തഗി സെറ്റായെടാ! വാ നമ്മുക്ക് അടിച്ചുപൊളിക്കാം! ഇപ്പം നിന്റെ കൈയ്യിൽ എത്ര ദിറഹംസ് ഉണ്ട്?”

“നൂറ് ”രാജയണ്ണൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. “നൂറെങ്കിൽ നൂറ്. വണ്ടി എട്, നേരേ കാസിനോയിലോട്ട് പോട്ട്.“ അച്ചങ്കുഞ്ഞ് പറഞ്ഞു. അവർ നേരെ കാസിനോയിലോട്ട് പോയി (പഴയ ഉം അൽ കുവൈൻ ബീച്ച് ഹോട്ടൽ) “യുനാനി“ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന “ക്യൂൻ ആൻ” എന്ന ഉടങ്കൊല്ലി വിസ്കി മേടിച്ചു കൊണ്ടുവന്ന് വെള്ളമടി തുടങ്ങി. ടാക്സിക്കാർക്ക് ചാകരയായ പെരുനാൾ ദിവസങ്ങളിലൊന്നിലും രാജയണ്ണൻ വണ്ടി ഓടിച്ചില്ല.സാധാരണ ഗതിയിൽ പത്ത് രണ്ടായിരം രൂപ വീഴുന്നതാണീ പെരുന്നാൾ ദിവസങ്ങളിലെ ഓട്ടത്തിന് മാത്രം. അമ്പതിനായിരം ഇറാനി രൂപ കൈയ്യിലിരിക്കുകയല്ലേ? അടിച്ചു പൊളിച്ച് സുഹൃത്തുക്കൾക്കെല്ലാം പാർട്ടി നൽകി.

പെരുന്നാൾ കഴിഞ്ഞു. ബാങ്കുകൾ തുറന്നു. ഇറാനി പൈസ മാറുന്നത് കണ്ട് പോലീസെങ്ങാനും പിടിച്ചാലോന്ന് പേടിയുള്ളതുകൊണ്ട് രാജയണ്ണൻ അച്ചങ്കുഞ്ഞിനെയും കൂട്ടി കാശ് മാ‍റാൻ ഷാർജ്ജയിൽ പോയി. നാട്ടിൽ പോകാനുള്ള ടിക്കറ്റും തുണി-മണി സാധനങ്ങളൊക്കെയും കാശ് മാറിയിട്ട് മേടിക്കാമെന്ന് കരുതി.

ബാങ്കിലെത്തി രാജയണ്ണൻ കാശ് എണ്ണി കൌണ്ടറിലേക്ക് കൊടുത്തു. കൌണ്ടറിൽ നിന്ന് തിരികെ കിട്ടിയത് 80 ദിറഹംസ്!

അന്തം വിട്ട് അകത്തേക്ക് നോക്കിയ രാജയണ്ണനോട് കൌണ്ടറിലിരുന്ന മലയാളി ടെല്ലർ പറഞ്ഞു - “ഇത് ഇറാ‍നി തൊമാനാണ്. ഇതിന് മൂല്യം കുറവാണ്!“

ഇറാനികൾ കൊടുത്ത പൈസ കറക്ടായിരുന്നു - റാഫയിൽ നിന്ന് ദുബൈ വരെയുള്ള കൂലിയായ, ഒരാൾക്ക് 20 ദിറഹംസ് വച്ച് നാലുപേർക്ക് 80 ദിറഹംസ്!

അങ്ങനെ വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞു!

2006-02-05T12:34:00.000+05:30

പ്രിയരേ, എല്ലാരുടെയും ആശംസകൾക്കും അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഒരുപാട് ഒരുപാട് നന്ദി! സത്യമായും എന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു!

അനിയത്തിയുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം അച്ഛനും അമ്മച്ചിക്കും എന്നെപിടിച്ച് കെട്ടിച്ചോളാഞ്ഞ് വയ്യായിരുന്നു - പുരനിറഞ്ഞ് നിൽക്കുവല്ലായിരുന്നോ ഞാൻ! കുറേ സ്ഥലത്ത് പെണ്ണുകാണാൻ പോയി അച്ഛനും അമ്മയും. ആദ്യം ജാതകങ്ങൾ ചേരുന്നോന്ന് നോക്കും. ജാതകം ചേരുന്നേൽ ഫോട്ടോ എക്സ്ചേഞ്ച് ചെയ്യും. എന്നിട്ടാ പെണ്ണുകാണൽ. ചില പെണ്ണുങ്ങളെ അച്ഛന് ഇഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടില്ല. അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് ചിലപ്പം അച്ഛന് ഇഷ്ടപ്പെടില്ല. രണ്ടുപേർക്കും ഇഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ പെണ്ണിന്/പെണ്ണിന്റെ അച്ഛന്/അമ്മയ്ക്ക്/അമ്മാവന് എന്റെ രൂപം ഇഷ്ടപ്പെടില്ല! [ഒരിടത്തുനിന്ന് കേട്ട കമന്റ് - “ചെറുക്കന്റെയും പെണ്ണിന്റെയും “അനാട്ടമി” കമ്പ്യൂട്ടറിൽ മാച്ചാകുന്നില്ലെന്ന് എന്റെ അനന്തിരവൻ (അവൻ ഡോക്ടറാ) പറഞ്ഞു,അതുകൊണ്ട് ഈ കല്യാണം ശരിയാകില്ല“] ഞാനെന്താ അത്ര ബോറനാണോന്ന് എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങിയൊന്നുമില്ല! എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരുത്തി എവിടേലും ഉണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്കറിയാ‍മായിരുന്നു. ഏതായാലും അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ആക്രാന്തം മൂലം മാരേജ് ബ്യൂറോക്കാരും ജോത്സ്യന്മാരും ബ്രോക്കറുമ്മാരും കുറേ കാശുണ്ടാക്കി! എനിക്ക് തൽക്കാലം പെണ്ണുകെട്ടേണ്ടന്ന രോദനങ്ങൾ ആരും മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല.

..... അങ്ങനെയങ്ങനെയങ്ങനെ എനിക്കുവേണ്ടിയുള്ള പെണ്ണുകാണൽ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അവസാനം 2-3 എണ്ണം ഷോർട്ട് ലിസ്റ്റഡ് ആയി. അച്ഛനും അമ്മയും നേരത്തെ പോയി ഈ പെണ്ണിനെ (റീമ)കണ്ടിരുന്നു. ഷോർട്ട് ലിസ്റ്റഡ് ആയതിൽ അമ്മച്ചിക്കും അച്ഛനും ഒരുപോലെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് ഈ പെണ്ണിനെയാ. അവളെ എന്റെ ഫോട്ടോയും വീഡിയോയും (അനിയത്തിയുടെ കല്യാണ ഡി.വി.ഡി) കാണിച്ചു. അവൾ എന്റെ ഫോട്ടോ/വീഡിയോ കണ്ടിട്ട് എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നു പറഞ്ഞു (ഈശ്വരാ!) - അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വല്യകാരണവർക്കും ഒക്കെ ചെറുക്കനെ ബോധിച്ചുവെന്നറിഞ്ഞു. എന്നാ അവളെ പോയി കണ്ടുകളയാമെന്ന് ഞാനും കരുതി. ഒത്താൽ ഒത്തു, ഇല്ലേൽ അടുത്തത് എന്ന രീതിയിൽ ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് വണ്ടികയറി!

എന്റെ ഓഫീസീന്ന് സാംക്ഷൻ ചെയ്തത് പത്ത് ദിവസത്തെ ലീവാണ്. (അത് പിന്നീട് നീട്ടി 14 ആ‍ക്കി) നാട്ടിലെത്തിയത് ഇരുപതാം തീയതിയാ (വെള്ളിയാഴ്ച്ച). പിറ്റേന്ന് ശനിയാഴ്ച്ചയായതുകൊണ്ട് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് പെണ്ണുകാണാൻ പോകാമെന്നാ കരുതിയത്. പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ അതു വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ അന്നു തന്നെ കാണാൻ ചെല്ലുന്നതായിരിക്കും സൌകര്യം എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. ഞായറാഴ്ച്ച പെണ്ണിന്റെ ഒരു ചിറ്റപ്പന് അസൌകര്യമാണെന്നു പറഞ്ഞു. അധികം നാൾ ലീവുമില്ല, അതുകൊണ്ട് താമസിപ്പിക്കണ്ടെന്ന് അച്ഛൻ തീരുമാനിച്ചു. യാത്രാക്ഷീണം കൊണ്ട് ഉറങ്ങിക്കിടന്ന എന്നെ അച്ഛൻ വിളിച്ചെഴുന്നേൽ‌പ്പിച്ച് ചെന്നയന്നു തന്നെ പെണ്ണുകാണാൻ കൊണ്ടുപോയി.

ജീവിതത്തിലാദ്യമായിട്ടാ ഞാൻ പെണ്ണുകാണാൻ പോകുന്നത്. അതിന്റെയൊരു ടെൻഷനും ഉണ്ടായിരുന്നു. കൂട്ടിന് അളിയനെയും ഒരു ചേട്ടനെയും കൂടെ വിളിച്ചോണ്ട് പോയി. (അളിയന്റെ കല്യാണം ഈക്കഴിഞ്ഞ ഫെബ് 2 നു കഴിഞ്ഞു.)വീട്ടിൽ ചെന്നു. പെണ്ണിന്റെ സകല കുടുംബക്കാരും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ സ്വീകരണമുറിയിൽ ഇരുന്നു. കുടുംബക്കാ‍രോടൊക്കെ കുശലം പറഞ്ഞു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് പെണ്ണു വന്നു. ചായയൊന്നും കൊണ്ടുവന്നില്ല. പിന്നെ ചുറ്റുമിരുന്നവരെല്ലാം പെട്ടന്ന് തന്നെ മാറി തന്നു. റീമയുമായി 10-20 മിനിട്ട് വിശദമായി തന്നെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു. എന്റെ തടിയിൽ തുടങ്ങി (ഇത് നടക്കുകയാണേൽ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ “അത്“ സഹിക്കേണ്ടിവരും എന്ന വാർണിംഗോടെ) , എന്റെ സ്വഭാവം(പോസിറ്റീവും നെഗറ്റീവും വശങ്ങൾ), എന്റെ രീതികൾ, ഗൾഫുകാരന്റെ അവസ്ഥ (എല്ലാ ഗൾഫന്മാരേയും പോലെ പണിതെറിക്കുന്നതെപ്പഴാന്ന് അറിയില്ലേ!), എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ, അനിഷ്ടങ്ങൾ, എന്റെ വീടും വീട്ടുകാരും ചുറ്റുപാടും... ഒക്കെ തുറന്നുപറഞ്ഞു. ഞാൻ കുറച്ച് കണ്ടീഷൻസ് വച്ചു (ഉദ്ദാ - വയസ്സാങ്കാലത്ത് എന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയേയും നോക്കണം, ആഡംബരജീവിതം ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല... അങ്ങനെ) അവൾ “എന്നെ ജോലിക്ക് വിടുമോ” എന്ന് ചോദിച്ചു. “ജോലിക്ക് പോണോ?” എന്ന് തിരിച്ച് ചോദിച്ചപ്പം “വിട്ടാൽ പോകും” എന്ന് അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. “നോക്കാം” എന്ന് ഞാനതിന് മറുപടി പറഞ്ഞു. ഈ പട്ടിക്കാട് ഉം അൽ കുവൈനിൽ എം.എസ്.സി ബയോ-ഇൻഫോർമാറ്റിക്സ് പഠിച്ച അവളെ എന്ത് ജോലിക്കാ ഞാ‍ൻ വിടുക? ഞാൻ ഉം അൽ കുവൈനിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോന്ന് ചോദിച്ചു. “ഉം” എന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാൻ പറഞ്ഞു,എനിക്ക് പെട്ടന്നുള്ള ഉത്തരമൊന്നും വേണ്ട, ഞാനീ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പതുക്കെ ആലോചിച്ച് ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നാൽ മതി എന്ന്. അവൾ “ശരി“ എന്ന് പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു അവളെ ഇഷ്ടമായോന്ന്. അവളുടെ ചിരി എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു! സമയം കുറേയായെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ഞാനും അവളും കൂടെ ഡൈനിംഗ് ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ കാപ്പിയും പലഹാരങ്ങളുമൊക്കെ ഒരുക്കിയിരുന്നു.അച്ഛനും അളിയനും ചേട്ടനും ഒക്കെ അവിടെയിരുന്ന് കാപ്പി കുടിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ ചെന്നിരുന്ന് ഒരു കപ്പ് കാപ്പിയും ഒരു ലഡ്ഡുവും കഴിച്ചു. അതു കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് പോന്നു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ റീമയുടെ അച്ഛന്റെ വല്യകാരണവർ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു ഞായറാഴ്ച്ച വിവാഹ നിശ്ചയത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടി പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാർ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട് എന്ന്. പെണ്ണിന്റെ ഫൈനൽ അഭിപ്രായം എന്താണെന്ന് ഞാ‍ൻ ചോദിക്കാൻ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു. അത് “ഓക്കേ“ ആണെന്ന് അവിടുന്ന് മറുപടി കിട്ടിയെന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവസാനം ഒരുത്തിക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു! വിവാഹ നിശ്ചയം (വാക്കുറപ്പീര്) അടുത്ത ശുഭമുഹൂർത്തമായ ജനുവരി 30ന് നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. ഈ ആലോചന ബ്രോക്കർ വഴി വന്നതല്ലായിരുന്നു. പെണ്ണിന്റെ വല്യകാരണവർ എന്റെ മാമന്റെ പഴയ സുഹൃത്താണ്. അവർ വഴി എന്റെ അളിയന് വന്ന ആലോചനയാ. അത് വീട്ടിലേക്ക് ഡൈവേർട്ട് ചെയ്തതാ. പിന്നെ പെണ്ണ് നമ്മുടെ “മുദീറിന്റെ“ കുടുംബക്കാരിയുമാണ്.

നിശ്ചയം നിശ്ചയിച്ചതറിഞ്ഞ് എന്നെ ഒരുപാടു പേർ വിളിച്ചു... ചിലർ എന്റെ നമ്പർ കിട്ടാതെ മറ്റുപലരെയും വിളിച്ച് നമ്പരെടുത്ത് വിളിച്ചു. ഒരുപാട് പേർ എന്റെ ബ്ലോഗിൽ കമന്റുകൾ ഇട്ടു. ആരുടെയും പേരുകൾ പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയുന്നില്ല. എനിക്കൊരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി... എല്ലാവർക്കും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം നന്ദി!

റീമ പഠനമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ നിൽക്കുന്നു. നാട്ടിൽ ജോലി കിട്ടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. റീമയ്ക്ക് ഒരു ചേട്ടനും ഒരു അനിയത്തിയും ഉണ്ട്. അച്ഛനും ചേട്ടനും ബിസിനസ്സ് നോക്കുന്നു. അനിയത്തി എഞ്ചിനീയറിംഗിന് പഠിക്കുന്നു. അമ്മ വീട്ടുകാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്നു. വിവാഹം എനിക്ക് ലീവ് കിട്ടുന്നതനുസരിച്ച് തീരുമാനിക്കും. എല്ലാവരെയും അതനുസരിച്ച് കാര്യങ്ങൾ അറിയിക്കുന്നതായിരിക്കും. ആശംസകൾക്കും അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഒരുപാട് നന്ദി വീണ്ടും!

നിശ്ചയത്തിന്റന്ന് എടുത്ത പടം ദാ ഇവിടെ.

എന്നെ അവസാനം ഒരുത്തിക്ക്‌ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു!

2006-01-23T13:32:00.000+05:30

പ്രിയരേ,

എല്ലാം വളരെ പെട്ടന്നായിരുന്നു!

എന്റെ വിവാഹ നിശ്ച്ഛയം ഈ വരുന്ന ജനുവരി ൩൦നു കല്ലമ്പലം ഇര്‍ഫാന്‍ ആഡിറ്റോറിയതില്‍ വച്ചു നടത്താന്‍ എന്റെ അച്ചനും അമ്മയും പെണ്ണിന്റെ അച്ചനും അമ്മയും തീരുമാനിച്ച വിവരം സസന്തോഷം എല്ലാവരെയും അറിയിച്ച് കൊള്ളുന്നു .

പെണ്ണിന്റെ പേരു റീമ.
വയസ്സ്‌ ൨൪.
സ്ഥലം കല്ലമ്പലം.

കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ വിശദമായി പിന്നീടറിയിക്കാം.

(അങ്ങനെ അവസാനം എന്നെ ഒരു പെണ്ണിനു ഇഷ്ടപ്പെട്ടു!
റീമയ്ക്ക്‌ ജാതകവശാല്‍ ഇപ്പം ശനി ദശയാണ്‌! അതാവും അവള്‍ക്ക്‌ എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെഡാന്‍ കാരണം!) വിശദമായി ഞാന്‍ പിന്നെ എഴുതാം. ഇത്‌ ഞാന്‍ വരമൊഴി സൈട്ടില്‍ നിന്നാനു ടൈപ്പ്‌ ചെയുന്നത്‌. കേരളത്തില്‍ മലയാളം മര്യാദയ്ക്ക്‌ ടൈപ്പ്‌ ചെയ്യാന്‍ സൌകര്യങ്ങളില്ല!)

ഞാ‍ൻ നാട്ടീ പോണേ....

2006-01-18T14:13:00.000+05:30

ഞാൻ ഒരാഴ്ച്ചത്തേക്ക് നാട്ടിൽ പോണ്.
ഇരുപതാംതീയതി മുതൽ ഇരുപത്തിയേഴാം തീയതി വരെ ഞാൻ നാട്ടിലുണ്ടാകും.
(അത് നീട്ടാൻ ശ്രമിക്കും - നീണ്ടാൽ 3-4 ദിവസം കൂടെ നീട്ടിക്കിട്ടും അവധിക്കാ‍ലം)

നാട്ടിൽ ചെന്നിട്ട് ദൂരോട്ട് എങ്ങും യാത്രപോകാൻ പോകാൻ തൽക്കാലം പ്ലാനില്ല.
വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ട് വക്കാരിയെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് വക്കാരിമന്ത്രം ജപിച്ച് (ഓം വക്കാരിമഷ്ടായ നമ: ഓം ഗൊമ്മന്നെസ്സ്യായ നമ: ഓം ജിടെൻഷായ നമ:) പുള്ളിക്കാരൻ എഴുതിയപോലെയൊക്കെ ചെയ്യണം.
തറവാട്ടിൽ (പത്തനംതിട്ട ജില്ല)പോകും - അമ്മാമ്മയേയും വല്യച്ഛനെയും മാമനെയും മാമിയേയും കാണണം.
അവിടെ ചെന്നിട്ടും വക്കാരിയെ ധ്യാനിക്കും.
പിന്നെ പുതിയ പടങ്ങൾ കാണണം - തന്മാത്ര,രാജമാണിക്യം...
പുതിയ പുസ്തകങ്ങൾ മേടിക്കണം - കറന്റ് ബുക്സിൽ കറങ്ങണം.
അളിയന്റെ കല്യാണം കൂടണം - സദ്യ ആസ്വദിക്കണം.
കഴിയുന്നത്ര ഉത്സവങ്ങൾ കവർ ചെയ്യണം.
വെള്ളിയാഴ്ച്ചക്കാ‍വിലെ ഷാപ്പിൽ പോയി കൾസ് കപ്പാസ് താറാവിറച്ചീസ് ഞണ്ട്സ് ഒക്കെ ശാപ്പിടണം...
ഇതിന്റെയിടയിലെങ്ങാനും സമയം കിട്ടിയാൽ പെണ്ണുകാണണം - വീട്ടുകാരുടെ സമാധാനത്തിന്.
കുമ്പൾ തെറാപ്പിക്ക് ഒരാഴ്ച്ചത്തേക്ക് വിട!!!
അപ്പഴ് ശരി എല്ലാരേം വന്നിട്ടുകാണാം!

ചക്കരയുമ്മ

2006-01-16T13:50:00.000+05:30

“ഹരിമോനേ, നിനക്ക് അച്ഛൻ ഫോണിൽ കൂടെ എന്ത് ഉമ്മയാ തന്നത്?“

“ഉമ്മ. അതെന്താ ചേട്ടാ ചേട്ടൻ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്?”

“എനിക്കച്ഛൻ “ചക്കരയുമ്മ”യാ തന്നത്. നിനക്ക് ചക്കരയുമ്മയാണോ വെറും ഉമ്മയാണോ കിട്ടിയതെന്നറിയാൻ ചോദിച്ചതാ. അച്ഛനെന്നോടാ കൂടുതൽ സ്നേഹം”

നാലു വയസ്സുകാരൻ ഹരിക്ക് അതു കേട്ട് വിഷമമായി. അവൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അമ്മയുടെയടുത്തേക്ക് ഓടി.“അമ്മേ... അച്ഛനെന്നോട് സ്നേഹമില്ല. ഫോണിൽക്കൂടെ അനന്ദേട്ടന് അച്ഛൻ ചക്കരയുമ്മ കൊടുത്തു, എന്നിട്ട് എനിക്ക് വെറും ഉമ്മയാ തന്നത്...”

“പൊന്നുമോനിങ്ങ് വാ. ആരാ പറഞ്ഞത് അച്ഛന് മക്കളോട് സ്നേഹമില്ലെന്ന്? നീ മണ്ടൂസല്ലേ? ചക്കര പെട്ടന്ന് അലിഞ്ഞുപോകുന്ന സാധനമല്ലേ? അതുപോലെയല്ലേ ചക്കരയുമ്മയും?“ അമ്മ ഹരിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

ഹരിക്കതുകേട്ട് സന്തോഷമായി. ഹരി തിരിച്ച് ആറു വയസ്സുകാരനായ അനന്ദൻചേട്ടന്റെയടുത്തോട്ടോടി.“അനന്ദേട്ടാ, അച്ഛന് ഹരിമോനോടാ കൂടുതൽ സ്നേഹം. എനിക്ക് അച്ഛൻ മനപൂർവ്വം ചക്കരയുമ്മ തരാഞ്ഞതാ. കാരണം അത് ചക്കര പോലെ വേഗം അലിഞ്ഞു പോകും.”

ഷെയ്‌ഖ് മക്തൂം അന്തരിച്ചു.

2006-01-04T15:43:00.000+05:30

ദുബായ് ഭരണാധികാരിയും യു.ഏ.ഈ പ്രധാനമന്ത്രിയും ഉപരാഷ്ടപതിയുമായിരുന്ന ഷെയ്‌ഖ് മക്തൂം ബിൻ റാഷിദ് അൽ മക്തൂം ഇന്നലെ (3 ജനുവരി 2006) അന്തരിച്ചു.

ആസ്ത്രേലിയയിലെ ഗോൾഡ് കോസ്റ്റിലെ പാലസ്സോ വെർസേസ്സ് റിസോർട്ടിൽ വച്ചാണ് ഹൃദയാഘാതം മൂലമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യം സംഭവിച്ചത്.

1943ൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹം യു.ഏ.ഈ പ്രധാനമന്ത്രിയും ഉപരാഷ്ടപതിയുമായിരുന്ന ഷെയ്‌ഖ് റാഷിദിന്റെ ഏറ്റവും മൂത്ത മകനായിരുന്നു. യു.ഏ.ഈയിൽ 40 ദിവസത്തെ ദു:ഖാചരണം പ്രഖ്യാപിച്ചു. സർക്കാർ ഓഫീസുകൾ വരുന്ന 7 ദിവസം അടഞ്ഞുകിടക്കും. റേഡിയോ-ടെലിവിഷൻ പരിപാടികളെല്ലാം നിർത്തിവച്ചു പകരം ഖുർ‌ആൻ പാരായണം തുടങ്ങി.അ

ലോക പ്രശസ്തമായ ഗോഡോൾഫിൻ കുതിരപന്തിയുടെ ഉടമകളിലൊരാളാ‍യിരുന്നു ഷെയ്‌ഖ് മക്തൂം. ദുബൈയുടെ വികസനപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം വഹിച്ച പങ്ക് സ്തുത്യർഹമാണ്.

ഷെയ്ഖ് മക്തൂമിനെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ഇവിടെ

മുദീറും ഉത്തരവാദിത്വവും

2006-01-01T13:48:00.000+05:30

മുദീറൊഴിച്ച് മറ്റ് ആരും എഴുന്നേറ്റിട്ടില്ല. ഇന്നലെ 4 1/2 മണിക്കാ കിടന്നത്. രാജീവണ്ണനും ശശിയണ്ണനും ഗോപുവണ്ണനും ഇന്നലെ ന്യൂഇയർ തകർത്തതിന്റെ ക്ഷീണത്തിൽ കൂർക്കംവലിയുടെ സംസ്ഥാനതല മത്സരമാണ് നടക്കുന്നതെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന രീതിയിൽ കൂർക്കം വലിച്ചുറങ്ങുകയാണ്. ഞാൻ ഉറക്കമുണർന്നുവെങ്കിലും പുതപ്പിനുള്ളിൽ മൂടിപുതച്ച് കിടക്കുകയാണ്. ഇന്നലെ രാത്രി കതക് അടയ്ക്കാൻ മറന്നുപോയി - കതകടയ്ക്കാൻ ആർക്കേലും തോന്നണ്ടേ? ബെഡ്ഷീറ്റ് പുതച്ചിട്ടും രക്ഷയൊന്നുമില്ല - അതുപോലത്തെ തണുപ്പ്.

മുദീർ രാവിലെ ദുബൈയിൽ പോകാനുള്ള തയാറെടുപ്പിലാണ്. ബ്ലാക്ക് ലേബലിന്റെ 4 1/2 ലിറ്ററിന്റെ “ഊഞ്ഞാൽ“ എന്നുവിളിക്കുന്ന കുപ്പി പകുതിയായി.

“നല്ലോരു ന്യൂ ഇയറായിട്ട് ഇന്നെങ്ങും പോകണ്ടണ്ണാ... ആ ബ്ലാക്ക് ലേബൽ തീർക്കണ്ടേ, ഇന്നലെ ലുലൂന്ന് മേടിച്ച ആ നെയ്‌മീൻ "ഷാപ്പ്" സ്റ്റൈലിൽ ഒന്ന് കറി വയ്ക്കാമെന്നൊക്കെ ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് മറന്നോ? അത് കഴിക്കാൻ ജോസച്ചായനേയും അനുവിനെയുമൊക്കെ വിളിച്ചത് മറന്നോ? നമ്മുക്ക് ഇന്ന് ഇവിടെ പൊളിക്കാം അണ്ണാ...” ഞാൻ ഉറക്കച്ചവടിൽ മുദീറിനോട് പറഞ്ഞു.

“എടാ ഉത്തരവാദിത്വമില്ലാത്ത കഴുതേ, നിനക്ക് വല്ലോം അറിയണോ? നീ ജോയിന്റ് സെക്രട്ടറിയാണെന്നു പറഞ്ഞിട്ട് എന്താടാ‍ കാര്യം? അന്നേ നീ ഒഴിഞ്ഞവനല്ലേ?പോത്ത് പോലെ കിടന്നുറങ്ങ്. നിനക്കും കൂടെ വന്ന് അടിച്ചുപൊളിക്കാനുള്ള സ്ഥലം കൊള്ളാമോന്ന് നോക്കാ‍നാടാ ഞാൻ രാവിലെ പോകുന്നത്.” മുദീർ പറഞ്ഞു.

മുദീർ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായിരിക്കുന്ന സംഘടനയുടെ ഫാമിലി പിക്ക്നിക്കിന് എങ്ങോട്ട് പോകണമെന്ന കാര്യത്തിൽ നടന്ന ചർച്ചയിൽ, ദുബൈയിൽ സബീലിൽ ട്രെയ്ഡ് സെന്ററിന്റെയടുത്തായി ഈ അടുത്ത് തുറന്ന പുതിയ പാർക്കിൽ പോകാമെന്ന് ഒരഭിപ്രായം വന്നു. ആ പാർക്കിൽ മുദീറും, പ്രസിഡന്റും , ട്രഷററും, ജോയിന്റ് ട്രഷററും കൂടെ ഇന്ന് രാവിലെ (അതായത് ജനുവരി ഒന്നാം തീയതി) പോയി കണ്ട് അവിടെ ഫാമിലികൾക്ക് പോയിരിക്കാനും മറ്റുമൊക്കെയുള്ള സൌകര്യങ്ങൾ ഉണ്ടോന്ന് വിലയിരുത്തിയിട്ട് അതെ കുറിച്ച് തീരുമാ‍നിക്കാമെന്ന് നേരത്തെ തീരുമാനിച്ചതാ. അതിനു വേണ്ടിയാണ് ന്യൂഇയറായിട്ടും പാവം മുദീർ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച് റെഡിയായത്.

“അണ്ണാ, നമ്മുക്ക് നാളെ പോകാമണ്ണാ, അല്ലേൽ ഇന്ന് വൈകിട്ടെങ്ങാ‍നും പോകാമണ്ണാ... ആ പാർക്ക് ആരും കട്ടോണ്ടൊന്നും പോകത്തില്ലല്ലോ.. അതവിടെ തന്നെ കാണില്ലേ... ഇന്ന് രാവിലെ തന്നെ അണ്ണനു പോകണോ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“നിനക്കറിയാമോ, ഞാൻ 5 സംഘടനകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനാണ്. ഒരു കാ‍ര്യം ഏറ്റാൽ അത് ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ നടത്തണം” എന്നായി മുദീർ.മുദീർ 5 സംഘടനകളുടെ തലപ്പത്തിരിക്കുന്ന ആളാണ്. ഒന്നിന്റെ ജനറൽ സെക്രട്ടറി, ഒന്നിന്റെ നോർത്തേൺ എമിരേറ്റ് കോർഡിനേറ്റർ, ഒന്നിന്റെ എക്സിക്യുട്ടീവ് കമ്മിറ്റി അംഗം, ഒന്നിന്റെ സ്ഥാപക-മുഖ്യ ഗുണാണ്ടർ, ഒന്നിന്റെ മാനേജിംഗ് കമ്മിറ്റി അംഗം.

ഏതേലും സംഘടനയുടെ എന്തേലും മീറ്റിംഗ് കാണും മിക്ക വ്യാഴാ‍ഴ്ച്ചകളിലും ള്ളിയാഴ്ച്ചകളിലും. ഒന്നടിച്ചുപൊളിക്കാ‍ൻ വേണ്ടി മുദീറിന്റെ “മട“യിൽ വ്യാഴാഴ്ച്ചകളിൽ വരുന്ന ഞങ്ങൾക്ക് നിരാശയായിരിക്കും ഫലം. കാരണം പുള്ളിക്കാരൻ മീറ്റിംഗിന് പോകും.

“പ്രസിഡന്റും ട്രഷററും ഇന്നലെ വൈകിട്ട് ഒരു ഊഞ്ഞാ‍ൽ റെഡ് ലേബലും ഒരു ആടിനെയും മേടിച്ചത് മറന്നോ? അവരുടെ തല പൊങ്ങിയിട്ടുവേണ്ടേ ഇന്ന് പോകാ‍ൻ? അണ്ണന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്യ്. ഇനി മേലാൽ ഞാനിവിടെ വരില്ല. നല്ലൊരു ന്യൂഇയറുമായിട്ട് രാവിലെ തന്നെ നാടു തെണ്ടൽ തുടങ്ങ്...” എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ തിരിഞ്ഞുകിടന്നു.

മുദീർ ഡ്രസ്സൊക്കെ ചെയ്ത് പ്രസിഡന്റിനെ വിളിച്ചു. ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല. ട്രഷററിനെ വിളിച്ചു. പുള്ളിയുടെ മൊബൈൽ സ്വിച്ച്ഡ് ഓഫ്.

ജോയിന്റ് ട്രഷററെ വിളിച്ചു. പുള്ളിക്കാരൻ ഉറക്കച്ചുവടോടെ ഫോൺ എടുത്തു.

“ഹലോ ബാബൂ, ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയർ!“
“ഹാപ്പീ ന്യൂ ഇയർ മുദീറേ. നിങ്ങൾ ഇത്ര നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റോ?” (ഞാൻ വിളിക്കുന്നത് കേട്ട് നാട്ടുകാരെല്ലാം അണ്ണനെ മുദീർ എന്നാ വിളിക്കുന്നത്)
“ബാബൂ ദുബൈയിൽ പോകണ്ടേ? നീ റെഡിയായില്ലേ?”
“ദുബൈയിലോ, എന്താ നാട്ടീന്ന് ആരേലും വരുന്നോ?”
“രാവിലെ നിനക്ക് ബോധമില്ലേടേ? ദുബൈയിൽ പോയി പാർക്ക് നോക്കാ‍മെന്ന് പറഞ്ഞത് മറന്നോ?“
“അത് അന്ന് അടിച്ച് പെരുത്തിരുന്നപ്പം പറഞ്ഞതല്ലേയണ്ണാ, നമ്മുക്ക് നാളെ പോയാലോ?“
“എന്താടാ മനുഷ്യനെ കളിയാക്കുന്നോ? **@#@&^%*&()()!@#@#+|@!#$“
മുദീർ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

മുദീർ ചീത്ത വിളിക്കുന്നത് കേട്ട് ഞാൻ ഉറക്കെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. എന്റെ ചിരി കേട്ട് അടുത്ത് കിടന്ന ഗോപുവണ്ണൻ ഉണർന്നു. “എന്താടാ രാവിലെ ചിരിക്കുന്നത്? നിനക്ക് കുറവില്ലേടാ? അല്ല അണ്ണൻ രാവിലെ എങ്ങോട്ടാ?“ഗോപുവണ്ണൻ ചോദിച്ചു.

“ഉത്തരവാദിത്വമില്ലാത്ത കഴുതകൾ! #$!@#$#@*$&#&@“ മുദീർ ചൂടായി.

ഗോപുവണ്ണൻ മുദീറിന്റെ ചീത്തപറച്ചിൽ കേട്ട് അന്തംവിട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു, “അണ്ണാ, ദുബൈയിലെ ആ പുതിയ പാർക്ക് ഇന്നലെ ആരോ അടിച്ചോണ്ട് പോയി, അതുകൊണ്ട് മുദീറിന്റെ പദ്ധതികളെല്ലാം രാവിലെ ചീറ്റി, അതിന്റെ ദേഷ്യത്തിലാ“.
____________________________________________________________________________________
എല്ലാ ബൂലോഗർക്കും എന്റെയും മുദീറിന്റെയും ഗ്യാംഗിന്റെയും ഹൃദയംഗമമായ പുതുവത്സരാശംസകൾ!

എനിക്ക് ഓഫീസിൽ നല്ല തിരക്കാണ്. അതുകൊണ്ട് ഒന്ന് മര്യാദയ്ക്ക് കമന്റെഴുതാൻ പോലും സമയം കിട്ടുന്നില്ല. എല്ലാവർക്കും സുഖമാണെന്നു കരുതുന്നു. എല്ലാവരെയും ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

പുട്ട് കീ ജയ് !

2005-12-15T15:08:00.000+05:30

അഖില ലോക പുട്ടന്മാരേ പുട്ടികളേ, നിങ്ങളിലൊരുവനാണീ‍ ഞാനുമെന്ന് പറയാനെനിക്ക് അഭിമാനമുണ്ട്.

പുട്ടിന്റെ ഉത്പാദനരീതി - സ്റ്റീൽ/അലുമിനിയം/പിത്തള/മുള കുറ്റിയിലായായും, ചിരട്ടയിലായാലും, ഉപ്പുമാവുണ്ടാ‍ക്കുന്നതുപോലെയാ‍യാലും (അതെങ്ങിനാന്ന് എന്റെ അമ്മച്ചിക്കേ അറിയൂ) എങ്ങനെയാണേലും, എനിക്ക് അത് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള ഭക്ഷണസാധനങ്ങളിലൊന്നാണ്. വീ‍ട്ടിൽ വച്ച് “പുട്ട്+പയർ+പഴം+പപ്പടം+പഞ്ചസാര+നെയ്യ് “ ആയിരുന്നു എന്റെ ഫേവറൈറ്റ് കോമ്പിനേഷൻ. അല്ലേൽ പുട്ടും മുളപ്പിച്ച കടലക്കറിയും. “പുട്ട് + പോത്ത് കറി + ഏത്തക്കായപ്പം“, “പുട്ട്+ ചിക്കൻ ചാപ്സ്“ , “പുട്ട് + മീൻ കറി“ , “പുട്ട് + പീസ് മസാല(or)കുറുമ+ താറാവിൻ മുട്ട ബുൾസ് ഐ“ , “പുട്ട്+ബീഫ് സ്റ്റൂ+കാട ഫ്രൈ “ എന്നീ പുട്ടിന്റെ മറ്റ് വണ്ടർഫുൾ നോൺ‌വെജ് കോമ്പിനേഷനുകളെ കുറിച്ച് ഞാൻ മനസ്സിലാ‍ക്കിയത് ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കാനായി തിരുവനന്തപുരത്ത് താമസം തുടങ്ങിയപ്പഴാ. അവസാനം പറഞ്ഞ “പുട്ട്+ബീഫ് സ്റ്റൂ+കാട ഫ്രൈ“ കോമ്പിനേഷൻ എറണാകുളം കെ.എസ്.ആർ.റ്റി.സി ബസ്സ്സ്റ്റാൻഡിനടുത്തുള്ള ലൂസിയ ഹോട്ടലിലെ “സാഹ്‌യാന” എന്ന രാത്രി റെസ്റ്റോറന്റിൽ ഇപ്പഴും കിട്ടും.

കുട്ട്യേട്ടത്തിയുടെ കേരളത്തിന്റെ സ്വന്തം പുട്ട് വായിച്ചപ്പോഴേ കരുതിയതാ പുട്ടിനെ കുറിച്ച് എന്തേലുമൊക്കെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യണമെന്ന്. അതിൽ വന്ന കമന്റുകളും, അതിന്റെ കൂടെ അനിലേട്ടന്റെ പുട്ട് പോസ്റ്റും അതിൽ വന്ന കമന്റുകളും കൂടെയായപ്പം എന്റെ ക്ഷമ കെട്ടു. കുട്യേട്ടത്തി പറഞ്ഞത് ശരിയാ. നമ്മുടെ തനത് ഐറ്റമായ പുട്ട് പോലത്തെ സംഗതികൾ ശരിക്ക് മാർക്കറ്റ് ചെയ്തിരുന്നേൽ .....

പെരിങ്ങോടരുടെ കരാമയിലെ “കീർത്തി“ റെസ്റ്റോറന്റിന്റെ (ദുബൈക്കാർക്കു വേണ്ടിയുള്ള) ടിപ്പ് കണ്ടപ്പം എനിക്ക് തോന്നി ഇവിടെ ഉം അൽ കുവൈനിലെ “അൽ ഗവാസ്”നെ കുറിച്ച് പറയണമെന്ന്.

ഇവിടെ ഉം അൽ കുവൈനിൽ, വാ‍മനപുരത്തുകാരൻ സദാ‍നന്ദൻ ചേട്ടൻ കഴിഞ്ഞ 5 വർഷമായി നടത്തുന്ന “അൽ ഗവാസ്“ എന്ന ഒരു റെസ്റ്റോറന്റുണ്ട്. ഈ അൽ ഗവാസിനെ കുറിച്ച് എഴുതണമെന്ന് വിചാരിച്ചിട്ട് ഒരുപാടുനാളായി. “കുഴിക്കട“ എന്നാണത് ഇവിടുത്തെ മലയാളികൾക്കിടയിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഉം അൽ കുവൈൻ ബസാറിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്താണ് അത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഒരു “കഫറ്റീരിയ“യുടെ ഗണത്തിൽ പെട്ടതല്ല അത്. ആവശ്യത്തിനു സ്ഥലമുണ്ട് അകത്ത്. പക്ഷേ, 10-12 പേർക്കിരിക്കാനുള്ള കസേരകളും മേശകളുമേയുള്ളു. അവിടെ 2 സ്റ്റാഫേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. സദാനന്ദൻ ചേട്ടനും ബിനുവും. സദാനന്ദൻ ചേട്ടനാണ് ഷെഫ്-കം-ഓണർ. സദാനന്ദൻ ചേട്ടന്റെ അസ്സിസ്റ്റന്റ്-കം-വെയിറ്റർ-കം-ക്യാഷ്യർ ആണ് ബിനു. വരുന്ന എല്ലാരോടും സദാനന്ദൻ ചേട്ടൻ കുശലം പറയും. സ്വന്തം പേരിനെ അന്വർത്ഥമാക്കുന്ന രീതിയിൽ സദാ സമയും പുള്ളിക്കാരന്റെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരിയുണ്ടാകും. ബിനുവും അതുപോലെ തന്നെ എപ്പഴും പുഞ്ചിരിച്ചോണ്ടിരിക്കും. സദാനന്ദൻ ചേട്ടൻ താമസിക്കുന്ന മുറിയും ഹോട്ടലിനോട് ചേർന്ന് തന്നെയാണ്.

ഉം അൽ കുവൈനിൽ മലയാളികൾ നടത്തുന്ന ഒരുപാട് ഹോട്ടലുകൾ ഉണ്ട്. പക്ഷേ, അതിൽ നിന്നൊക്കെ വ്യത്യസ്ഥമായി, അൽ ഗവാസിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ എന്തൊക്കെയാണെന്നു ചോദിച്ചാൽ, അവിടുത്തെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ രുചിയും, വൃത്തിയും, വെടിപ്പും, ന്യായ വിലയും, ബിനുവിന്റെയും സദാനന്ദൻ ചേട്ടന്റെയും ഹൃദ്യമായ പെരുമാറ്റവുമാണ്. അന്നന്ന് മേടിക്കുന്ന മീനും പച്ചക്കറിയും വച്ച് ഫ്രെഷായിട്ടുണ്ടാ‍ക്കുന്ന ഭക്ഷണം മാത്രമാണവിടെ കിട്ടുക. “റീസൈക്ലിംഗ്“ എന്നൊരു സംഗതി ഇല്ല. അവിടെ ചെന്ന് ഭക്ഷണം ഓർഡർ ചെയ്താൽ ഇത്തിരി നേരം ഇരിക്കേണ്ടി വരും. മുഷിഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. കാരണം ഊണൊഴിച്ച് മറ്റുള്ള സാധനങ്ങൾ അപ്പഴ് തന്നെ ഉണ്ടാക്കി തരികയാണ് ചെയ്യുക. ചൂടോടെ തിന്നാം. ഉണ്ടാക്കി വയ്ക്കുന്നത് തീരുമ്പഴത്തേക്ക് കച്ചവടം നിർത്തുകയും ചെയ്യും. പിന്നെ, സമയത്ത് ചെന്നില്ലെങ്കിൽ ഭക്ഷണം കിട്ടത്തുമില്ല. അതുകൊണ്ട് ഒരു കൃത്യമായ സമയക്രമം ഒന്നുമില്ല അൽ ഗവാസ് റെസ്റ്റോറന്റിന്. ചില ദിവസം അത് അടച്ചിട്ടേക്കുന്നത് കാണാം. അന്ന് ഭക്ഷണമില്ല. തോന്നുമ്പം തുറക്കുകയും അടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ സ്ഥിതിക്ക് ഒരു മാറ്റം വരുത്തണമെന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ടാകും സദാനന്ദൻ ചേട്ടൻ ഒരു അസ്സിസ്റ്റന്റ് കുക്കിനെ നാട്ടിൽ നിന്നു വരുത്തി ഈ അടുത്തയിടയ്ക്ക്. എന്നാലും കറികളൊക്കെ വയ്ക്കുന്നത് സദാനന്ദൻ ചേട്ടൻ തന്നെ. അസ്സിസ്റ്റന്റ് കുക്കിനെ അപ്പോയിന്റ് ചെയ്തത് ദോശ ചുടാ‍നും ചപ്പാത്തിയുണ്ടാക്കാനും ചോറ് വയ്ക്കാനും പൊറോട്ടയടിക്കാനുമൊക്കെയാണ്.

അവിടുത്തെ കറികൾക്കൊരു പ്രത്യേക സ്വാദ് തന്നെയാണ്. ഇല്ലാത്ത രുചിയുണ്ടാ‍ക്കാൻ എണ്ണ കോരിയൊഴിച്ച് ചുമ്മാതെ മസാലയും പ്രിസർവേറ്റീവ്സും ഒക്കെ ഇട്ടിളക്കി കുളമാക്കിയവയല്ല അവയൊന്നും തന്നെ-എല്ല്ലാം പാ‍കത്തിന്. കൈപുണ്യമെന്നൊക്കെ കേട്ടിട്ടില്ലേ? ആ അനുഗ്രഹം സിദ്ധിച്ചയാളാ പുള്ളിക്കാരൻ എന്ന് പറയാം. ചില വെള്ളിയാഴ്ച്ചകളിൽ ഞാനവിടെ ഉണ്ണാൻ പോകും. മിക്കവാറും ഒരു തനി നാടൻ കറി ഊണിന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും. കഴിഞ്ഞ തവണ ചെന്നപ്പോൾ മുരിങ്ങയില തോരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു! ഹോട്ടലിനകവും പുറവും അടുക്കളയും എപ്പഴും വൃത്തിയായും വെടിപ്പായും അവർ സൂക്ഷിക്കുന്നു. ദുബൈയേയും ഷാർജ്ജയേയും അബുദാബിയേയുമൊക്കെ വച്ച് നോക്കുമ്പോൾ അൽ ഗവാസിലെ ഭക്ഷണസാധനങ്ങളുടെ വിലനിലവാരം വളരെ ‘റീസണബിൾ’ ആണ്. സാധാരണക്കാരന്റെ ഹോട്ടലാണ് അൽ ഗവാസ്. ദുബൈയിൽ നിന്നൊക്കെയുള്ള എന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ അവിടെ വന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് അത്ഭുതം കൂറിയിട്ടുണ്ട് - വിലയും രുചിയും കണ്ട്! സിമ്പിൾ എക്കണോമിക്സ് ആണ് രഹസ്യം. അവിടെ ഓവർഹെഡ്സ് കുറവാണ്. 3 സ്റ്റാഫ്, തറ വാടക ഇല്ല, ആഡംബരങ്ങളില്ല. അതുകൊണ്ട് പുള്ളിക്കാരന് വില കുറച്ച് നഷ്ടമില്ലാതെ തന്നെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കാം. അവിടെ വല്യ എലാബറേറ്റായിട്ടുള്ള ഒരു സ്ഥിരം മെന്യു ഒന്നുമില്ല. ചുരുക്കം ചില സാധനങ്ങൾ - പക്ഷേ എല്ലാം ഇടിവെട്ട് ഐറ്റംസാ - ഹോട്ട് & ഫ്രെഷ്. മീൻ കറികൾ അന്നന്ന് കിട്ടുന്ന നല്ല മീൻ അനുസരിച്ച് ആയിരിക്കും.

അൽ ഗവാസ് റെസ്റ്റോറന്റിലെ ഒരു സ്പെഷ്യാലിറ്റിയാണ് പുട്ട്. ഞാനിന്നലെ അത്താഴത്തിന് കഴിച്ച് പുട്ടിന്റെ പടം ഇതാ :
നെയ്‌മീൻ (ഐക്കൂറ) തലക്കറി + സലാഡ് + ആവി പറക്കുന്ന ചൂടൻ പുട്ട് -
ഈ കോമ്പിനേഷന് വില 3 ദിറഹം.

മലയാളികളെ രണ്ടായി തരം തിരിക്കാം- പുട്ട് ഉണ്ടാ‍ക്കാനറിയാവുന്നവർ, പുട്ട് ഉണ്ടാക്കാനറിയാത്തവർ എന്നിങ്ങനെ. പുട്ട് ഉണ്ടാക്കാനറിയാത്തവർക്കായി ഇതാ പുട്ടിന്റെ സിമ്പിൾ റെസീപ്പി:

കുറ്റിപ്പുട്ട്
ഇതുണ്ടാ‍ക്കാൻ പുട്ട് കുറ്റിയും പുട്ട് കുടവും വേണം.

പുട്ടിന്റെ പൊടി : 4 കപ്പ്
വെള്ളം : ഒരു കപ്പ്
പൊടിയുപ്പ് : അര ടീസ്പൂൺ
തിരുമ്മിയ തേങ്ങ: ഒരു കപ്പ്

പാകം ചെയ്യുന്ന വിധം
പുട്ടിന്റെ പൊടിയിൽ, ഉപ്പ് ചേർത്ത വെള്ളം കുറേശ്ശെ തളിച്ച് പൊടി കട്ടകെട്ടാതെ കൈവിരൽ കൊണ്ട് നനയ്ക്കുക. വളരെ ബലം ഉപയോഗിക്കരുത്.നനച്ച പൊടി തട്ടി പൊത്തി അരമണിക്കൂർ കുതിരാൻ വയ്ക്കുക. പുട്ടുകുറ്റിയിൽ ചില്ലിട്ട് നനച്ച പൊടിയും തിരുമ്മിയ തേങ്ങയും ഇടവിട്ട് വാരിയിട്ട് ആവി വരുന്ന പുട്ടുകുടത്തിന്റെ മീതെ വച്ച് പുഴുങ്ങുക. പെട്ടന്നു വെന്തുകിട്ടാൻ കുറ്റിയുടെ മേൽ ഒരു ചെറിയ തട്ടം കൊണ്ട് മൂടുക. മൂന്ന്-നാല് മിനിട്ട് കഴിയുമ്പോൾ കുറ്റി ഈരിയെടുത്ത് തുടിപ്പോ, തവിയുടെ വാലോ വച്ച് പാത്രത്തിലേക്ക് പുട്ട് തള്ളിയിറക്കുക. ചൂടോടെ ഉപയോഗിക്കുക.
(കോമ്പിനേഷനുകൾ നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടാ‍നുസരണം)

ശശിയുടെ കിണറ്റിൽ ചാട്ടം

2005-12-14T16:31:00.000+05:30

ശശി ഒറ്റത്തടിയാണ്. അച്ഛനും അമ്മയും മരിച്ചുപോയി. സ്വന്തമെന്നുപറയാൻ ഒരു ഓലപ്പുരയും അത് നിൽക്കുന്ന 4 സെന്റ് വസ്തുവും ഉണ്ട്. രണ്ടാം ക്ലാ‍സ്സായപ്പഴേക്കും ആവശ്യമുള്ളത്ര വിദ്യാഭാ‍സവും “എക്സ്പോഷറും” കിട്ടിയെന്ന് പുള്ളി മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ട് സ്വയം പഠിപ്പ് നിർത്തി. ആർക്കും ചിലവിന് കൊടുക്കണ്ടന്നുള്ളതുകൊണ്ട് പണിക്ക് പോണമെന്ന് ഒരു “മൂഡ്“ തോന്നുമ്പഴേ പുള്ളിക്കാരൻ പണിക്ക് പോകൂ. കൂലിപ്പണിയൊക്കെ ചെയ്യും. ഇടയ്ക്ക് പുള്ളി പെയിന്റിംഗിനു പോകും. ഇടയ്ക്ക് മേശൻ (കൊത്തുമേസ്തിരി) പണിക്ക് പോകും.ഇടയ്ക്ക് ത്യാഗൻ‌മാസ്റ്ററുടെ ചായക്കടയിൽ വന്നിരുന്ന് ബീഡി തെറുക്കും (അത് അവിടെനിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിന്റെ പറ്റ് കണക്ക് കവർ ചെയ്യാനാണ്). ചിലപ്പോൾ കള്ളടിച്ച് കരയോഗം കെട്ടിടത്തിന്റെ തിണ്ണയിൽ കിടന്നുറങ്ങും - ഇതുവരെ പുള്ളി ആർക്കും യാതൊരു ശല്യവുമുണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല. ആരും പുള്ളിക്കാരനെ കുറിച്ചൊരു പരാതിയും പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല.

പക്ഷേ, ലോകത്തുള്ള എല്ലാ ആണുങ്ങളെ പോലെയും പുള്ളിക്കും ഒരു വീക്ക്നെസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു - നന്ദൻ എന്ന ആന. കൂടപ്പിറപ്പുകൾ ഇല്ലാത്ത ശശി, നന്ദനാനയെ സ്വന്തം കൂടപ്പിറപ്പിനെപോലെ ശശി സ്നേഹിച്ചു. നന്ദനാന കൂപ്പിലെ പണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് തിരികെ ഉടമസ്ഥൻ കണക്കന്റെ വീട്ടിൽ എത്തികഴിഞ്ഞാൽ അത് തിരികെ പോകുന്നതുവരെ “വെള്ളിയാഴ്ച്ച” എന്നറിയപ്പെടുന്ന പാപ്പാൻ കരുണന്റെ സഹായിയായി ശശിയും കൂടും. ശശിയുടെ വരുമാനത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗം നന്ദന് തിന്നാൻ വാഴക്കുലകൾ മേടിക്കാനായി യാതൊരുമടിയുമില്ലാ‍തെ പുള്ളി ചിലവാക്കി. പൊതുവേ ശാന്തസ്വഭാവിയായ ശശി ചൂടാകുന്നത് നന്ദന്റെ കാര്യം പറയുമ്പം മാത്രമാ. കാർത്തികേയൻ ഭാഗവതരുടെ ഇളയസന്താനവും തലതിരിഞ്ഞവനുമായ പാക്കരനെപ്പോലെയുള്ളവർ ശശിയെ ചൂടാക്കാനാ‍യിട്ട് മാത്രം നന്ദനാനയെ കുറ്റം പറയും. അതുകേട്ട് ശശി വയലന്റാകും.ആ ടെൻഷൻ തീർക്കാൻ വൈദ്യരെന്നറിയപ്പെടുന്ന സുധാകരന്റെ ഷാപ്പിൽ പോയി കള്ളു കുടിക്കും. ശശി കള്ളുകുടിക്കുന്നത് ശ്രീ‍നിവാസൻ വടക്കുനോക്കിയന്ത്രത്തിൽ “ഒരു ഗ്ലാസ്സ് ബ്രാണ്ടി“ വേണമെന്നും പറഞ്ഞ് ഗ്ലാസ്സുനിറയെ ബ്രാണ്ടി മേടിച്ച് ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചിറക്കുന്നതുപോലെയാണെന്ന് വൈദ്യർ പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം, ദൂരെയെവിടെയോ ഉള്ള ഒരു കൂപ്പിലെ സീസൺ പണി കഴിഞ്ഞ് തിരികെ ഉടമയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നാഷണൽ ഹൈവേ വഴി നടന്ന് വരികയായിരുന്ന നന്ദനെ ഒരു സൂപ്പർഫാസ്റ്റ് ബസ്സ് ആലപ്പുഴയ്ക്കടുത്തുവച്ച് ഇടിച്ചു. നന്ദന്റെ ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞു. നന്ദൻ റോഡരികിൽ വീണു. കണക്കന്റെ വീട്ടിലെ ഫോൺ ചത്തിരിക്കുകയായിരുന്നതുകൊണ്ട് പാപ്പാനായ വെള്ളിയാഴ്ച്ച അപ്പഴ് തന്നെ ഈ വിവരം നാട്ടിലുള്ള തന്റെ അനിയൻ ഉണ്ണിയെ ഫോൺ ചെയ്ത് അറിയിച്ചു.

കണക്കനോട് ഈ വിവരം പറയാൻ പോണ വഴിക്ക് പാക്കരനെ കണ്ടപ്പോൾ, പാക്കരന്റെ കൂട്ടുകാരനായ ഉണ്ണി ഈ വിവരം പാക്കരനോട് പറഞ്ഞു. പാക്കരൻ അത് കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി വാർത്ത “ബ്രേക്ക്” ചെയ്യാനായി ത്യാഗൻ‌മാസ്റ്ററുടെ ചായക്കടയിലേക്ക് ഓടി. വാർത്ത കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്നു. ത്യാഗൻ‌മാസ്റ്ററുടെ കടയുടെ മുന്നിൽ ആളു കൂടി. വൈദ്യരുടെ ഷാപ്പിൽ നിന്ന് നന്നായി മിനുങ്ങിയിട്ട് കരയോഗത്തിന്റെ തിണ്ണയിൽ ഒരു ഉറക്കത്തിന്റെ വട്ടം കൂട്ടുകയായിരുന്ന ശശിയും ആൾക്കൂട്ടം കണ്ട് ത്യാഗൻ‌മാസ്റ്ററുടെ കടയുടെയടുത്ത് ചെന്നു. ആന മരണവെപ്രാളം കാണിക്കുകയാണെന്നറിഞ്ഞ് ശശി വയലന്റായി.

“എന്റെ നന്ദനെ വണ്ടിയിടിച്ചേ.....അയ്യോ......” അതൊരലർച്ചയായിരുന്നു. ശശിക്ക് വട്ടിളകി.

ശശി റോഡരികിൽ കിടന്ന ഒരു പാറക്കഷണമെടുത്ത് ത്യാഗൻ‌മാസ്റ്ററുടെ ചായക്കടയുടെ മുൻ‌വശത്തെ റോഡരികിൽ പാർക്ക് ചെയ്തിട്ടിരുന്ന “മുള്ളുവാള” എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഡ്രൈവിംഗ് സ്കൂൾ മുതലാളി ചന്ദ്രസേനന്റെ ആശാൻ “ആശാൻ ബസ്സിന്റെ” ചില്ല് എറിഞ്ഞ് പൊട്ടിച്ചിട്ട് മുന്നോട്ട് ഓടാ‍ൻ തുടങ്ങി. കടയിൽ ചായകുടിച്ചുകൊണ്ടിരികുകയായിരുന്ന മുള്ളുവാള ഇതുകണ്ട് ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റ്,

“അവനെ പിടിയെടാ, അവന് ഭ്രാന്തായടാ...” എന്ന് വിളിച്ചുകൂവി. നാട്ടുകാരെല്ലാരും കൂടെ ശശിയെ പിടിക്കാനായി ശശിയുടെ പുറകേ ഓടാൻ തുടങ്ങി.

“ആഹാ.., ഞാനിപ്പം കാണിച്ചു തരാം” എന്നും പറഞ്ഞ് ശശി ഓടി ചെന്ന് തൊട്ടടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പങ്കിയമ്മയുടെ പുരയിടത്തിലെ കിണറ്റിലേക്ക് ശശി എടുത്ത് ചാടി. പുറകേയുണ്ടായിരുന്ന നാട്ടുകാരും, തൊട്ടടുത്ത് നടക്കുകയായിരുന്ന കെട്ടിടം പണി സൈറ്റിലെ പണിക്കാരെല്ലാരും കൂടെ കിണറ്റിനുചുറ്റും ഓടികൂടി കിണറ്റിനുള്ളിലേക്ക് നോക്കി.

കിണറ്റിൽ വീണ ശശി മരിച്ചില്ല. ഒരു കൈ ഉയർത്തി കിണറ്റിന്റെ ഉറയിൽ പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അതുകണ്ട പാക്കരൻ “ശശിയണ്ണൻ മരിച്ചില്ലേ....” എന്ന് വിളിച്ചു കൂവി.

“അവനെ കെട്ടിക്കയറ്റെടാ...”, ത്യാഗൻ‌മാസ്റ്റർ ആരോടെന്നില്ലാതെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. “ശശീ, നീ വിഷമിക്കണ്ട, കസേര ഇറക്കിതരാം, നീ അതിൽ കയറ്”.. കിണറ്റിലേക്ക് നോക്കി ത്യാഗൻ‌മാഷ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

പെട്ടന്നു തന്നെ ആരോ എവിടുന്നോ ഒരു കയർ ഒപ്പിച്ചോണ്ട് വന്നു. ആരോ പങ്കിയമ്മയുടെ വീട്ടീന്ന് ഒരു കസേര എടുത്തോണ്ട് വന്ന് അതിന്റെ 2 കൈകളിലും കയറിൽ കെട്ടി അത് കിണറ്റിലേക്ക് പെട്ടന്നിറക്കി കൊടുത്തു.ശശി വല്ലച്ചാദീം ആ കസേരയിൽ കയറി ഇരുന്നു. നാ‍ട്ടുകാരെല്ലാരും കൂടെ അത് പതുക്കെ വലിച്ച് മുകളിൽ കയറ്റി. കസേര പതുക്കെ പതുക്കെ പൊങ്ങി മുകളിലേക്ക് വന്നു. ശശി ചിരിച്ചോണ്ട് ആളുകളെ കൈ വീശി കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ലിഫ്റ്റ് പൊങ്ങുന്നതുപോലെ കസേര മുകളിലെത്തി.

ശശിയെ കിണറ്റിന്റെ അരികത്തേക്ക് അടുപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പഴേക്കും കെട്ടി കയറ്റിയ കസേരയുടെ ഒരു വശത്തെ കെട്ട് അഴിഞ്ഞ് പോയി.

ശശി താ‍ഴോട്ടുള്ള വീഴ്ച്ചയിൽ കിണറ്റിന്റെ പടികളിൽ അവിടെയും ഇവിടെയും “പടക്ക് പടക്ക്“ എന്ന് ഇടിച്ച് നേരെ കിണറ്റിൽ വീണ് ചത്തു പോയി.

ബാലൻസ് ഷീറ്റിലേക്ക്

2005-12-12T17:01:00.000+05:30

ഇന്നലെ വൈകിട്ട് മുദീറിന്റെ വീട്ടിൽ കൂടി. ഇന്ന് ലീവ് എടുക്കാമെന്ന് കരുതി ജെ&ബി റെയറിന്റെ പിടുത്തത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങിയ എന്നെ രാവിലെ ബോസ്സ് വിളിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു , ഇന്ന് ഫൈനൽ സെറ്റിൽമെന്റിന് വല്യ ആളുടെ പ്രതിനിധി റിസോർട്ടിൽ വരുന്നുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വരാതിരിക്കരുത് എന്ന്. ഓഫീസിൽ വന്നു, ഫൈനൽ സെറ്റിൽമെന്റ് നെഗോസിയേഷനൊക്കെ കഴിഞ്ഞു, വല്യ ആളുടെ ഓഫീസിൽ പോയി, അതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ എന്റെ മേശപ്പുറത്തൊരു പൊതി. തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ദാ, ഈ പടത്തിൽ കാ‍ണുന്ന സാധനങ്ങൾ!

ഇന്ന് വെളുപ്പിനെ റിസോർട്ടിൽ നിന്ന് ചെക്കൌട്ട് ചെയ്തുപോയ ഫേയി കോക്സും (സെക്രട്ടറി ജനറൽ, ഏഷ്യാനിയ പാരച്യൂട്ടിംഗ് ഫെഡറേഷൻ - ലോകമാമാങ്കം നടന്നില്ലേ, അവരായിരുന്നു അതിന്റെ ചീഫ് ജഡ്ജ് ) അവരുടെ ഭർത്താവ് ജിം കോക്സും(മീറ്റ് കണ്ട്രോളർ) എനിക്ക് തരാനാ‍യി ഫ്രണ്ട് ഓഫീസിൽ ഏൽ‌പ്പിച്ചിട്ട് പോയതാണിത്. തുടക്കം മുതൽ എന്റെ ഓട്ടം കണ്ടതാ അവർ! അത് എല്ലാരേയും കാണിക്കണമെന്ന് തോന്നി.

ഓർഗനൈസിംഗ് കമ്മിറ്റിയിൽ നിന്ന് സൈഡ്‌ലൈൻ ചെയ്യപ്പെട്ട വേറെ ഒരു “പുലി“യും ഇന്ന് എന്നെ വിളിച്ച് അഭിനന്ദിച്ചു. ഇവിടെ താമസിച്ച 2-3 ടീമുകൾ ചെക്കൌട്ട് ചെയുന്നതിന് മുൻപ് ജി.എമ്മിന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് എന്നെ അഭിനന്ദിച്ചു സംസാരിച്ചു. എനിക്ക് സന്തോഷമായി.

കമന്റിൽ ആദിത്യൻ പറഞ്ഞിരുന്നത് ശരിയാ... കഠിനാധ്വാനം എന്നേലും ആരേലും മനസ്സിലാ‍ക്കും!

ഒരു നൈജീരിയൻ കഥ.

2005-11-29T17:37:00.000+05:30

ഞാൻ ഈ പോസ്റ്റ് സ്വാർത്ഥന് സമർപ്പിക്കുന്നു . പ്രിയ സ്വാർത്ഥൻ, ഇതെഴുതാൻ പ്രചോദനം താങ്കളാണ്. താ‍ങ്കൾ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത് ഞാൻ ചെയ്തില്ല. സമയക്കുറവാണ് കാരണം. ഇത് നേരത്തെ ടൈപ്പ് ചെയ്ത് വച്ചിരുന്നതാണ്. വെട്ടി തിരുത്തി പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. താങ്കളുടെ പ്രതീക്ഷയ്ക്കൊത്ത് ഇത് ഉയർന്നില്ലെങ്കിൽ സദയം ക്ഷമിക്കുക.

ലോകത്തെ ക്രൂഡ് ഓയിൽ സപ്ലൈയുടെ 3 % വരുന്നത് നൈജീരിയയിൽ നിന്നാണ്. പക്ഷേ, നിയമവാഴ്ച്ച എന്നൊരു സാധനം കേട്ടുകേഴ്വി പോലും ഇല്ലാത്ത ഒരു രാജ്യമാണ് നൈജീരിയ.അഴിമതിയും, പട്ടാപ്പകൽ തോക്കുകാട്ടി കൊള്ളയടിയും (ലൂട്ടിംഗ് ) പിടിച്ചു പറിയും ഒക്കെയുള്ള സ്ഥലമാണത്. പോലീസുകാർ വഴിയേ പോകുന്ന മിക്ക വണ്ടികളും കൈ കാണിച്ച് നിർത്തും. അകത്ത് ഒരു വിദേശിയാണിരിക്കുന്നതെങ്കിൽ, “വെൽക്കം റ്റു നൈജീരിയ സാർ” എന്ന് വളരെ വിനയത്തോടെ പറയും. എന്നിട്ട് പാസ്പോർട്ട് എവിടേന്ന് ചോദിക്കും. അപ്പഴ് തന്നെ ഒരു 500 നൈറ നോട്ടെടുത്ത് വീശിക്കോണം. പോലീസുകാരൻ അത് മേടിച്ച് പോക്കറ്റിൽ വച്ചിട്ട് ഒരുഗ്രൻ സല്യൂട്ട് അടിക്കും. എന്നിട്ട് പുള്ളി പറയും, ഇന്ന വഴിയേ പോകണ്ട, അവിടെ മറ്റവൻ എന്നെ പോലെ പിരിവിനാ‍യി നിൽ‌പ്പുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് ഇന്ന വഴിയേ കറങ്ങി പൊക്കോ എന്ന്! വീട് കൊള്ളയടിക്കാനായി ആരേലും വന്നാൽ, താക്കോൽ അവരുടെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തേക്കുക. എന്നിട്ട് കസേരയിൽ വന്നിരിക്കുക. ലൂട്ടിംഗിനു വന്നവർ മേശയൊക്കെ തുറന്ന് ആവശ്യമുള്ളതൊക്കെ എടുത്തിട്ട് താക്കോൽ പൂട്ടി തിരിച്ച് ഏൽ‌പ്പിക്കും. ഉടുപ്പ് - നിക്കർ - തുണിമണികളൊന്നും അവർ എടുക്കില്ല. ഡോളർ, സ്വർണ്ണം എന്നിവ മാത്രേ എടുക്കൂ. നൈജീരിയയിലെ കറൻസിയായ നൈറ പോലും അവർ എടുക്കില്ല.

ഒരിക്കൽ അവിടെയൊരാൾ (ഇന്ത്യൻ വംശജൻ) ഈ ലൂട്ടിംഗിൽ മനം മടുത്ത് അടുത്തുള്ള പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പരാതിപ്പെടാമെന്നു കരുതി. പരാതിയൊക്കെ എഴുതി തയാറാ‍ക്കി പുള്ളിക്കാരൻ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ ചെന്ന് ഇൻസ്പക്ടറെ കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞു. ഇൻസ്പക്ടറുടെ മുറി തുറന്ന് അകത്തേക്ക് നോക്കിയതും, ഇന്നലെ തോക്കുകാട്ടി കൊള്ളയടിക്കാൻ വന്നയാൾ അതാ പോലീസ് ഇൻസ്പക്ടറുടെ യൂണീഫോമിട്ട് അവിടെ ഇരിക്കുന്നു!

“എന്താ, എന്തു വേണം?” എന്ന ഇൻസ്പക്ടറുടെ ചോദ്യം കേട്ടിട്ട്, “ഓ ഒന്നുമില്ല, ചുമ്മാതെ ഇവിടെ അടുത്ത് വരെ വന്നതാ, ഇനി ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല” എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആൾ ഇറങ്ങി പോയത്രേ.

ഈ കഥ എന്നോട് പറഞ്ഞത് നൈജീരിയയിൽ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ബിസ്സിനസ്സ് ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പോകാറുള്ള എന്റെ ഒരു പ്രിയ സുഹൃത്താണ്. ഈ കഴിഞ്ഞ ദിവസം അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഈ കഥയുടെ ബാക്കി എന്നോണം സംഭവിച്ച ഒരു കാര്യം കൂടി പറഞ്ഞു.

ഈ ഇന്ത്യൻ വംശജൻ പരാതി നൽകാൻ ചെന്ന പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ ഇൻസ്പക്ടർക്ക് അങ്ങനെയിരുന്നപ്പോൾ ഒരു ദിവസം ഒരു മെസ്സേജ് കിട്ടുന്നു - പുള്ളിയുടെ സ്റ്റേഷൻ അതിർത്തിയിൽ ലൂട്ടിംഗ് നടക്കുന്നു. പുള്ളിക്കാരൻ അന്തം വിട്ടു, ശ്ശെടാ, താനടക്കമുള്ള പോലീസുകാരാണ് സാധാരണ ഈ അഭ്യാസത്തിന് പോകാറുള്ളത്. ഇന്ന് എല്ലാരും സ്റ്റേഷനിലുണ്ട് താനും! പോലീസുകാരെയെല്ലാം പുള്ളിക്കാരൻ വിളിച്ചു കൂട്ടി, തങ്ങളിൽ ആരുമല്ലാത്തവർ എന്നാൽ ആരെന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചിട്ട് തന്നെ ബാക്കി കാര്യം എന്ന് കരുതി പുള്ളിക്കാരനു പോലീസുകാരും കൂടെ ഒരു വണ്ടിയിൽ ലൂട്ടിംഗ് നടക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.

ചെന്നപ്പം പരിചയമില്ലാത്ത 4-5 എണ്ണം ആണ് ലൂട്ടിംഗ് നടത്തുന്നത്. പോലീസുകാരുടെ ആളെണ്ണം കൂടുതലുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് മറ്റവന്മാ‍ർ വിരണ്ടോടി. പക്ഷേ, രണ്ടെണ്ണത്തിനെ സ്പോട്ടിൽ നിന്ന് പൊക്കി ഉള്ളെ തള്ളി . ഇൻസ്പക്ടർ നോക്കിയപ്പോൾ ലൂട്ടിംഗ് നടത്തിയവർ ആർമി റൈഫിൾ വച്ചാണ് ഓപ്പറേഷൻ നടത്തിയത്. ഇവന്മാർ ആർമിയുടെ റൈഫിൾ അടിച്ചു മാ‍റ്റി അതു വച്ച് കൊള്ള നടത്തുന്നവന്മാരായിരിക്കുമെന്ന് ഇൻസ്പക്ടർ മനസ്സിലാക്കി.

ഇൻസ്പക്ടർ കള്ളന്മാരെ പൊക്കിയതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ അന്ന് രാത്രി പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ അവന്മാർക്കിട്ട് നന്നായി പെരുമാറിക്കോണ്ടിരിക്കേ, 2 മിലിട്ടറി ട്രക്ക് നിറച്ച് നൈജീരിയൻ

ആർമിക്കാർ വന്ന് പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ ഇടിച്ചു നിരത്തി പോലീസുകാർ പിടിച്ച അവരുടെ കൊളീഗ്സിനെ മോചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പോയി!
------------------------------------------------------------------------‌‌‌
ബാക്കി പത്രം: പോലീസുകാരെയോ പട്ടാളത്തിനേയോ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. കാരണം കഴിഞ്ഞ 7 മാസങ്ങളായി നൈജീരിയയിലെ സർക്കാർ ജീവനക്കാർക്ക് ശമ്പളം കിട്ടിയിട്ട്. അവർക്ക് ജീവിക്കണ്ടേ?

യു.ഏ.ഈയിൽ ഭൂമി കുലുക്കം - ബ്ലോഗറുമ്മാരെല്ലാം സുരക്ഷിതർ

2005-11-27T16:59:00.000+05:30

ഉം അൽ കുവൈനിൽ ഇന്നലെ മത്താ‍ഫിയുടെ (ഫയർ സ്റ്റേഷൻ) ഭാ‍ഗത്ത് ഇന്നലെ ഉച്ചയ്ക്ക് ഭൂമി കുലുങ്ങി. കേരളകൌമുദിയുടെ യു.ഏ.ഈ പ്രതിനിധിയാ‍യ എന്റെ സുഹൃത്ത് എന്നെ വിളിച്ച് ചോദിച്ചപ്പഴാ ഞാ‍ൻ അതെ കുറിച്ച് അറിഞ്ഞത്. ആളപായം ഒന്നും ഇല്ല. ഞങ്ങളുടെ ഹോട്ടലിന്റെ ഭാ‍ഗത്തൊന്നും കുലുക്കം അനുഭവപ്പെട്ടില്ല.ഇന്ന് നാട്ടിൽ നിന്ന് എന്റെ ഫോണിലേക്ക് കോളുകൾ വന്നു തുടങ്ങിയപ്പഴാണ് എനിക്കതിന്റെ സീരിയസ്സ്നെസ്സ് മനസ്സിലായത്.

ഞാ‍ൻ സുഹൃത്തുക്കളെയും സ്വന്തക്കാരെയും ഒക്കെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്കും ഉം അൽ കുവൈൻ ബസ്സാർ/ നാഷണൽ ബാങ്ക് ഓഫ് ഉം അൽ കുവൈൻ ഭാഗങ്ങളിൽ ഭൂമി കുലുങ്ങി എന്ന് അവിടെ താമസിക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കൾ പറഞ്ഞു.മുദീറിനെ വിളിച്ചപ്പം ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. ഉറക്കത്തീന്ന് വിളിച്ചെഴുന്നേപ്പിച്ചതിന് എന്നെ തെറിയും പറഞ്ഞു!

ഇപ്പോൾ (3 മണി ലോക്കൽ ടൈം) ദുബൈയിലും ഷാർജ്ജയിലും ഒക്കെ ആളുകൾ ഇപ്പോൾ ബാഗുകളും സാധനങ്ങളും ഒക്കെയെടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങി നിൽക്കുന്നു എന്ന് ദുബൈയിൽ നിന്ന് അറിയുന്നു. കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ അറിയില്ല. അതുല്യേച്ചിയെ വിളിച്ചപ്പോൾ ഫുൾ ദുബൈ കുലുങ്ങി എന്ന് പറഞ്ഞു. പുള്ളിക്കാരി ഇരുന്ന കസേര ഇളകിയെന്ന് പറഞ്ഞു. ദേവിനെ വിളിച്ചപ്പോൾ ദേവ് ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലന്ന് പറഞ്ഞു. ഫുജൈറയിലെ അനിലേട്ടനെ വിളിച്ചപ്പോൾ അനിലേട്ടൻ ഉറക്കത്തിലാ‍യിരുന്നു. ഷാർജ്ജയിലും ഭൂമി കുലുങ്ങി എന്ന് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. ഷാർജ്ജയിൽ നിഷാദിന്റെ ഭാര്യയുടെ അമ്മ കിടന്നുറങ്ങിയ കട്ടിൽ നീങ്ങി എന്ന് നിഷാദ് പറഞ്ഞു. ഷാർജ്ജ സഹാറാ സെന്ററിന്റെ അവിടെയും കുലുങ്ങിയത്രേ! ഷാർജ്ജയിലുള്ള ഇബ്രു ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. പുള്ളിക്കാരൻ സൈറ്റിലാണ്. അവിടെ ഒരുമാതിരിപ്പെട്ട കുലുക്കങ്ങളൊന്നും അറിയില്ലെന്ന് പുള്ളി പറഞ്ഞു. ദുബൈയിൽ തന്നെയുള്ള രാ‍ജ് (പെരിങ്ങോടർ‌) ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. ഷെയ്ക്ക് സായിദ് റോഡിൽ എവിടെയോ ഒക്കെ കുലുങ്ങിയതായി കേട്ടു എന്ന് ഗന്ധർവൻ പറഞ്ഞു. ആളപായം ഉള്ളതായി ഇതുവരെ ആരും പറഞ്ഞ് കേട്ടില്ല.

കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ അവ കിട്ടുന്ന മുറയ്ക്ക് പോസ്റ്റ് ചെയ്യാം.

അപ്ഡേറ്റ് 1: (4;11 പി.എം)
ഹമരിയ ഫ്രീ സോണിൽ 2 നിലകെട്ടിടങ്ങൾ ഒന്നര മിനിറ്റ് കുലുങ്ങി എന്ന് അവിടെ സ്ഥാപനമുള്ള ഒരു സുഹൃത്ത് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ഷാർജ്ജയിലൊക്കെ ആളുകളെ വീണ്ടും ഒഴിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. വീണ്ടും കുലുക്കം ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ടത്രേ! റിക്റ്റർ സ്കെയിലിൽ 6.1 രേഖപ്പെടുത്തി എന്നൊക്കെ പറയപ്പെടുന്നു.

അപ്ഡേറ്റ് 2:
യു.എസ് .ജി. എസ് വെബ്സൈറ്റ് ഈ ഭൂകമ്പത്തെ കുറിച്ച് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്:
Magnitude 6.1 - SOUTHERN IRAN
2005 November 27 10:22:23 UTC
Preliminary Earthquake Report
U.S. Geological Survey, National Earthquake Information Center
World Data Center for Seismology, Denver

A strong earthquake occurred at 10:22:23 (UTC) on Sunday, November 27, 2005. The magnitude 6.1 event has been located in SOUTHERN IRAN. (This event has been reviewed by a seismologist.)
Magnitude 6.1
Date-Time Sunday, November 27, 2005 at 10:22:23 (UTC)
= Coordinated Universal Time
Sunday, November 27, 2005 at 1:52:23 PM
= local time at epicenter
Time of Earthquake in other Time Zones
Location 26.839°N, 55.834°E
Depth 35 km (21.7 miles) set by location program
Region SOUTHERN IRAN
Distances
60 km (35 miles) SW of Bandar-e Abbas, Iran
80 km (50 miles) NNW of Al Khasab, Oman
115 km (70 miles) N of Ra's al Khaymah, United Arab Emirates
1065 km (660 miles) SSE of TEHRAN, Iran

Location Uncertainty horizontal +/- 6.4 km (4.0 miles); depth fixed by location program
Parameters Nst=106, Nph=106, Dmin=>999 km, Rmss=0.93 sec, Gp= 29°,
M-type=moment magnitude (Mw), Version=6
Source USGS NEIC (WDCS-D)

വാട്ട് കാലീഷ്.. യൂ ആന്റ് യുവർ കമ്പ്യൂട്ടർ....

2005-11-24T18:08:00.000+05:30

ഈ കഥയിലെ കഥാനാ‍യകൻ ഈ ഞാൻ തന്നെ. എന്റെ സുഹൃത്ത് ശിവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ബ്ലോഗിങ്ങ് എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഒരു തരം ആത്മരതി അല്ലേ?! അല്ലാതെന്താ? :) പഴയ കഥയാ‍ണ്. സഹിക്കുക!

തന്റേതല്ലാത്ത കുറ്റം കൊണ്ട് ഹോട്ടൽ ലൈനിൽ വന്ന ഒരു ഐ.ടിക്കാരനാണ് ഞാൻ (വാക്കുകൾക്ക് അതുല്യ ചേച്ചിയോട് കടപ്പാട്!) ഞാൻ അന്ന് കൊടൈ-ക്കാനൽ എന്നാണ് തമിഴർ പറയുന്ന “കൊടൈക്കനാലിൽ“ ജോലി ചെയ്യുന്നു.ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഗ്രൂപ്പിൽ ഒരു നക്ഷത്ര ഹോട്ടലും ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ ഡിവിഷനും അടക്കം ഒൻപത് സ്ഥാപനങ്ങളുണ്ട് . ഈ സ്ഥാപനങ്ങൾ കൊടൈക്കനാലിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലാണ്. തസ്തികയുടെ പേര് “ഗ്രൂപ്പ് ഐ.ടി. മാനേജർ“ - കണ്ടാൽ ഞെട്ടുന്ന ഒരു വിസിറ്റിംഗ് കാർഡൊക്കെ കമ്പനി അടിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട്. “ഗ്രൂപ്പ് ഐ.ടി. മാനേജർ“ എന്നത് കേൾക്കാൻ രസമുള്ള പേരാണേലും ചെയ്യേണ്ട ജോലികൾ പലതാണ്. “ട്രബിൾ ഷൂട്ടിംഗിൽ“ തുടങ്ങി കമ്പ്യൂട്ടർ സെയിൽ‌സ് തൊട്ട് ഗ്രൂപ്പിലെ കോളേജിലെ ബീ.എസ്സീ/ എമ്മെസ്സീ - ഐ.ടി പിള്ളാർക്ക് ക്ലാസ്സെടുക്കൽ വരെ ചെയ്യണം. കോളേജും സ്കൂളും ടൌണിൽ നിന്നും മാ‍റി കൂറച്ച് ദൂരെയുള്ള സബർജിൽ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ 2 മലകളിലാണ്. കൊടൈയിലെ മിക്ക റോഡുകളും കുത്തനെയാണ് - ഒന്നുകിൽ കയറ്റം, അല്ലേൽ ഇറക്കം. ശെംബകനൂർ ചെന്ന് തിരിഞ്ഞ് വേണം സ്കൂളിലും കോളേജിലും പോക്ൻ. സ്കൂളിലോട്ടുള്ള റോഡേ യാത്ര ചെയ്യാൻ വളരെ പാടാണ്. ഇടയ്ക്ക് മഴ പെയ്ത് റോഡിലേക്ക് മണ്ണിടിഞ്ഞ് വീഴും. മനുഷ്യ വാസമില്ലാത്ത സ്ഥലത്തൂ‍ടെയൊക്കെ യാത്ര ചെയ്യണം. രാത്രികളിൽ വെട്ടവും വെളിച്ചവും ഒന്നും ചിലയിടത്ത് കാണില്ല. എനിക്ക് യാത്ര ചെയ്യാനായി മൊട്ട ടയറുള്ള, ഫ്രണ്ട് ബ്രേക്ക് ഇല്ലാ‍ത്ത ഒരു ബജാജ് കാലിബർ ബൈക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്. അതിൽ കൊടൈക്കനാലിലെ കുത്തനെയുള്ള മലഞ്ചരിവിലെ ഒരു സമയം ഒരു വണ്ടിക്കുമാത്രം പോകാൻ വേണ്ടത്രമാത്രം വീതിയുള്ള റോഡുകളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തത് ഓർക്കുമ്പം ഇപ്പം പേടിയാകുന്നു. അന്നതൊക്കെ ഒരു ത്രില്ലായിരുന്നു - പ്രായം അതായിരുന്നു!

ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഉടമയുടെ ഭാര്യയുടെ അച്ഛൻ തമിഴ് നാട്ടിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വല്യ പണക്കാരിലെ ടോപ്പ് 10 ആളുകളിലൊരാളാ. നമ്മളൊക്കെ തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്ന് കൊല്ലം വരെ പോകുന്നുവെന്ന് പറയുന്നതുപോലെയുള്ളത്ര ലാഘവത്തോടെയാണ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഉടമയുടെ ഭാര്യ -മാഡം- കൊടൈക്കനാലിൽ നിന്ന് അമേരിക്കയിൽ പോകുന്നത്. ആറുമാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ കണിശമായും മാഡം അമേരിക്കയിൽ പോയിരിക്കും. പിന്നെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് സിംഗപ്പൂർ, ദുബാ‍യ്, ശ്രീലങ്ക - ഷോപ്പിംഗിന്! അവർ കൊടൈക്കനാലിൽ താമസിക്കുന്നത് ഒരു കൊട്ടാരതുല്യമായ വസതിയിലാണ്.ഗ്രൂപ്പിലെ സകല കമ്പനികളിലെയും സകല സാമ്പത്തിക കാ‍ര്യങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കുന്നതും മാഡം തന്നെയാ. അവരുടെ ഗ്രൂപ്പിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്നവരിൽ, അവരെ നേരിട്ട് കയറി ചെന്ന് കാണാൻ അനുവാദം ഉള്ള 5 പേരിൽ ഒരാളായിരുന്നു ഞാൻ - അതായത് അവരുടെ ഏറ്റവും വിശ്വസ്ഥരിൽ ഒരാൾ എന്നർത്ഥം. ഈ അഞ്ച് പേരിൽ അവരുടെ വീട്ടിലെ എല്ലാ മുറിയും കണ്ടിട്ടുള്ള ഏക വ്യക്തി ഞാൻ മാത്രമായിരുന്നു എന്നു തോന്നുന്നു - അതാ ഈ ഐ.ടി യുടെ ഗുണം! കമ്പ്യൂട്ടർ ശരിയാ‍ക്കാൻ എവിടെയും കയറി പോകാമല്ലോ! പക്ഷേ, ഈ അനുവാദത്തിന് ഭീകരമായ ദോഷ വശങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. പാതി രാത്രി 12 മണിക്കൊക്കെ കൂർക്കം വലിച്ചുറ്ങ്ങുന്ന നേരം ചിലപ്പം ഫോൺ വരും - “കലേഷ്, ആർ യൂ സ്ലീപ്പിങ്ങ്? മൈ ഡോട്ടർ ഈസ് കമ്പ്ലെയിനിംഗ് ദാറ്റ് പ്രിന്റർ ഈസ് നോട്ട് വർക്കിംഗ്. ക്യാൻ യൂ കം ആന്റ് സീ വാട്ട് ഈസ് റോങ്ങ് പ്ലീസ്?” പാതിരാത്രി 12 മണിക്ക് മരം കോച്ചുന്ന തണുപ്പത്ത് എത്ര തവണ കിടുങ്ങിവിറച്ച് ആ ചപ്പട്ട കാലിബറും ഓടിച്ച് കൊടൈക്കനാലിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നറിയാമോ! . ഇത്രയും ആമുഖമായി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കഥയിലേക്ക് കടക്കാം.

അങ്ങനെ ഞാൻ നെട്ടോട്ടം ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കവേ, ഒരു മഴക്കാ‍ലത്ത് ഒരു ദിവസം: അന്നും പതിവുപോലെ തന്നെ എടുപ്പത് പണിയുണ്ടായിരുന്നു. എന്തൊക്കെ വന്നാലും അന്ന് വൈകിട്ട് എന്തായാലും നേരത്തെ തന്നെ ഇറങ്ങണമെന്നും, അന്ന് രാത്രി കൊടൈക്കനാലിൽ ഹണീമൂണിനായി നാട്ടിൽ നിന്നും വന്ന സഹപാഠിയെയും അവന്റെ പുതിയപെണ്ണിനെയും (എന്റെ സ്വന്തക്കാരി) കൂട്ടി കൊടൈക്കനാലിലെ ടിബറ്റൻ റസ്റ്റോറന്റിൽ ഒൻപത് മണിയോടുകൂടെ പോയി ഡിന്നർ കഴിക്കണമെന്നും ഒക്കെ പ്ലാൻ ചെയ്തു. അന്നത്തെ ദിവസം എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒക്കെ തീർത്തു. നാലു മണിയായപ്പം കൂട്ടുകാരനെ ഫോൺ ചെയ്തു. “ഞാൻ 5 1/2 ആകുമ്പഴേക്കും എത്താം, നീ റെഡിയായിട്ടിരിക്ക്” എന്നു പറഞ്ഞു.

വൈകിട്ട് നാലര മണിയായപ്പം സ്കൂളിൽ നിന്നും ഫോൺ വിളി വന്നു - “നെറ്റ് വർക്ക് ഡൌൺ“. ഹോട്ടലിൽ സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ച് അല്പം താമസിക്കും ഞാൻ തിരിച്ചെത്താൻ എന്ന് പറഞ്ഞു. കാലിബറെടുത്ത് നേരെ സ്കൂളിൽ ചെന്നു. പോകുന്ന വഴിക്ക് മഴപെയ്ത് ഒരുപാട് ചെളി ഉണ്ടായിരുന്നു. ചെളിയിൽ നിന്ന് ഒഴിച്ച് വണ്ടി ഓടിച്ച് വല്ലച്ചാദിയും അവിടെ ചെന്ന് അത് ശരിയാക്കി തിരികെ ഇറങ്ങുമ്പോൾ പ്രിൻസിപ്പൽ വന്നു പറഞ്ഞു അങ്ങേരുടെ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ഡിസ്‌പ്ലേയ്ക്ക് എന്തോ പ്രശ്നം, അത് കൂടെ ഒന്ന് ശരിയാക്കീട്ട് പോകാൻ! പ്രിൻസിപ്പൾ നല്ല ഒരു മനുഷ്യനാണ്. അയാൾ ഫേവറുകൾ ആരോടും ചോദിക്കാത്ത മനുഷ്യനാ.

ഞാൻ ചെന്ന് അത് ശരിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. ഡിസ്‌പ്ലേ കാർഡിന്റെ എന്തേലും പ്രശ്നമാ‍ണോന്ന് നോക്കാൻ വേണ്ടി സി.പി.യൂ അഴിച്ചിട്ട് അതിലുണ്ടായിരുന്ന ഡിസ്‌പ്ലേ കാർഡ് എടുത്ത് മാറ്റി പകരം എന്റെ കൈയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ഡിസ്‌പ്ലേ കാർഡ് മാറ്റി ഇട്ട് നോക്കിയപ്പം അത് ശരിയായി. അതു കഴിഞ്ഞ് സി.പി.യൂ വിലെ സ്ക്രൂ തിരികെ ഇട്ടിട്ട് അത് ഓണാക്കിയിട്ട് ഒരു വിധത്തിലത് ഓണാകുന്നില്ല. പെട്ടു! വീണ്ടും അഴിച്ച് പെറുക്കി അത് ശരിയാക്കിയെടുത്തപ്പോൾ മണി 8 1/2. ടൌണിലെത്താൻ ഒരു മണിക്കൂറെങ്കിലും വേണം. ഇന്നത്തെ ടിബറ്റൻ ഡിന്നർ പാളിയോ?! പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും പെറുക്കി കെട്ടി ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പഴേക്കും അവിടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി. ചെറുതായി മഴ ചാറുന്നുണ്ട്.

കാലിബർ സ്റ്റാർട്ടാക്കിയപ്പഴേക്ക് പ്രിൻസിപ്പൽ ഓടി വന്നു പറഞ്ഞു, “കലേഷ്, മാഡം ഈസ് ട്രൈയിങ്ങ് റ്റു റീച്ച് യൂ. സീംസ് ദെയറീസ് സം പ്രോബ്ലം വിത്ത് ഹെർ ഡോട്ടേഴ്സ് കമ്പ്യൂട്ടർ. ഷീ ഈസ് ഹോൾഡിംഗ് ദ ലൈൻ” എനിക്കറിയാവുന്ന സകല ഭാഷയിലും ഞാൻ മനസ്സിൽ തെറി വിളിച്ചു - എന്റെ തലേവിധിയെ! ചെന്ന് അവരോട് സംസാരിച്ചില്ലേൽ അതുമതി കാര്യങ്ങൾ കുഴയാൻ.

ഞാൻ ചെന്ന് ഫോൺ എടുത്തു. “കാ‍ലീഷ്, മൈ ഡോട്ടർ ഹാവ് റ്റു സബ്മിറ്റ് ഹെർ പ്രോജക്റ്റ് റ്റുമാറോ, നൌ വെൻ ഷീ ഈസ് സുച്ചിംഗ് ഓൺ ദ കമ്പ്യൂട്ടർ, ഇറ്റ് ഈസ് നോട്ട് വർക്കിംഗ്. വാ‍ട്ട് ഈസ് ഹാപ്പനിംഗ്?, കാൻ യൂ പ്ലീസ് കം ആന്റ് ചെക്ക്? ഇറ്റ് ഈസ് വെരി അർജന്റ്!“. (അവരുടെ മകൾ പഠിക്കുന്നത് കൊടൈ ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂളിലാ. അന്ന് ഒരു വർഷത്തെ ഫീസ് 4 ലക്ഷം രൂപയായിരുന്നു - ആറാം ക്ലാസ്സിൽ!). അവരെന്നെ വിളിക്കുന്നത് കാലീ‍ീ‍ീഷ് എന്നാ! എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളും പിന്നെ എന്നെ അങ്ങനെ കളിയാക്കി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി!

“ഐ ആം അറ്റ് സ്കൂൾ നൌ, ഇറ്റ് വിൽ ടേക്ക് അറ്റ് ലീസ്റ്റ് വൺ അവർ ടു റീച്ച് യുവർ ഹോം, ഐ വിൽ കം ആസ് ഫാസ്റ്റ് ആസ് ഐ ക്യാൻ” എന്നു പറഞ്ഞ് ഫോൺ വച്ചു. മഴയിൽ കുതിർന്നു കിടക്കുന്ന ടാറിടാത്ത റോഡിലൂടെ മൊട്ട ടയറുള്ള കാ‍ലിബറിൽ ഞാൻ ടൌൺ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല, കാരണം ടയറുകൾ ചെളിയിൽ പുതഞ്ഞു കാലിബർ നടുറോഡിൽ നിന്നു. എന്റെ അണ്ണൻ സിംഗപ്പൂർ നിന്നും കൊടുത്തുവിട്ട സ്റ്റൈലൻ റീബോക്ക് ഷൂ രണ്ടും ചെളി കൊണ്ട് മൂടി. അവസാനം തുഴഞ്ഞ് തുഴഞ്ഞ് ബൈക്ക് ചെളി തീരുന്നടത്തെത്തിച്ചു. ബൈക്ക് ഒരു വിധത്തിൽ സ്റ്റാർട്ടാകുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, ഷൂസിൽ ചെളി ഉള്ളതുകൊണ്ട് സ്റ്റാർട്ടാക്കാനായി കിക്കർ കിക്ക് ചെയ്യുമ്പോൾ കാൽ വഴുതി പോകുകയും ചെയ്യുന്നു. സകല ഈശ്വരന്മാരെയും വിളിച്ച് വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് വല്ലച്ചാദീം സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ഒരു പരുവത്തിന് മെയിൻ റോഡിൽ എത്തിച്ചു. ഒരു മുറുക്കാൻകടയിൽ നിന്ന് വെള്ളം വാങ്ങി ഷൂസിലെയും വണ്ടിയിലേയും ഒക്കെ ചെളി കഴുകി കളഞ്ഞു. അതു കഴിഞ്ഞ് വണ്ടിയുമെടുത്ത് ലോസ് ഘാട്ട് റോഡ് അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് എത്തിയപ്പഴേക്കും വണ്ടി നിന്നു. പെട്രോൾ തീ‍ർന്നു പോയി. പറഞ്ഞ സമയത്ത് ചെന്നില്ലേൽ മാഡത്തിന്റെ സ്വഭാവം മാറും - “നോ എക്സ്ക്യൂസസ്, വാട്ട് സോ എവർ‌- അതാണ് പോളിസി! കാലിബറ് ഒരു സൈഡിൽ പൂട്ടി വച്ചിട്ട് ഞാൻ ഓടാൻ തുടങ്ങി. മണി 9 3/4 ആയി. ഓടി തളർന്ന് മാഡത്തിന്റെ വീട്ടിലെത്തി.

നേരേ മകളുടെ മുറിയിൽ ചെന്നു. മാഡവും അവിടെ നില്പുണ്ട്. “വാട്ടീസ് ദിസ് കാലീഷ്? യൂ ആന്റ് യുവർ കമ്പ്യൂട്ടർ....” പുള്ളിക്കാരി ദേഷ്യം നടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “സീ വാട്ട് ഈസ് റോങ്ങ്” എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അവർ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് പോയി.

മാഡത്തിന്റെ മകൾ വന്നിട്ട് അമേരിക്കൻ അക്സന്റിൽ “ അങ്കിൾ, വെൻ ഐ ട്രൈ റ്റു സ്വിച്ചോൺ, കമ്പ്യൂട്ടർ ഈസ് നോട്ട് റ്റേണിംഗ് ഓൺ” എന്നു പറഞ്ഞു. അതു കേട്ടിട്ട് ഞാൻ കമ്പ്യൂട്ടർ ഓൺ ചെയ്തു നോക്കി. ശരിയാണ്. ഓണാകുന്നില്ല.

“യെസ്റ്റർഡേ, ഇറ്റ് വാസ് വർക്കിംഗ്, റ്റുഡേ, ഐ ഡോണ്ട് നോ വാട്ട് ഹാപ്പന്റ്!“ എന്ന് മാഡത്തിന്റെ മകൾ പറഞ്ഞു.

“ഡോണ്ട് വറി, ഐ വിൽ ഫിക്സ് ഇറ്റ്, ഗെറ്റ് മീ ഏ കപ്പ് ഓഫ് കോഫീ പ്ലീസ്” എന്നു മാഡത്തിന്റെ മകളോട് പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ ആ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ മുന്നിൽ തളർന്നിരുന്നു. മാഡത്തിന്റെ മകൾ എനിക്ക് കോഫി കൊണ്ടു വരാൻ ഇന്റർകോമിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

താഴെ കാർപ്പറ്റിൽ ഇരുന്ന ഞാൻ മേശയുടെ അടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ പവർ കേബിളുകൾ കുത്തിയ മൾട്ടി പിൻ എക്സ്റ്റൻഷൻ കോർഡ് കണ്ടു. അതിന്റെ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആയിരുന്നു. അത് ഓൺ ചെയ്തിട്ട് കമ്പ്യൂട്ടർ ഓൺ ചെയ്തപ്പോൾ കമ്പ്യൂട്ടർ ഓണായി!

ഞാൻ തല തിരിച്ച് മേലോട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യുകയാണെന്ന് സൂക്ഷ്മമായി നോക്കിക്കോണ്ടിരിക്കുന്ന മാഡത്തിന്റെ മകൾ മണ്ടത്തരം പറ്റി എന്നു മനസ്സിലാക്കി എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ തലയിൽ കൈയ്യും വച്ച് അവിടെ ഇരുന്നു പോയി. എനിക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും വിഷമവും ഒക്കെ ഒരുമിച്ച് വന്നു.

“സോറീ അങ്കിൾ... പ്ലീസ് ഡോണ്ട് റ്റെൽ മൈ മദർ, ഷീ വിൽ കിൽ മീ” അവൾ കെഞ്ചാൻ തുടങ്ങി.

“ഷെയിം ഓൺ യൂ! ഐ തോട്ട് ദാറ്റ് യൂ വെയർ ആൻ ഇന്റലിജന്റ് ഗേൾ!, ഡോണ്ട് വറീ, ഐ വോണ്ട് റ്റെൽ യുവർ മദർ“ എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു. വാച്ചിൽ നോക്കിയപ്പം മണി പത്ത് ആയി. പത്തര മണിക്ക് ടിബറ്റൻ റെസ്റ്റോറന്റ് അടയ്ക്കും. നടന്ന് ഹോട്ടലിലെത്താൻ പതിനഞ്ച് മിനിട്ടെങ്കിലും എടുക്കും.

ഞാൻ മാഡത്തിന്റെ മകളുടെ മുറിയിലിരുന്ന് ഹോട്ടലിലേക്ക് ഫോൺ ചെയ്ത് എന്റെ സുഹൃത്ത് താമസിക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് കണക്റ്റ് ചെയ്തു. “അളിയാ, ഞാനാടാ, കലേഷ്..” എന്നു പറഞ്ഞതും ഒരു പട ചീത്ത അവൻ എന്നെ!ഫോൺ ഞാൻ താഴെ വച്ചു.

മാഡത്തിന്റെ മകൾക്ക് ഗുഡ് നൈറ്റും പറഞ്ഞ് മാമരം കോച്ചുന്ന തണുപ്പുള്ള, ചാ‍റ്റൽ മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ആ രാത്രിയിൽ ഞാൻ ഹോട്ടൽ ലക്ഷ്യമാക്കി തണുത്ത് വിറച്ച് നടന്നു - എന്റെ സമയത്തിന്റെ ഗുണത്തെ ശപിച്ചുകൊണ്ട്!

മുദീറിന്റെ മുരിങ്ങയില എരിശ്ശേരി

2005-11-12T14:47:00.000+05:30

ഇവിടെ ഉം അൽ കുവൈനിൽ മുരിങ്ങകൾ പൂത്തു. മറ്റെവിടെയെങ്കിലും പൂത്തോന്ന് അറിയില്ല. ഫുജൈറയിലും അജ്മാനിലും റാസൽഖൈമയിലും ഷാർജ്ജയിലും ദുബായിലും അബുദാബിയിലും ഒക്കെ പൂത്തിട്ടുണ്ടാകും. നാട്ടിൽ മുരിങ്ങ പൂത്തോ? നമ്മുടെ മുദീറിന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിലെ മുരിങ്ങ മരത്തിലെ പൂവാണിത് - എന്റെ മൊബൈൽ വച്ച് ഇന്നലെ എടുത്തതാ. (പടത്തിന്റെ ഗുണം കണക്കാ.)

ദേവരാഗം ദേവ് മുരിങ്ങയില കൊണ്ട് കറിവയ്ക്കുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞതോർക്കുന്നു. എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ഇതാ‍ ഒരു മുരിങ്ങയില റെസീപ്പി. സാക്ഷാൽ ശ്രീമാൻ മുദീറിന്റെ പുറകേ ഇന്നലെ നടന്ന് ചീത്തവിളിയും കേട്ട് എഴുതി എടുത്തതാ ഇത്. പരീക്ഷിക്കുക. (മുദീറിന്റെ കൂടുതൽ റെസീപ്പികൾ ചിന്ത.കോം ലെ പാചകം എന്ന സെക്ഷനിൽ കാണാം)

മുദീറിന്റെ മുരിങ്ങയില എരിശ്ശേരി

ചേരുവകൾ:
മുരിങ്ങയില വൃത്തിയാ‍ക്കി നാരില്ലാതെ ഊരിയെടുത്തത് - 2 കപ്പ്
വെള്ളം - 1 1/2 കപ്പ്

അരയ്ക്കാൻ
തേങ്ങ ചിരകിയത് - 1 കപ്പ്
ജീരകം - 1/2 ടീസ്പൂൺ
ഉണക്കലരി (പച്ചരി) - 1 ടേബിൾസ്പൂൺ
ഉപ്പ് - പാകത്തിന്

കടുക് വറക്കുന്നതിന്
വെളിച്ചെണ്ണ - 1 ടേബിൾസ്പൂൺ
വറ്റൽ മുളക് മുറിച്ചത് - 3 എണ്ണം
കടുക് - 1 ടീസ്പൂൺ
കറിവേപ്പില - 2 കതിർപ്പ്

തേങ്ങയും അരി കഴുകിയതും ജീരകവും കൂടി നന്നായി തരിയില്ലാതെ അരച്ചെടുക്കുക. ഉപ്പ് അതിൽ ചേർത്ത് വയ്ക്കുക. അല്പം വെളിച്ചെണ്ണ ചുടാക്കി അതിൽ മുരിങ്ങയില ഇട്ട് ഇളക്കി വാട്ടി കോരി വയ്ക്കുക.

തേങ്ങയും അരിയും ജീരകവും കൂടെ അരച്ചതിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് ഒരു ചട്ടിയിൽ തിളപ്പിക്കുക. തിളച്ചാ‍ൽ വാട്ടി കോരിവച്ചിരിക്കുന്ന മുരിങ്ങയില ചേർത്ത് ഇളക്കി പതഞ്ഞു വരുമ്പോൾ വാങ്ങുക.

ചീനചട്ടിയിൽ എണ്ണ ചൂടാ‍ക്കി കടുക് പൊട്ടിച്ച് മറ്റുള്ള സാധനങ്ങൾ (വറ്റൽമുളക്, കറിവേപ്പില) മൂത്താ‍ൽ എരിശ്ശേരി ഇതിലേക്കൊഴിച്ച് വാ‍ങ്ങുക.

പകർന്ന് ഭംഗിയുള്ള പാ‍ത്രത്തിലാക്കി മാറ്റി വയ്ക്കുക.എരിശ്ശേരിക്ക് അയവ് വേണമെങ്കിൽ ഒന്നരകപ്പ്-രണ്ട് കപ്പ് വെള്ളം ചേർക്കാം.ചോറിൽ ഒഴിച്ചു കുഴച്ച് കുട്ടാനുള്ള കറിയാണിത്.

പാവം ലസാന്ത

2005-11-11T14:40:00.000+05:30

രാത്രി 11 മണി. സ്ഥലം ഹോട്ടലിലെ സ്റ്റാഫ് അക്കോമഡേഷൻ.
തുടർച്ചയായ കിർർർർർർർർർർർർ എന്ന ബെല്ലടിയൊച്ച കേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു. ഞാനുണർന്ന് മുൻ‌വശത്തെ വല്യ ഗേറ്റിന്റെയടുത്തെത്തിയപ്പഴേക്കും നേപ്പാളി പിള്ളാരുണർന്ന് ചെന്ന് ഗേറ്റ് തുറന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നോക്കുമ്പോൾ ശ്രീലങ്കക്കാരനായ കിച്ചൺ സ്റ്റുവാർഡ് ലസാന്ത എന്ന അശോക് ലസാന്തയാണ് ബെല്ലടിച്ചത്.

“ലസാന്ത?“ “വാട്ട് ഹാപ്പന്റ് ലസാന്ത?“ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“ഗുഡാഫ്റ്റർനൂൺ സാർ”, താളത്തിൽ ലസാന്ത എന്നെ വിഷ് ചെയ്തു. ലസാന്ത ചിലപ്പോൾ രാവിലെ കാണുമ്പോൾ ഗുഡീവനിങ്ങൊക്കെ സാധാരണ അടിക്കാറുണ്ട്. പാവത്തിന് ബഹുമാനമുണ്ട്, പക്ഷേ, ഗുഡ്‌മോർണിങ്ങും ഗുഡ് ആഫ്റ്റർനൂണും ഗുഡ് ഈവനിങ്ങും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അറിയില്ല. കിച്ചണിലെ ഏറ്റവും ആത്മാർത്ഥതയുള്ള ജോലിക്കാരനാണ്. മിടുക്കനാണ്. ഹോട്ടലിൽ ജോലിക്ക് ചേരുമ്പോൾ സിം‌ഹളയല്ലാതെ മറ്റ് ഭാഷയൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്ന പുള്ളി മുറി-ഹിന്ദിയും മുറി-ഇംഗ്ലീഷും പഠിച്ചു. നല്ല മനസ്സുള്ളവനാണ്, സഹായമനസ്കനുമാണ് - അതാണ് പുള്ളിയുടെ പ്രധാന പ്രശ്നവും.

“മേരാ ബീവി മെരെ കൊ ഘർ സെ നിക്കാലാ സർ“ (എന്റെ ഭാര്യ എന്നെ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്താക്കി) ലസാന്ത തലചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഹിന്ദിയിൽ പറഞ്ഞു.

ലസാന്ത ഭാര്യയോടൊപ്പം ജമയ്യയിലാണ് താ‍മസിക്കുന്നത്. ഭാര്യ ഉം അൽ കുവൈൻ ആശുപത്രിയിൽ ക്ലീനിങ്ങ് സ്റ്റാഫാണ്. കൂടാതെ ഏതോ ഒരു വല്യ അറബിയുടെ വീട്ടിൽ പാർട്ട് ടൈം പണിക്കും പുള്ളിക്കാരി പോകുന്നുണ്ട്. ലസാന്തയെക്കാളും വരുമാനം പുള്ളിക്കാരിക്കുള്ളതു കൊണ്ട് പുള്ളിക്കാരി ഇത്തിരി ഡോമിനേറ്റിങ്ങ് ആണെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ലസാന്ത വെറും പാവത്താനുമാണ്.

“ക്യോം?, ക്യാ ഹുവാ?“ (എന്താ? എന്തുപറ്റി?) ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“ക്യാ ബത്തായേഗാ സാർ, വോ സാലാ അലി പൊലീസ് കോ മേ കുച്ച് മദദ് കിയാ, മെരാ ബീവി കൊ ഗുസ്സാ ആയാ”. (എന്ത് പറയാനാ സാർ, ഞാനാ അലി പോലീസിനെ സഹായിച്ചു, എന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു).

എനിക്ക് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു. “കൽ സുബഹ് മേരാ ഓഫീസ് മെ ആക്കെ മുജ്ഛെ മിലോ. അഭി ഹർക്കാ കാ റൂം മെ ജൊ ബിസ്തർ ഖാലി ഹെ, ഉസ് മെ ലേഡ് കെ സോ ജാവോ” (രാവിലെ എന്റെ ഓഫീസിൽ വന്ന് എന്നെ കാണൂ, ഇപ്പം ഹർക്കയുടെ മുറിയിൽ ആളില്ലാതെ കിടക്കുന്ന മെത്തയിൽ കിടന്നുറങ്ങൂ) എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ ചെന്ന് കിടന്നുറങ്ങി.

ലസാന്ത പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ എന്നെ ഓഫീസിൽ വന്നു കണ്ടു. ലസാന്ത പറഞ്ഞ കഥ ഇങ്ങനെ:

ഹോട്ടലിലെ തന്നെ സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാരനായ അലി പോലീസ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന അലി റിസാബ് നാട്ടിൽ പോകുന്നതിനു മുൻപ് ലസാന്തയെ ചെന്നുകണ്ട് ഒരു സഹായമഭ്യർത്ഥിച്ചു. അലി പോലീസിന് നാട്ടിൽ പോകുമ്പം കൊണ്ടുപോകാൻ ഒരു ടി.വിയും ഡി.വി.ഡീ പ്ലെയറും മേടിക്കണം. ഹോട്ടലിൽ അലി പോലീസുമായി ആകെ സഹകരിക്കുന്നയാളാണ് ലസാന്ത . അലി പോലീസിനെയും കൊണ്ട് ഇൻസ്റ്റാൾമെന്റ് വ്യവസ്ഥയിൽ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കാനായി ജമയ്യയിലെ സുഹൃത്തിന്റെ കടയിൽ ലസാന്ത ചെന്നു. പക്ഷേ, അലി പോലീസിന് റ്റി.വിയുടെ മോഡൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അന്ന് വൈകിട്ട് ലസാ‍ന്തയെ അലി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. “ക്ലേയ്‌മൂർ” വിസ്കിയുടെ കിക്കിൽ ലസാന്ത അലിയോട് പറഞ്ഞു ടി.വിയും ഡി.വി.ഡി പ്ലെയറും നീ കടയിൽ നിന്ന് മേടിക്കണ്ട, എന്റെ വീട്ടിലിരിക്കുന്നത് എടുത്തോന്ന്. അലി അത് കേൾക്കാത്ത താമസം ലസാന്തയേയും കൂട്ടി ഒരു ടാക്സിയും പിടിച്ച് നേരെ ലസാന്തയുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നു. ലസാന്തയുടെ ഭാര്യ ശ്രീലങ്കയിൽ പോയേക്കുകയായിരുന്നു. അലി നേരെ ചെന്ന് ലസാന്തയുടെ ടി.വിയും ഡി.വി.ഡി പ്ലെയറും എടുത്തോണ്ട് പോയി. പിറ്റേദിവസം രാവിലെ അലി ശ്രീലങ്കയ്ക്ക് പോകുകയും ചെയ്തു.

ലസാന്ത രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പം റ്റി.വിയും ഡി.വി.ഡി പ്ലെയറും കാണുന്നില്ല. തലേന്നത്തെ കാര്യം ഓർത്തപ്പഴാണ് അലിക്ക് അത് കൊടുത്തുവെന്ന കാര്യം ഓർമ്മവന്നത്. ലസാന്ത റിയാലിറ്റിയിലേക്ക് വന്നു! അന്ന് വൈകിട്ട് ലസാന്തയുടെ ഭാര്യ ശ്രീലങ്കയിൽ നിന്നെത്തി. പുള്ളിക്കാരി നോക്കിയപ്പം ടി.വി സ്റ്റാൻഡ് ഒഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അലിക്ക് അത് കൊടുത്തു എന്ന ലസാന്തയുടെ ഉത്തരം പുള്ളിക്കാരിയെ തൃപ്തയാക്കിയില്ല. ഒന്നുപറഞ്ഞ് രണ്ട് പറഞ്ഞ് അവർ തമ്മിൽ വഴക്കായി. പുതിയ ടി.വിയും മേടിച്ചോണ്ട് വീട്ടിൽ കയറിയാൽ മതി എന്നും പറഞ്ഞ് ക്രൂരമായി ലസാന്തയെ അവർ രാത്രിക്ക് രാത്രി വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറക്കിവിട്ടു.

ഭാര്യയുമായുള്ള വഴക്ക് മൂക്കാൻ വേറെയും ഒരു കാരണമുണ്ടായിരുന്നു. ഭാര്യയുടെ ആഭരണങ്ങൾ പുള്ളിക്കാരി അറിയാതെ പണയം വച്ച് കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു പയ്യന്റെ ഭാര്യയെ ശ്രീലങ്കയിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവരാനായി ഒരു ഹൌസ്‌മേഡ് വിസ ലസാ‍ന്ത എടുത്തുകൊടുത്തു. ആ കാശ് ആ പയ്യൻ തിരിച്ചു കൊടുക്കാത്തതു കാരണം ഭാര്യയുടെ ആഭരണങ്ങൾ ഇതുവരെ തിരിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല. ഭാര്യ ഇത് അറിഞ്ഞു. അതിന്റെ കൂടെ ടി.വിയും ഡി.വി.ഡി പ്ലെയറും കൂടെ പോയപ്പഴേക്ക് പുള്ളിക്കാരിയുടെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും വിട്ടു. അങ്ങനെയാണ് രാത്രി ലസാന്ത സ്റ്റാഫ് അക്കോമഡേഷനിൽ എത്തിയത്.

4500ഓളം ദിറഹംസ് ലസാന്ത ഓരോരുത്തരെ സഹായിച്ച കണക്കിൽ തിരികെ കിട്ടാനുണ്ടെന്ന് പിന്നീട് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. പാവം ലസാന്തയോട് ആരെന്ത് സഹായം ആവശ്യപ്പെട്ടാലും പുള്ളി കൈയ്യിൽ കാശില്ലേൽ എവിടെ മറിഞ്ഞായാലും അത് ഒപ്പിച്ച് അവരെ സഹായിക്കും. അത് മുതലാക്കാനും ആളുകൾ ഉണ്ട്! പാവം ലസാന്ത തിരികെ വീട്ടിൽ കയറാനായിട്ട് എവിടെനിന്നെങ്കിലും ഒരു ടി.വി ഒപ്പിക്കാ‍നുള്ള തത്രപാടിലാണിപ്പോൾ!

നിഷാദ് ഇൻ ആക്ഷൻ

2005-11-07T19:55:00.000+05:30

നിഷാദ് കൈപ്പള്ളി ഇന്ന് ഇവിടെ വന്നിരുന്നു. പുള്ളി ഇന്നും കുറേ പടങ്ങളെടുത്തു. ഇന്നത്തെ സംസാ‍രവിഷയം പാമ്പുകളെ കുറിച്ചായിരുന്നു. ജോലി തിരക്ക് മൂലം എനിക്ക് നിഷാദിന്റെ കൂടെ നടക്കാ‍ൻ സാധിച്ചില്ല. പക്ഷേ, നിഷാദ് പടമെടുക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പടം ഞാനെന്റെ മൊബൈൽഫോൺ ക്യാമറ വച്ച് എടുത്തു.

മലയാളികളുടെ അഹംഭാവം

2005-11-06T19:59:00.000+05:30

ഇവിടെ ഗൾഫിലിപ്പോൾ ഈദ്-അൽ-ഫിതർ അവധിക്കാലമായിരുന്നു. എന്നെപ്പോലെ ഹോട്ടലുകളിലും റിസോർട്ടുകളിലുമൊക്കെ ജോലി ചെയ്യുന്നവർക്ക് യാതൊരു അവധിയും കിട്ടില്ല. കാരണം ഹോട്ടലുകൾക്കും റിസോർട്ടുകൾക്കുമൊക്കെ എറ്റവും കൂടുതൽ ബിസ്സിനസ്സ് കിട്ടുന്ന ദിവസങ്ങളാ‍ണ് ഈദ് പോലത്തെ അവധി ദിനങ്ങൾ. കുടുംബമായി താമസിക്കുന്നവരും ബാച്ചിലേഴ്സും ഒക്കെ കറങ്ങാൻ പോകുന്നതും സുഹൃത്തുക്കളെ സന്ദർശിക്കാ‍ൻ പോകുന്നതുമൊക്കെ ഈ ഈദ് അവധി ദിനങ്ങളിലാണ്. ബാച്ചിലേഴ്സിന് ഒരുമാതിരിപ്പെട്ട ഹോട്ടലുകളും റിസോർട്ടുകളുമൊന്നും റൂം കൊടുക്കില്ല. ചോദിച്ചാ‍ൽ റൂം ഇല്ലെന്ന് പറയും. കാരണം അവർ വന്ന് പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാക്കുകയും കുടുംബമായി താമസിക്കാൻ വരുന്നവർക്ക് ശല്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യും എന്നതാണ്. എന്നാലും അവർ വരും - റെസ്റ്റോറന്റുകളിലും മറ്റ് ഔട്ട്‌ലെറ്റ്കളിലും. വന്ന് എന്തേലുമൊക്കെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് പോകും. ഇവിടെ വന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കുന്നത് ഇന്ത്യക്കാരാണ്. അതിൽ 80% പേരും “മലബാറികൾ“ എന്ന പേരിൽ ഇവിടെ അറിയപ്പെടുന്ന മലയാളികൾ ആണെന്നുള്ളതാണ് ഒരു ദു:ഖ സത്യം.മലയാളി എങ്ങനെ ഇത്ര അഹങ്കാരികളും അഹംഭാവികളുമായി? ഇന്ത്യയിൽ മദ്യം ഉപയോഗിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും മുൻ‌നിരയിൽ കേരളമാണ് എന്ന പോലെ ഇവിടെ യു.ഏ.ഈയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ മദ്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന ജനവിഭാഗം നമ്മുടെ നാട്ടുകാരാ‍ണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു . മദ്യപിച്ചാൽ അടങ്ങിയിരിക്കണ്ടേ? (അങ്ങനെയാ‍ണേൽ മോരുംവെള്ളമോ പാലോ കുടിച്ചാൽ പോരെ എന്ന മറുചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവരുമുണ്ടാകും - മലയാളിയേ അങ്ങനെ ചോദിക്കൂ!) മലയാളി എങ്ങനെ ഇങ്ങനെയൊക്കെയായി? ആലോചിക്കേണ്ട കാര്യമാണ്.

ഇവിടെ റിസോർട്ടിൽ രണ്ട് ദിവസം മുൻപ് ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടായി. 3 ബാച്ചിലേഴ്സ് - അല്ലേൽ ഫോഴ്സ്ഡ് ബാച്ചിലേഴ്സ്, വന്ന് ഞങ്ങളുടെ ഒരു ഔട്ട്‌ലെറ്റിൽ ഇരുന്ന് ഒരുകാര്യവുമില്ലാതെ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കി. ഒരു വെയിറ്ററെ (ആരോടും വഴക്കിനും പോകാത്ത ഒരു പാവപ്പെട്ട ബംഗ്ലാദേശി പയ്യൻ) അവർ ശരിക്ക് തല്ലി. അവർ വന്നതേ നല്ല പൂസായിട്ടാ‍. ഞാനും ജി.എമ്മും എഫ്&ബി മാനേജരും കൂടെ പ്രശ്നമറിഞ്ഞ് അവിടെ ഓടിയെത്തിയപ്പഴേക്ക് മറ്റ് സ്റ്റാഫെല്ലാരും കൂടെ അവന്മാരെ പിടിച്ച് മാറ്റി വളഞ്ഞു വച്ചു. അതിൽ ഒരുത്തൻ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരുത്തനെ തല്ലുക എന്നു പറഞ്ഞാൽ അത് സഹിക്കില്ല ഇവിടെ ആരും. പ്രത്യേകിച്ചും ജി.എം. അദ്ദേഹം ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം അതുപോലെ തന്നെ ദേഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഹോട്ടലിലെ സംസാരഭാഷ ഇംഗ്ലീഷായതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷിലാണ് സംസാരിച്ചിരുന്നത്. അവരുടെ സംസാരവും രീതിയുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി അവർ മലയാളികളാണെന്ന്. മലയാളം സംസാരിച്ചാൽ ശരിയാകില്ല എന്നതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളാരും മലയാളം സംസാരിച്ചില്ല. ജി.എം പോലീസിനെ
വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞു. പോലീസെന്നു കേട്ടപ്പോൾ അവന്മാരുടെ കള്ള് കുറച്ച് ഇറങ്ങി. “പ്ലീസ് ഹെൽ‌പ്പ് മീ സാർ“ എന്നും പറഞ്ഞ് അവർ കാലുപിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പഴേക്കും എന്റെ മൊബൈൽ റിങ്ങ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി “നിലാപൈതലേ, മിഴി നീർമുത്ത് ചാർത്തിയോ...” എന്ന എം.പി3 പാട്ടാണ് ഞാൻ റിങ്ങ് ടോണായി ഇട്ടിരുന്നത്. ഞാൻ പെട്ടന്ന് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. അത് കേട്ടപ്പം അവർക്ക് മനസ്സിലായി ഞാൻ മലയാളിയാണെന്ന്! അപ്പഴ് തൊട്ട് അപേക്ഷ എന്നോടാ‍യി. “ചേട്ടാ, മലയാളിയാണല്ലേ, ഒന്ന് ഹെല്പ് പ്ലീസ്, നമ്മളൊക്കെ ഇവിടെ ജീവിക്കാൻ വന്നതല്ലേ, ഞങ്ങളെ ഒന്ന് സഹായിക്ക്, പോലീസിനെ വിളിക്കല്ലേ, ഒന്ന് ക്ഷമിക്ക്”

കൺഫേം ആയി - അവർ മലയാളികളാണ്. ഞാൻ വണ്ടി നമ്പർ നോക്കി. ഷാർജ്ജ രെജിസ്റ്ററേഷൻ ആണ്. ഷാർജ്ജ വിസക്കാരാ‍ണേൽ പോക്കാണ്- പോലീസ് കേസ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞാൽ അവരുടെ കാര്യം പോക്കാ‍ണ്. ജയിൽ ശിക്ഷയും അടിയും കഴിഞ്ഞ് നാ‍ട്ടിൽ വിടും. പിന്നിങ്ങോട്ട് വരാനും പറ്റില്ല. അതൊക്കെ അറിയാ‍വുന്ന മാന്യന്മാരാണ് ഈ വേലത്തരം കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്നിട്ട് ഒരു ഡയലോഗും കൂടെ - മലയാളിയല്ലേ, ജീവിക്കാൻ വന്നതല്ലേ എന്ന്! എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. ഞാൻ ചൂടായിട്ടുതന്നെ പറഞ്ഞു,“മലയാളി എന്ന വാക്ക് ഇവിടെ ഉപയോഗിക്കരുത്. മലയാളികളുടെ പേര് കളയാനായിട്ട് ഇവിടെ വന്ന് പോക്രിത്തരം കാണിച്ചിട്ട് മലയാളിയാണ്, ജീവിക്കാൻ വന്നതാണെന്നു പറയുന്നോ?”

അതുകേട്ട് ജീ എം പുള്ളിക്ക് അറിയാവുന്ന മുറി-മലയാളത്തിൽ ചോദിച്ചു “എന്റെ സ്റ്റാഫ് നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ കയറി വന്ന് നിങ്ങളെ തല്ലിയാൽ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും?, ചെയ്ത തെറ്റിന് ശിക്ഷ അനുഭവിക്കണം, പോലീസ് വരട്ടെ. യാതൊരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത എന്റെ സ്റ്റാഫിനെ തല്ലിയതിന് യാതൊരു ന്യായവും ഇല്ല. മലയാളികളല്ലേ, ഇനി ഇങ്ങനെത്തെ തെറ്റ് ആവർത്തിക്കാൻ പാടില്ല. അനുഭവത്തീന്നേ പഠിക്കു.”

അപ്പഴ് പുറത്തൂന്നൊരാൾ കയറിവന്നു. ഇംഗ്ലീഷിലാ സംസാരം. “ഐ നോ ദിസ് പേഴ്സൺ, ബ്ലീസ് ഹെല്പ് ഹിം. ഹീ പൂവർ മാൻ”. അവരുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നവനാ. ജി.എം അതു കേട്ട് അയാളോട് ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു, “യൂ വാണ്ട് ട്രബിൾ? വാണ്ട് റ്റു ഗോ റ്റു ജയിൽ?കം, കം” . അതുകേട്ട് സഹായിക്കാൻ വന്നവൻ പതുക്കെ തടിയൂരി. പിന്നെ അവനെ കണ്ടിട്ടില്ല.

അപ്പഴേക്കും പോലീസെത്തി. അവരെ പോലീസ് പിടിച്ചോണ്ട് പോയി. ജി.എം എന്നോട് പി.ആർ.ഓ യെ വിളിച്ച് വിവരം പറയാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ പി.ആർ.ഓ യെ വിളിച്ച് വിവരം പറഞ്ഞു. അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു അവരെ എന്ത് ചെയ്യിക്കണമെന്ന്. കുറച്ച് നേരം ലോക്കപ്പിലിട്ട് 2-3 വിരട്ടൊക്കെ വിരട്ടിയിട്ട് ആ അടി കൊണ്ട പയ്യന് അവരുടെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് നഷ്ടപരിഹാരം മേടിച്ചിട്ട് കേസൊന്നുമെടുക്കാതെ പറഞ്ഞു വിട്ടേക്കാ‍ൻ പറഞ്ഞു. ജി. എമ്മിന്റെ തല തണുക്കുമ്പോൾ സാവകാശം ആ തീരുമാനത്തെകുറിച്ച് പുള്ളിക്കാ‍രനെ പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിക്കാമെന്നു കരുതി. പിറ്റേ ദിവസം ജി.എം നല്ല മൂഡിലിരുന്നപ്പം ഞാൻ പുള്ളിയോട് അതു പറഞ്ഞു. പുള്ളി എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു - “യൂ ഓവർ സ്റ്റെപ്പ്ഡ് ദ ലൈൻ, ഐ ഇൻസ്‌ട്രക്റ്റഡ് റ്റു കോൾ പോലീസ് ആന്റ് ചാർജ്ജ് കേസ് എഗൻസ്റ്റ് ദം, ദെൻ വൈ യൂ സെഡ് റ്റു പി.ആർ.ഓ റ്റു റിലീസ് ദം?” എന്നൊക്കെ ചോദിച്ച് ദേഷ്യപ്പെട്ടു. ഞാൻ പുള്ളിക്കാരനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി കേസ് ചാർജ്ജ് ചെയ്താൽ അവർക്കുണ്ടാകുന്ന ഭവിഷ്യത്തുകളേ കുറിച്ച്. അതു കേട്ട് പുള്ളി നോർമലായി. എന്നിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു, “യു ആർ റൈറ്റ്. യൂ ഡിഡ് ദ റൈറ്റ് തിങ്ങ്. മാനേജേഴ്സ് ഷുഡ് നോട്ട് ടേക്ക് ഇമ്പൾസിവ് ഡിസിഷൻസ്”.അങ്ങനെ അത് തീർന്നു. അവരീകോലം മറ്റേതേലും ഹോട്ടലിലോ റിസോർട്ടിലോ മറ്റോ പോയി കാണിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അവർ വിവരമറിഞ്ഞേനെ. അവരയയ്ക്കുന്ന പൈസകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്ന ചില ജന്മങ്ങൾ നാട്ടിൽ അവരെക്കാത്തിരിപ്പുണ്ടെന്ന ബോധം അവർക്ക് ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന് ഞാൻ ആശിക്കുന്നു.

വെള്ളമടിക്കുന്നത് എൻ‌ജോയ് ചെയ്യാനല്ലേ? മറ്റുള്ളവർക്ക് സ്വൈരക്കേടുണ്ടാക്കിയും വേറൊരുത്തന്റെ മെക്കിട്ട് കയറിയും ഒക്കെയാണോ എൻ‌ജോയ് ചെയ്യുന്നത്? ഈ മാന്യദ്ദേഹങ്ങൾ ആഘോഷിക്കാൻ വരുമ്പോൾ അവരുടെ ദാസ്യവൃത്തിക്ക് നിൽക്കുന്നവരായ, പാവം വെയിറ്ററോടോ റൂംബോയോടോ റിസപ്‌ഷനിസ്റ്റിനോടോ ഒക്കെ കാര്യമുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും തട്ടിക്കയറി പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നവർ അവരെ പോലെ തന്നെ വികാരങ്ങളും വിചാരങ്ങളും പ്രതികരണശേഷിയും ഒക്കെയുള്ള മനുഷ്യരാണെന്ന് അവരെന്താ വിചാരിക്കാത്തത്?

മലയാളി എന്നാ ഒന്ന് നന്നാവുക?

വാൽക്കഷണം: ഇത്രയും എഴുതിയപ്പം എനിക്ക് , ഞാൻ കൊടൈക്കനാലിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന കാലത്ത് അവിടുത്തെ മുൻസിപ്പൽ ചെയർമാനായിരുന്ന കുര്യൻ സർ (തനി റാ‍ന്നീക്കാരൻ)പറഞ്ഞു കേട്ട ഒരു സംഭവം ഓർമ്മ വന്നു. മലയാളസാഹിത്യത്തിലെ ചില പ്രമുഖർ പുള്ളിയുടെ അതിധികളായി കൊടൈക്കനാലിൽ എത്തി. കുര്യൻ സാറിന്റെ വീട് (വീടല്ല, കൊട്ടാരം എന്ന് പറയണം) തടാകത്തിന്റെ അരികിലാണ്. പുറത്ത് വിശാലമാ‍യ പുൽതകിടിയും അതിമനോഹരമായ പൂന്തോട്ടവും ഉണ്ട്. പുള്ളിക്കാരൻ സായിപ്പിന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും മേടിച്ച് പുതുക്കി പണിത “മാൻഷൻ” ആണത്. (ഒരു കാര്യം കൂടെ പറഞ്ഞോട്ടെ: കുര്യൻ സാർ മലയാളം എപ്പഴും സംസാരിക്കില്ല. തമിഴേ സംസാരിക്കൂ.എന്നെ പോലെ അടുത്തറിയാവുന്ന ചുരുക്കം ചിലരോട് മാത്രമേ അദ്ദേഹം മലയാളം സംസാരിക്കു. അതും വേറേ ആരും ഇല്ലാത്തപ്പഴ് മാത്രം. എം.ജീ.ആ‍റും അങ്ങനെയായിരുന്നുവത്രേ!)

സാഹിത്യകാരന്മാരും കുര്യൻ സാറും കൊടൈക്കനാലിലെ ചില പ്രമുഖ മലയാളികളോടൊപ്പം പുൽതകിടിയിലിരുന്ന് വെടിപറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കേ, അവരുടെ സംസാരം മലയാളികളെ കുറിച്ചായി. കൊടൈക്കനാലിൽ വന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വൃത്തികേടുകൾ കാണിക്കുന്നതു പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നതും മലയാളികളാണ് എന്ന് കുര്യൻ സാർ പറഞ്ഞു.(അത് സത്യവുമാണ് - ഞാൻ എന്റെ കൊടൈക്കനാൽ വാസസമയത്ത് എത്രയോ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്!) അതു കേട്ട് കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്ന സാക്ഷാൽ എം.ടി വാസുദേവൻ നായർ അതിനെ നഖശിഖാന്തം എതിർത്തു. എം.ടി തന്റെ ന്യാ‍യ വാദങ്ങൾ നിരത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കേ, വീടിന്റെ ഗെയിറ്റിന്റെ അടുത്ത് ഒരു ബഹളം കേട്ടു. എന്താ ബഹളമെന്നറിയാൻ ഇവരെല്ലാവരും കൂടെ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പം 2 മലയാളി ചേട്ടന്മാർ അടിച്ച് പൂക്കുറ്റിയായിട്ട് അവിടെ കിടന്ന് ബഹളം വയ്ക്കുകയാണ്. അവരോട് മാറിപ്പോകാ‍ൻ സെക്യൂരിറ്റി പറഞ്ഞത് ചേട്ടന്മാർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അതാ പ്രശ്നം! എം.ടി പിന്നെ ആ വിഷയത്തെ കുറിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലെന്ന് കുര്യൻ സർ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു!

ഫോട്ടോഗ്രാഫറുടെ കണ്ണ്!

2005-11-02T18:45:00.000+05:30

ഇന്ന് രാവിലെ എന്റെ ഒരു പ്രിയ സുഹൃത്ത് ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഹോട്ടലിൽ വന്നു-ഹോട്ടലിൽ വരുന്ന അതിഥികൾക്കായി ഒരു പുതിയ പാക്കേജ് രൂപീകരിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാനായിട്ട്. അദ്ദേഹം വന്നു, ജി.എമ്മിനെ കണ്ടു, സംസാരിച്ചു. പുള്ളിക്കാരന്റെ തലയ്ക്കകത്ത് നിന്നും സ്പൊണ്ടേനിയസായിട്ട് വരുന്ന ഐഡിയകളിൽ എനിക്ക് സത്യത്തിൽ അസൂയ തോന്നി!

ബ്രെയിൻസ്ട്രോമിങ്ങ് സെഷൻ കഴിഞ്ഞ് പുള്ളിക്കാരൻ പുതിയതായി ഈ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ചകളിൽ ഒന്നിൽ വാ‍ങ്ങിയ സിഗ്മയുടെ ഇമേജ് സ്റ്റബിലൈസർ ഉള്ള ടെലിഫോട്ടോ ലെൻസ് എന്നെ കാണിച്ചു. അതെടുത്ത് തന്റെ വിലകൂടിയ ക്യാമറയിൽ ഘടിപ്പിച്ചിട്ട് , കൌതുകത്തോടും ബഹുമാനത്തോടും ആ ലെൻസിൽ നോക്കി നിന്ന എന്റെ കൈയ്യിലേക്ക് തന്നിട്ടു പറഞ്ഞു, “ദാ, തുടങ്ങിക്കോ...“. ഞാൻ സത്യത്തിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. എനിക്ക് കുറേ ഫോട്ടോഗ്രാഫർ സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ട്. അവരിൽ മിക്കവരും അവരുടെ ക്യാ‍മറയിലോ ലെൻസുകളിലോ മറ്റും ആരും തൊടുന്നത് പോയിട്ട് നോക്കുന്നതുപോലും ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവരാ. എന്റെ ഈ സുഹൃത്ത് എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചു. (പല തവണ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ നേരിൽ കാണുന്നത് ഇത് രണ്ടാമത്തെ തവണയാണ് ) പുള്ളിക്കാരൻ എടുത്ത പടങ്ങൾ ഫ്ലിക്കറിൽ ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. പുള്ളിയുടെ ലാപ്ടോപ്പിൽ ആ പടങ്ങൾ വീണ്ടും ഞാൻ കണ്ടു. ഫ്ലിക്കറിൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്യാ‍ത്ത ഒരുപാട് പടങ്ങളും അതിൽ കണ്ടു.

കഴിഞ്ഞ തവണ (ആദ്യ തവണ)കണ്ടപ്പോൾ “ബേക്കൺ”ൽ തുടങ്ങിയ സംസാരം ചെന്നെത്തിയത് യൂറോപ്പിൽ നിന്നുള്ള കടൽമാർഗ്ഗമുള്ള അധിനിവേശങ്ങൾ കേരള സംസ്കാരത്തിലും കേരള ചരിത്രത്തിലും ചെലുത്തിയ സ്വാധീനങ്ങളിലുമാ‍ണ് . പുള്ളി യൂറോപ്പിലായിരുന്ന സമയത്ത് അതെ കുറിച്ച് നടത്തിയ ഗവേഷണങ്ങളെ കുറിച്ച് എന്നോട് സംസാരിച്ചു. അവിടുത്തെ സർവകലാശാലകളിലൊന്നിൽ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന ചരക്കുകപ്പലുകളുടെ ലോഗുകൾ പരിശോധിച്ചതും മറ്റും ഒക്കെ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇന്നത്തെ വിഷയം എന്തായിരിക്കും എന്ന് ഞാൻ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഒരു കിളി ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലുടെ പറന്നുപോയി. അത് കൌതുകത്തോടെ നോക്കിയ പുള്ളിയോട് ഞങ്ങളുടെ റിസോട്ടിൽ ഒരുപാട് കിളികൾ ഉണ്ടെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു. അതുപോലെ തന്നെ ഒരുപാട് ദേശാടനക്കിളികൾ വരുന്നിടമാണ് ഞങ്ങളുടെ റിസോർട്ടിന്റെ മുൻ‌വശത്തെ കടൽത്തീരം എന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞു. അതുകേട്ട് ഉത്തേജിതനായ പുള്ളിക്കാ‍രൻ ക്യാമറയുമായി റസ്റ്റോറന്റിനടുത്തുള്ള കടൽതീരത്തേക്കിറങ്ങി. അവിടിരുന്ന പക്ഷികളുടെ പടം എടുത്തു. ഞങ്ങൾ വരുന്നതുകണ്ടിട്ടാകണം, കിളികൾ പറന്നു പോയി. വാടിയ എന്റെ മുഖം കണ്ട എന്റെ സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു, “സാരമില്ല, ഡോണ്ട് വറി. അവന്മാരിപ്പം തിരിച്ചിങ്ങെത്തും. നമ്മൾ അപകടകാരികൾ അല്ല എന്ന് അവയ്ക്ക് മനസ്സിലായാൽ മതി". ഞങ്ങൾ അവിടെ അടുത്തുള്ള പടിക്കെട്ടിൽ പതുക്കെ ഇരുന്നു. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പറന്നുപോയ കിളികൾ പുള്ളിക്കാരൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തിരികെയെത്തി. പുള്ളി അവയുടെ പടങ്ങളെടുത്തു. പുള്ളി യു.ഏ.ഈ യിലെ കിളികളെ കുറിച്ച് വാചാലനായി.

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വേറെ ഒരു കിളി പറന്നു വന്ന് ഹോട്ടലിലെ പാർട്ടി ഡെക്കിന്റെ അറ്റത്തിരുന്നു. അതു കണ്ട പുള്ളിക്കാരൻ, സുരേഷ് ഗോപി ചില സിനിമകളിൽ കമാന്റോ ശൈലിയിൽ കൈയ്യിൽ തോക്കും പിടിച്ച് വെടിവയ്കാൻ പോകുന്നതും, വെടിവെയ്ക്കാനായി മതിലിൽ ചാരിനിൽക്കുന്നതും കണ്ടിട്ടില്ലേ? അതുപോലെ എന്റെ സുഹൃത്ത് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ക്ഷമയോടെ മറഞ്ഞുനിന്ന് കിളികളുടെ പടങ്ങൾ ‘ചക ചകാ’ എന്ന് എടുത്തു. എന്നിട്ടെന്നോട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു , “കലേഷേ, അത് വനേലസ് ഇൻ‌ദിക്കസ് ആണ്, അതായത് പ്ലൊവർ - റെഡ് വാറ്റിൽഡ് പ്ലൊവർ.“ അതുകേട്ട് ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു, എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തേ, എനിക്ക് കിളികളെ കുറിച്ച് എന്തറിയാം? എനിക്കറിയാവുന്ന കിളികൾ - കാക്ക, പ്രാവ്, മൈന, പിന്നെ ഇവിടെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വരുന്ന ഫ്ലമിംഗോകൾ. ഞാൻ ചിരിച്ചു. മൌനം വിദ്വാനു ഭൂഷണം! അപ്പഴ് തന്നെ, എന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ പുള്ളി പറഞ്ഞു, “മൈനകളേയും കാക്കകളേയും പ്രാവുകളേയുമൊന്നും ഞാൻ കിളികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പെടുത്തിയിട്ടില്ല” എന്ന്. ഞാ‍ൻ അതുകേട്ട് ചിരിച്ചു പോയി.

ആ കിളിയുടെ പടം എടുത്ത ശേഷം ഞങ്ങളുടെ റിസോട്ടിന്റെ തൊട്ടടുത്തുള്ള അക്വാപാ‍ർക്കിന്റെ പിറകിലായുള്ള കടൽതീരത്ത് 2-3 കിളികൾ വന്നിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവയുടെ പടങ്ങളെടുക്കാനായി, അക്വാപാർക്കിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് ഉള്ള ‘നോ മാ‍ൻസ് ലാന്റി‘ലേക്ക് ഞങ്ങൾ കടന്നു. താഴെ മണലിൽ കിളികളുടെ കാൽ‌പ്പാദങ്ങൾ പതിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു. അവ നോക്കി എന്റെ സുഹൃത്ത് എനിക്ക് മനസ്സിലാകാത്ത ഭാഷയിൽ കിളികളുടെ പേരുകൾ പറയുകയാണ് - ഇത് ഇന്ന കിളിയുടെ കാല്പാദം , ഇത് ഫ്ലമിങ്ഗോയുടെ കാല്പാദം, ഇത് ഇന്ന കിളിയുടെ കാല്പാദം എന്നൊക്കെ! ഞാൻ അതെ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മൂളിക്കൊണ്ട് പുറകേ നടന്നു.

എന്റെ മുന്നിലായി നടന്ന എന്റെ സുഹൃത്ത് പെട്ടന്നു നിന്നു. ക്യാമറ താഴെ മണ്ണിലേക്ക് ചൂണ്ടി 5-6 പടങ്ങൾ എടുത്തു. ഞാൻ നോക്കിയിട്ടെനിക്കൊന്നും പിടികിട്ടിയില്ല. പുള്ളിക്കെന്തുപറ്റി എന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചു. “എന്താ മിഴിച്ചു നിൽക്കുന്നത്?” എന്ന ചോദ്യം എന്നെ ചിന്തയിൽ നിന്നുണർത്തി. ഞാൻ ചോദിച്ചു, “മണ്ണിന്റെ പടം എടുക്കുകയാണോ?”. പുള്ളി ചിരിച്ചോണ്ട്, “മണ്ടച്ചാരേ, ഡെസർട്ട് ലിസാർഡ്, ഇതാ...” ഞാൻ താഴേക്ക് നോക്കി. ഒന്നും കണ്ടില്ല. അതുമനസ്സിലാക്കിയ പുള്ളി ചൂണ്ടി കാണിച്ചു തന്നു. മണലിന്റെ നിറത്തോട് വളരെ സാമ്യമുള്ള പല്ലി വർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ട ഒരു ജീവി! ഞാൻ പറഞ്ഞു, “ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളെ!“.

ഞങ്ങൾ നിന്ന സ്ഥലത്തിനു തൊട്ടടുത്ത് ഒരു ചതുപ്പ് നിലം പോലെ കടലിനോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് കുറച്ച് ചെറിയ കുറ്റികൾ പോലെത്തെ സംഗതികൾ മണ്ണിലേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവ ചൂണ്ടിക്കാ‍ട്ടി പുള്ളി എന്നോട് പുള്ളിക്കാരൻ ചോദിച്ചു, “അതെന്താണെന്നറിയാമോ?” ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞ എന്നോട് പുള്ളി,“ അത് ദാ ആ കാണുന്ന ചെടികളുടെ വേരുകളാണ്. ആ വേരുകൾക്കിടയിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരം ജീവികളുണ്ട്“. അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇവിടം ഭയങ്കര ലൈവ്‌ലി ആണ് കലേഷ്. എനിക്കിവിടെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയുന്നു. ഫോട്ടോഗ്രാഫറുടെ കണ്ണുകൾ എപ്പഴും ഷാർപ്പ് ആയിരിക്കണം!“.

പെട്ടന്ന് പുള്ളിയുടെ ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞു. ക്യാമറ ദൂരേക്ക് ചൂണ്ടി വീണ്ടും പടമെടുപ്പ് തുടങ്ങി. ദൂരെ ഒരു പാറക്കൂട്ടത്തിൽ ഒരു കിളി വന്നിരുന്നു. അതിന്റെ പടങ്ങൾ എടുത്തിട്ട് പുള്ളിക്കാരൻ ക്യാമറയുടെ പിറകിലെ ഡിസ്പ്ലേ പാനലിൽ എടുത്ത പടങ്ങൾ പ്രീവ്യൂ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പടം വലുതാക്കി നോക്കിയിട്ട് പുരികം ചുളിച്ച് ചിന്താമഗ്നനായി ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്ന പുള്ളിക്കാരനോട് ഞാൻ “എന്തുപറ്റി?” എന്ന അർത്ഥത്തിൽ, “ങും?“ എന്നു ചോദിച്ചു. “ഇവനേതാന്നൊരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. ഒരു സംശയം, കാലിഡ്രിസ് റ്റെനുറോസ്റ്റിസിസ് ആണോ എന്ന്.” ഞാൻ ആ പേരു കേട്ട് പുകഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി എന്റെ സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു, “ഇന്നത്തെക്ക് ഇത് മതി കലേഷേ, ബാക്കി അടുത്ത തവണ“.ഞാൻ പറഞ്ഞു, “ചൂട് ഒന്നൂടെയൊന്ന് കുറയട്ടെ, ഇവിടെ ദേശാടനക്കിളികളുടെ ബഹളമായിരിക്കും“.അതുകേട്ട് പുള്ളി പറഞ്ഞു“ദേശാടനക്കിളികൾ വരാറാകുമ്പഴേക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും എത്തും”. ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് റിസോർട്ടിലെത്തി. അദ്ദേഹം കാറിൽ കയറി തിരികെ പോയി.

ദേശാടനക്കിളികൾ വരുന്നത് കാത്ത് ഞാനിരിക്കുകയാണ്. ദേശാടനക്കിളികളെ കാണാ‍നല്ല.
എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ കൂടെ നടക്കാൻ, അദ്ദേഹം പടങ്ങളെടുക്കുന്നത് കാണാൻ, സൂര്യന്റെ കീഴെയുള്ള എന്ത് വിഷയത്തെക്കുറിച്ചും ആധികാരികമായി പടപടാന്ന് സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കാൻ.

അടുത്ത വരവിന് വളരെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു വിഷയമായിരിക്കും പുള്ളി ചർച്ച ചെയ്യുക. അതും കാത്ത് ......

പി.എസ്: ഈ ആളിനെ മിക്ക വായനക്കാരും അറിയും. മലയാളം യുണീകോഡിന്റെ മുന്നണിപ്പോരാളികളിലൊരാളായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ സ്വന്തമായി തുടങ്ങിയ ബിസ്സിനസ്സിന്റെ തിരക്കുകൾ കാ‍രണം ആക്റ്റീവ് ബ്ലോഗിങ്ങിൽ നിന്നും യുണീകോഡ് പ്രചരണത്തിൽ നിന്നും മാറി നിൽക്കുകയാണ് ! മലയാളം സ്കൂളിൽ പഠിക്കാത്ത മലയാളിയായിട്ടും, മലയാള ഭാഷയോടുള്ള താൽപര്യം കൊണ്ട് മലയാളം പഠിച്ച് മലയാളത്തിൽ ഡയറക്റ്റ് കീബോർഡ് എന്ററി സിസ്റ്റവും മലയാളം യുണീകോഡിൽ ബൈബിൾ വെബ്ബ് സൈറ്റും തീർത്തയാൾ ആണ് കഥാനായകൻ.

പുള്ളിക്കാരനെ കുറിച്ച് എനിക്കറിയാവുന്നതൊക്കെ (ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയവ) പറയാൻ തുടങ്ങിയാൽ ഒരുപാട് പറയാനുണ്ട്. വിശേഷണങ്ങൾക്കൊക്കെ അതീതനാ‍ണ് എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത് നിഷാദ് കൈപ്പള്ളി.

നിഷാദിനെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ ഈ ലിങ്കുകളിൽ :

നിഷാദിന്റെ ബ്ലോഗ്

നിഷാദിന്റെ ഫ്ലിക്കർ പേജ്

നിഷാദിന്റെ ഭാഷ്യം സൈറ്റ്

നിഷാദിന്റെ ഫൊണറ്റിക്ക് മലയാളം സൈറ്റ്

നിഷാദിന്റെ യുണീകോഡ് ബൈബിൾ സൈറ്റ്

നിഷാദിന്റെ വെബ്സൈറ്റ്

മുദീറിന്റെ ന്യൂ ഇയർ പാർട്ടി

2005-10-20T19:01:00.000+05:30

സമയം രാത്രി നാലു മണി കഴിഞ്ഞു. ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഹോട്ടലിലെ ന്യൂഇയർ പാർട്ടി കഴിയാറായി. ആളുകളൊക്കെ പിരിഞ്ഞു തുടങ്ങി.

അതിധികളായെത്തിയ മുദീറും പരിവാരങ്ങളും (രാജീവണ്ണനും ശശിയണ്ണനും) വീട്ടിൽ പോകുവാനായുള്ള വഴികൾ ആലോചിച്ചുതുടങ്ങി. മദ്യപിക്കില്ല, വണ്ടിയോടിച്ചോളാം എന്ന് ഏറ്റിരുന്ന പട്ടർ(രാജീവണ്ണൻ) ഫിറ്റായിപ്പോയി. കൂടെയിരുന്ന് ശശിയണ്ണൻ വെല്ലുവിളിച്ച് മൂപ്പിച്ച് ഫിറ്റാക്കിയതാണെന്ന് പറയുന്നതാ അതിന്റെ ശരി. ഫിറ്റായാൽ പിന്നെ ഇനി സാക്ഷാൽ ദൈവം തമ്പുരാൻ വന്ന് പറഞ്ഞാലും ശരി, രാജീവണ്ണൻ വണ്ടിയോടിക്കില്ല. തിരിച്ചു പോകാൻ കാറോടിക്കാൻ ഇപ്പം ആരുമില്ല. എല്ലാം ഗാൽ ബോൽ!

“അൺലിമിറ്റഡ് ബീവറേജസ് ഓൺ ദ ഹൌസ് “ (എത്ര വേണമെങ്കിലും ഓസിന് കുടിക്കാം എന്നർത്ഥം) എന്ന് പരസ്യ പോസ്റ്ററിൽ കണ്ടപ്പഴേ എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു ഇത് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുമെന്ന്. ഞാ‍ൻ ഡ്യൂട്ടിയിലായതുകൊണ്ട് എനിക്ക് അവരുടെ കൂടെ പോകാനും കഴിയില്ല.

“എന്നാ പിന്നെ സ്റ്റാഫിനെ കൊണ്ടുവിടാൻ പോകുന്ന ബസിൽ കയറ്, അതിൽ പോകാം, കാർ ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ” എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു.ആരും കേട്ടില്ല.

“എന്താടാ ചെറുക്കാ‍, നീ പറയുന്നത് അനുസരിക്കാൻ ഞങ്ങളാരാടാ, നിന്റെ കീഴേ വീട്ടുകാരോ?” എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് മുദീറും ടീമും അവർ അവരുടെ കാറിന്റെയടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. ആർക്കും വയ്യെങ്കിൽ മുദീർ തന്നെ വണ്ടി ഓടിക്കുമെന്ന് ധൈര്യമായങ്ങ് തീരുമാനിച്ചു.

ഞാൻ പിറകേ ചെന്ന് വീണ്ടും അവരോട് , “ഫിറ്റായിട്ട് വണ്ടി ഓടിക്കണ്ട, പോലീ‍സെങ്ങാനും പിടിച്ചാൽ ആകെ പ്രശ്നമാകും, വെറുതേ റിസ്കെടുക്കണ്ട, മണ്ടത്തരം കാണിക്കല്ലേ”, എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു നോക്കി. ഒരു രക്ഷയുമില്ല.

“എനിക്കറിയാ‍ത്ത ഏത് പോലീസാടാ ഈ ഉം അൽ കുവൈനിൽ?” മുദീർ അട്ടഹാസിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അത് ശരിയുമാണ്. ഉം അൽ കുവൈനിലെ സർക്കാരോഫീസുകളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരിൽ മുദീറിന് പരിചയമില്ലാത്തവരായി വളരെ കുറച്ച് പേരേയുണ്ടാകൂ. കാരണം 10-25 വർഷത്തോളമായി പുള്ളിക്കാ‍രൻ ഇവിടെ വന്നിട്ട്. മാത്രവുമല്ല, പുള്ളിക്കാരൻ ഒരു സർക്കാർ വകുപ്പിലെ പ്രധാന ഉദ്യോഗസ്ഥനുമല്ലേ?

ഇനി എന്തു പറഞ്ഞാലും കേൾക്കില്ല എന്നു മനസ്സിലായതുകൊണ്ട് “എന്തേലും പ്രശ്നമുണ്ടായാൽ എന്നെ വിളി“ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

“എന്തിനാടാ നിന്നെ വിളിക്കുന്നത് പ്രശ്നം വല്ലോം ഉണ്ടായാൽ, നീ ആരാടാ?” മുദീർ വീണ്ടും അട്ടഹാസ മൂഡിലാണ്. ശശിയണ്ണനും രാജീവണ്ണനും കയറിയ ശേഷം മുദീർ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ഓടിച്ച് പോകുകയും ചെയ്തു.

അൽ ഇത്തിഹാ‍ദ് ഹൈവേയിൽ സൽമയ്ക്കടുത്തു വച്ച് വണ്ടി പോലീസ് തടഞ്ഞു.

വണ്ടി നിർത്തി. പോലീസ് വണ്ടിയ്ക്കടുത്തേക്ക് വന്നു.

വണ്ടിയ്ക്കടുത്തു വന്ന പോലീസ് ഓഫീസർ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുന്നതിനു മുൻപേ തന്നെ വണ്ടിക്കകത്തിരുന്ന് മുദീർ തലകുനിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു - “അസ്സലാമു അലൈക്കം! ഞങ്ങൾ ഹോട്ടലിലെ ന്യൂ ഇയർ പാർട്ടി കഴിഞ്ഞിട്ട് വരികയാണ്. ഞങ്ങൾ കുടിച്ചിട്ടുണ്ട്.“ അതു കേട്ട് വന്ന പോലീസ് ഓഫീസർ പൊട്ടി ചിരിച്ചു പോയി.

പോലീസ് ഓഫീസർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തിരിച്ചു ചോദിക്കുന്നു,“ നമ്മൾ തമ്മിൽ പരിചയമുണ്ടല്ലോ...? ഹ ! ഇതാര് റാജൂ... “ (മുദീറിനെ റാജൂ എന്നാണ് അറബികൾ വിളിക്കുന്നത്. രാജിലു എന്നത് റാജൂ ആയതാണ്).

“രാത്രീൽ പാർട്ടി കഴിഞ്ഞു വരികയാണല്ലേ?, എത്രയെണ്ണം അടിച്ചു?” പോലീസ് ഓഫീസർ.

“4-5 എണ്ണം അടിച്ചു.” എന്നു മുദീർ

“മദ്യപിച്ചിട്ട് വണ്ടിയോടിക്കുന്നത് തെറ്റല്ലേ റാജൂ?”

മുദീർ എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ തല കുനിച്ചിരുന്നു.

ഇതുകേട്ട് ശശിയണ്ണൻ ദയനീയ സ്വരത്തിൽ “തെറ്റാണ് സർ, അങ്ങനെ സംഭവിച്ചുപോയി” എന്നു പറഞ്ഞു.

പോലീസ് ഓഫീസർ, “ഈ കണ്ടീഷനിൽ ഇനി വണ്ടിയോടിക്കണ്ട. ആ വണ്ടിയുടെ താക്കോൽ ഇങ്ങ് തരൂ.“എന്നു പറഞ്ഞു.

മുദീർ വണ്ടിയുടെ താക്കോൽ പോലീസോഫീസറെ ഏൽ‌പ്പിച്ചു.അയാൾ കൂടെ നിന്ന ഒരു പോലീസുകാരന്റെ കൈയ്യിൽ അത് ഏൽ‌പ്പിച്ചിട്ട് അത് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ടിടാൻ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് ആ പോലീസ് ഓഫീസർ പോലീസ് വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

“ഇനി അടുത്തതെന്താ?” ശശിയണ്ണൻ രാ‍ജീവണ്ണനോട് വളരെ വിഷമിച്ച് ചോദിച്ചു.

“വണ്ടി ഞാൻ ഓടിച്ചേനേ, എന്നെ കുടിപ്പിച്ചിട്ടല്ലേ?” രാജീവണ്ണൻ ഉടക്കിട്ടു.

“ആഹാ, കുടിപ്പിക്കാൻ എന്നു പറഞ്ഞാൽ നീ എന്താ കൊച്ചു കുട്ടിയാ?” ശശിയണ്ണന് ദേഷ്യം വന്നു.

ഇതു കേട്ട് മുദീർ “ മിണ്ടാതിരിക്കിനെടാ, പോലീസിന്റെ മുന്നിൽ വച്ചു തന്നെ നിനക്കൊക്കെ വഴക്ക് കൂടണം അല്ലേ?” എന്ന് ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു.

ഇവർ തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം കേട്ട് ആ പോലീസുദ്യോഗസ്ഥൻ തിരിച്ച് വന്നു.

“വാ, റാ‍ജൂ, നിന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം വന്ന് വണ്ടിയിൽ കയറ്.“ പോലീസുകാരൻ അവരോടായി പറഞ്ഞു.

3 പേർക്കും അതോടെ കള്ളിറങ്ങി.

“തൊലച്ചു. ന്യൂ ഇയറാ‍യിട്ട് ഇനി ജയിലിൽ കിടക്കണമല്ലോ ഈശ്വരാ..“ മുദീർ ഉറക്കെ ആത്മഗതിച്ചു!

3 പേരും പോലീസ് ജീപ്പിൽ കയറി. വണ്ടി നീങ്ങി തുടങ്ങി. പോലീസ് ഓഫീസർ തന്നെയാ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത്.

വണ്ടി സൽമാ പോലീസ് സ്റ്റേഷനും കഴിഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് പോയി. മെയിൻ റൌണ്ടെബൌട്ടിന്റെ അവിടുന്ന് അകത്തോട്ട് കയറി.

“മെയിൻ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലോട്ടായിരിക്കും കൊണ്ടുപോകുന്നത്” മുദീർ വീണ്ടും ഉറക്കെ ആത്മഗതിച്ചു.

എല്ലാവരും പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി.

വണ്ടി മുദീറിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന കട്ടിംഗിൽ വന്ന് വളഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് കയറി. മുദീറിന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തി.

“ഇറങ്ങ്”, പോലീസ് ഓഫീസർ പറഞ്ഞു.

“റാജൂ, ഇനി ഇത് ആവർത്തിക്കരുത്. റാജൂ ആയതുകൊണ്ടും ന്യൂഇയർ ആയതുകൊണ്ടും ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു. പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് രാവിലെ വന്ന് എടുത്തോ”. പോലീസ് ഓഫീസർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഇല്ല” എന്ന് തലയും ചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു കള്ളചിരിയും ചിരിച്ചോണ്ട് മുദീർ പറഞ്ഞു.

എല്ലാരും പിറ്റേദിവസം ഉച്ചയോടെയാണെഴുന്നേറ്റത്. തലേന്നത്തെ സംഭവങ്ങൾ ഓർമ്മ വന്നു. മുദീർ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ ചെന്നു, വണ്ടിയും എടുത്തോണ്ട് വന്നു.

ജോണീവാക്കർ

2005-10-06T13:57:00.000+05:30

ഈ കഥ നടന്നത് ദുബൈയിലാണ്. നായക കഥാപാത്രം “റാവു“ എന്ന് എല്ലാവരും വിളിക്കുന്ന റാണാ കാർത്തികേയൻ. പേര് കേട്ട് തെലുങ്കനാണെന്നൊന്നും ധരിക്കേണ്ട - ഒന്നാംതരം മലയാളി - വർക്കു - (വർക്കലക്കാരൻ) - എന്റെ നാട്ടുകാരൻ. പുള്ളിക്കാരൻ ജോലി ചെയ്യുന്നത് ദുബൈയിലാണ് - അവിടെ ഒരു ഈജിപ്ത്കാരന്റെ ബേക്കറിയിൽ ഡ്രൈവർ-കം-സെയിൽ‌സ്‌മാൻ ആയിട്ട്. അവൻ അറബാബിന്റെ (സ്പോൺസർ) കണ്ണിലുണ്ണിയാണ്. കാരണം അവൻ വന്നതിനു ശേഷമാണ് ആ ബേക്കറി നഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് കരകയറിയതും പച്ചപിടിച്ചതും. റാവുവിന്റെ നാക്ക് സരസ്വതി വിളയാടുന്ന നാക്കാണെന്ന് പറയാം. ആരെയും വാചകമടിച്ച് വീഴ്ത്താനുള്ള കഴിവ് അവനുണ്ട്. ആളുകളെ സോപ്പിടാനും അങ്ങനെ ബിസ്സിനസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കാനും അവനെ കഴിഞ്ഞേ ആരുമുള്ളു. അതൊക്കെ കൊണ്ട് അവൻ പറയുന്നതെന്തും കമ്പനി കേൾക്കും. അവൻ എന്ത് കുഴപ്പം കാണിച്ചാലും അവർ കണ്ണടയ്ക്കും.

കമ്പനിയുടെ വാൻ അവന്റെ കൈയ്യിലുണ്ടാകും എപ്പോഴും. ബേക്കറി സാധനങ്ങൾ കച്ചവടം ചെയ്യുന്നതിനിടയ്ക്ക് ഇവന്റെ ചെറിയ സൈഡ് ബിസ്സിനസ്സുകൾ കൂടെ ഉണ്ട്. ദുബൈ ഹമരിയ പച്ചക്കറി മാർക്കറ്റിൽ നിന്ന് അവൻ പച്ചക്കറി മേടിക്കും. അത് വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്ന് നന്നായി തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കി ചിലതിൽ സ്വൽ‌പ്പം എണ്ണയൊക്കെ തടവി പ്ലാസ്റ്റിക്ക് ട്രേയിൽ ക്ലിങ്ങ് ഫിലിം ഉപയോഗിച്ച് പാക്ക് ചെയ്ത് അതിൽ വിലയുടെ സ്റ്റിക്കർ ഒട്ടിച്ച് അവൻ ബേക്കറി സാധനം വിൽക്കാൻ സ്ഥിരം പോകുന്ന കടകളിൽ കൊണ്ട് കൊടുക്കും. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു രൂപയുടെ തക്കാളിക്ക് 4 രൂപ അവൻ വിലയിടും. അവന് അതിൽ 2 രൂപ ലാഭം കിട്ടും. അവന്റെ കസ്റ്റമേഴ്സ് കൂടുതലും യൂ‍റോപ്യൻസാണ്. അവർക്ക് നല്ല പാക്കിംഗ് ഒക്കെ കണ്ടാൽ മതി. ഇതിനു പുറമേ ടെലിഫോൺ കാർഡ് കച്ചവടം, ഫ്ലാറ്റുകളിൽ മീൻ മേടിച്ചോണ്ട് കൊടുക്കൽ, ഹുണ്ടിക്ക് പണം അയക്കുന്നതിന്റെ ഏജൻസി - അങ്ങനെ പല തരികിട പരിപാടികളുമായി റാവു നല്ല കാശുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ബേക്കറിയിൽ നിന്നു കിട്ടുന്ന ശമ്പളം അവൻ കൃത്യമായി നാട്ടിലയക്കും. തരികിടകളിൽ കൂടെ കിട്ടുന്ന പൈസ കൊണ്ട് അവൻ പരോപകാരം, അടിച്ചുപൊളി, വെള്ളമടി എന്നിവ നടത്തിയിരുന്നു. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയിരുന്നേലും എല്ലാവർക്കും ഒരു ഉപകാരിയായിരുന്നു അവൻ. ഒരുപാടുപേരെ അവൻ വിസയെടുത്ത് നാട്ടിൽ നിന്ന് ഇവിടെ വരുത്തി പണിക്കു കയറ്റി
രക്ഷപ്പെടുത്തി. 50 ദിറഹംസ് അവന്റെ സ്വന്തം പോക്കറ്റിലാക്കീട്ടേ റാവു കമ്പനിക്ക് 100 ദിറഹംസ് കൂടുതൽ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കു. കമ്പനിക്ക് അതൊന്നും പ്രശ്നമല്ല.

അങ്ങനെയിരിക്കേ, അവന്റെ ഏതോ ഒരു സുഹൃത്ത് മൂലം കുറച്ചൂടെ പണമുണ്ടാക്കാനുള്ള പുതിയൊരു മേഖല അവനു തുറന്നുകിട്ടി. അവന്റെ കമ്പനി വാനിൽ ജോലിക്കാരെ ലേബർ ക്യാമ്പുകളിൽ നിന്ന് പണി സൈറ്റിലെത്തിക്കാനും പണി കഴിയുമ്പം തിരിച്ചവരെ ലേബർ ക്യാമ്പുകളിലെത്തിക്കാനും.

24 മണിക്കൂറും സൈറ്റിൽ പണി നടക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ അടിക്കുന്ന ട്രിപ്പിന്റെ കണക്കിന് അവന് അവർ കാശു കൊടുക്കും. ബേക്കറി ഓട്ടവും തരികിട ബിസ്സിനസ്സുകളുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് അവൻ ഇതിനും സമയം കണ്ടെത്തി അങ്ങനെ പൊക്കോണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു നാൾ...

അന്ന് ഒരു വ്യാഴാഴ്ച്ചയായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം എല്ലാമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് “ജോണീവാക്കർ റെഡ് ലേബൽ“ 3 ലാർജ്ജും വിട്ട് ഫിറ്റായി കിടന്നുറങ്ങാനുള്ള തയാറെടുപ്പിലായിരുന്നു റാവു. അപ്പഴാണ് മൊബൈലിൽ വിളി വന്നത്. ജോലി സൈറ്റിൽ എന്തോ അത്യാവശ്യം! 2-3 പണിക്കാരെ അത്യാവശ്യമായി സൈറ്റിൽ എത്തിക്കണം. മറ്റ് യാതൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ല. റാവു ഫിറ്റാണ്, വണ്ടിയോടിക്കാൻ വയ്യ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. ഡബിൾ പൈസ തരാമെന്ന് അവർ ഓഫർ ചെയ്തു. അതിൽ റാവു വീണു. റാവു പകുതി ബോധത്തിൽ വണ്ടിയുമെടുത്തോണ്ട് ലേബർ ക്യാ‍മ്പിൽ പോയി. നല്ല ട്രാഫിക്ക് ഉണ്ട്.

പോകുന്ന വഴിക്ക് ഒരു “സ്റ്റോപ്പ്” ഉള്ള കട്ടിങ്ങിലെത്താറായി. വണ്ടികൾ നിരനിരയായി ഇഴഞ്ഞു പോകുന്നു. കട്ടിംഗിന്റെ അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ റാവു ബ്രേക്കിൽ ചവിട്ടി. പക്ഷേ, ചവിട്ട് കൊണ്ടത് ആക്സിലേറ്ററിലാണ്. മുന്നിൽ പൊയ്ക്കോണ്ടിരുന്ന വെള്ള ബെൻസ് കാറിന്റെ പുറകിലെ ബമ്പറിൽ റാവുവിന്റെ വാൻ ചെന്നിടിച്ചു.

റാവുവിനു ദേഷ്യം വന്നു.ഉള്ളിലുള്ള ജോണീവാക്കർ ഉണർന്നു. റാവു ജോണീവാക്കറായി മാറി! നാശം പിടിച്ചതിന് ഇടിക്കാൻ കണ്ട സമയം!

സ്റ്റീയറിംഗിൽ ഒരു ഇടിയൊക്കെ ഇടിച്ച് ദേഷ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നപ്പോൾ മുന്നിലെ വെള്ള ബെൻസ് കാറിൽ നിന്ന് കണ്ണാടി വച്ച, “കന്തൂറ”യിട്ട (ളോഹ പോലെ അറബികൾ ധരിക്കുന്ന നീളൻ വെള്ള അറബിക്കുപ്പായം) ഒരു കൊച്ചു മനുഷ്യൻ ഇറങ്ങിവന്ന് ബെൻസിന്റെ പുറകിൽ നോക്കി.

എന്നിട്ട് റാ‍വുവിന്റെ വണ്ടിക്കരികിലേക്ക് വന്നു് റാവുവിനെ നോക്കി.

ജോണീവാക്കറിന് (റാവു) ആ നോട്ടം ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. ഗ്ലാസ്സ് താഴ്ത്തിയിട്ട് “എന്താടാ നോക്കി പേടിപ്പിക്കുന്നത്” എന്ന രീതിയിൽ കണ്ണും മുഖവും കൊണ്ട് “ങ്ഹും?” എന്ന് ചോദിച്ചു.

“ഇന്ത ശക്രാൻ?” അറബി ചോദിച്ചു (“നീ ഫിറ്റാണോ“ എന്നർത്ഥം)

ജോണീവാക്കറിനത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. “ശൂ?” ജോണീവാക്കർ ചോദിച്ചു (“എന്താ?”)

ശൂ എന്ന ശൂവിലൂടെ കള്ളിന്റെ മണം അറബിയുടെ മുഖത്തടിച്ചു.“ജീബ് ലൈസൻ, പത്താക്ക, മുൾക്കി” അറബി പറഞ്ഞു ( ലൈസൻസ്, ലേബർ വകുപ്പ് തരുന്ന ഐ.ഡീ കാർഡ്, വണ്ടിയുടെ രെജിസ്റ്റ്രേഷൻ എന്നിവ തരൂ).

ജോണീവാക്കർ അങ്ങ് ചെറുതായതുപോലെ തോന്നി. ഇവനാരെടാ എന്റെ പത്താക്കയും ലൈസൻസും മുൾക്കിയുമൊക്കെ ചോദിക്കാൻ? അതു കൊള്ളാമല്ലോ! അങ്ങനെയങ്ങ് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ പറ്റുമോ?“മീൻ അന്ത?” ജോണീവാക്കർ (റാവു) ആ അറബിയോട് ചോദിച്ചു. (“നീ ആരാ?“)

“ഖല്ലി ജീബ് ഇന്ത പത്താക്ക അവ്വൽ” (“നീ ആദ്യം നിന്റെ പത്താക്ക കാണിക്ക്) ജോണീവാ‍ക്കർ തിരിച്ചടിച്ചു.

ആ കൊച്ചു മനുഷ്യൻ ചിരിച്ചു. പതുക്കെ കന്തൂറയുടെ പോക്കറ്റിൽ കൈയിട്ട് അയാളുടെ ഐ.ഡി എടുത്ത് പോക്കറ്റിൽ നിന്നും കൈ പുറത്തേക്ക് എടുത്തു കഴിയുന്നതിന് മുൻപ് പെട്ടന്ന് 2-3 പോലീസ് കാറുകൾ മുകളിൽ കറങ്ങുന്ന ലൈറ്റും ജഗതിയുടെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ “നിലവിളി ശബ്ദവും“ഒക്കെയായിട്ട് പെട്ടന്ന് അവിടെ വന്ന് “കീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ” എന്ന ശബ്ദത്തോടെ സഡൻ ബ്രേക്ക് ചവിട്ടി. അതിൽ നിന്ന്(ഏ.ക്കേ 47 പോലെയുള്ള തോക്കും കൊണ്ട്) 4-5 തോക്കുധാരികൾ ചാടിയിറങ്ങി ഈ കൊച്ചു മനുഷ്യനെ സല്യൂട്ട് ചെയ്യുന്നു.

ആ നിമിഷം റാവുവിന്റെ കള്ളിറങ്ങി!

ജോണീവാക്കർ റാവുവായി മാറി.ഇവനേതോ വല്യവൻ ആണെന്ന് റാവുവിന് മനസ്സിലായി. ഇനി രക്ഷയില്ല.
റാവു വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി ആ കൊച്ചു മനുഷ്യന്റെ കാലിൽ വീണു.

“ആനാ ഗൽത്താൻ ..sorry.. sorry..” (എന്റെ തെറ്റ്,...) റാവു കരയാൻ തുടങ്ങി.

ആ കൊച്ചുമനുഷ്യൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് റാവുവിനെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽ‌പ്പിച്ചിട്ട് ഹിന്ദിയിൽ ചോദിച്ചു, “തും പിയാ?”(നീ കുടിച്ചോ?)

“പാർട്ടീ ധാ, 2 ഡബ്ബാ ബിയർ പിയാ‍“ (പാർട്ടിയായിരുന്നു 2 ക്യാൻ ബിയർ കുടിച്ചു)

തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് “ങ്ഹൂം...” എന്ന് നീട്ടി മൂളിയിട്ട് അയാൾ അയാളുടെ ചുറ്റും കൂടി നിന്ന പോലീസുകാരോട് റാവുവിനെ ആശുപത്രിയിൽ

കൊണ്ടുപോയി ആൽക്കഹോൾ അനലിസിസ് ടെസ്റ്റ് നടത്താൻ പറഞ്ഞു. അനുവദനീയമായ ലിമിറ്റിലാണെങ്കിൽ കേസെടുക്കണ്ട എന്നും ലിമിറ്റ് വിട്ടെങ്കിൽ കേസ് ചാർജ്ജ് ചെയ്യാനും പറഞ്ഞിട്ടു പുള്ളിക്കാരൻ സ്വന്തം ബെൻസിൽ കയറി പോയി.

റാവുവിനെ പോലീസുകാർ വണ്ടിയിൽ കയറ്റി. കൂടെയിരുന്ന പോലീസുകാരനോട് റാവു ചോദിച്ചു ആരാ ആ പുള്ളിയെന്ന്.പോലീസുകാരൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു “ നിനക്ക് ആളെ മനസ്സിലായില്ലേ?, അതാണ് ജനറൽ ദാഹി തമീം ഖൽഫാൻ”

റാവു ഞെട്ടി! ദൈവമേ, ദുബായ് പോലീസിന്റെ കമാണ്ടർ ഇൻ ചീഫിനോടാണല്ലോ ഞാൻ പത്താക്ക ചോദിച്ചത്!

അടിക്കുറിപ്പ്: യു.ഏ.ഈയിൽ വളരെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു മനുഷ്യനാണ് ജനറൽ ദാഹി തമീം ഖൽഫാൻ. ദുബൈ പോലീസിന്റെ ചീഫ്, ദുബൈ കിരീടാവകാശിയും യു.എ.ഈ പ്രതിരോധമന്ത്രിയുമായ ഷെയ്ഖ് മുഹമ്മദിന്റെ വലം കൈ, ദുബൈ പോലീസിന്റെ ആധുനികവത്കരണത്തിന്റെ ചുക്കാൻ പിടിക്കുന്നയാൾ,ദുബായ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് കൌൺസിൽ അംഗം, ദുബായ് E-TQM കോളേജിന്റെ ചാൻസിലർ, കവി (അദ്ദേഹമെഴുതിയ കവിതകൾ മലയാളത്തിലേക്ക് തർജ്ജുമ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്), സർവോപരി മനുഷ്യസ്നേഹിയായ, ജാടകളില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ.

കഥയുടെ ബാക്കി: റാവുവിനെ പരിശോധിച്ചു. അനുവദനീയമായ ലിമിറ്റിൽ കൂടുതൽ കള്ളടിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് പോലീസ് കേസ്സ് എടുത്തു. ഒരു മാസം ജയിൽ ശിക്ഷ വിധിച്ചു. ലൈസൻസ് 3 മാസത്തേക്ക് മരവിപ്പിച്ചു. ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ് റാവു പുറത്തിറങ്ങി വീണ്ടും ആ ബേക്കറിയിൽ തന്നെ ജോലിക്ക് കയറി. ദുബൈ ആയതുകൊണ്ട് അവൻ രക്ഷപ്പെട്ടു. മറ്റ് ഏത് എമിരേറ്റ് ആയിരുന്നേലും നാട്ടിൽ കയറ്റി വിട്ടേനേ! കാണിച്ചത് പോക്കിരിത്തരമല്ലേ? വെള്ളമടിച്ചിട്ട് വണ്ടിയോടിക്കുക എന്നത് ലൈസൻസിന് ആജീവനാന്ത ബാൻ കിട്ടാവുന്ന കുറ്റമാണ് മറ്റ് എമിരേറ്റുകളിൽ.

റമദാൻ കരീം

2005-10-04T14:19:00.000+05:30

യു.ഏ.ഈയിൽ ഇന്നു തൊട്ട് റമദാൻ നൊയമ്പ് ആരംഭിച്ചു. ഇനി ഒരു മാസക്കാലം നൊയമ്പുണ്ടാ‍കും - ഷവ്വാൽ പിറ കാണുന്നതു വരെ.
ഇസ്ലാമിന്റെ പഞ്ചസ്ഥംഭങ്ങളിൽ ഒന്നായ റമദാൻ നൊയമ്പ് അത് ആചരിക്കുന്നവരെ ഉത്തമരാക്കുന്നു!

ഗൾഫ് മാധ്യമം ഇങ്ങനെ റിപ്പോർട്ട്ചെയ്തു:
പശ്ചിമേഷ്യന്‍ ജനത ഭക്‌തിപൂര്‍വം പുണ്യമാസത്തിലേക്ക്‌ പ്രവേശിച്ചു. റമദാനെ വരവേല്‍ക്കാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങളാണ്‌ കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളില്‍ എവിടെയും ദൃശ്യമായിരുന്നത്‌.

ഇന്നലെ പകല്‍ അസ്‌തമിച്ചതോടെ, മാസപ്പിറവിയുടെ വിവരംതേടിയുള്ള ആകാംക്ഷാപൂര്‍വമായ കാത്തിരിപ്പും. ഒടുവില്‍ എട്ടുമണിയോടെ, മാസപ്പിറവി ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള അറിയിപ്പ്‌ വന്നതോടെ, റമദാനെ ആഹ്ലാദത്തോടെ വരവേല്‍ക്കുകയായി. ഒമാനില്‍ നാളെയാണ്‌ റമദാന്‍ ആരംഭിക്കുന്നത്‌.

പള്ളികളും തെരുവുകളുമെല്ലാം റമദാനെ വരവേല്‍ക്കാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളില്‍. ഷോപ്പിംഗ്‌ സെന്ററുകളിലും മറ്റും നോമ്പുതുറ സാധനങ്ങള്‍ക്കായി തിരക്കനുഭവപ്പെട്ടു. നോമ്പുതുറപ്പിച്ച്‌ പുണ്യം നേടുന്നതിനായി റോഡോരങ്ങളിലും വില്ലകള്‍ക്ക്‌ സമീപവുമെല്ലാം റമദാന്‍ ടെന്റുകളും ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളില്‍ത്തന്നെ ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അന്നപാനീയങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന പലകലുകളിലേക്കും പ്രാര്‍ത്ഥനാനിര്‍ഭരമായ രാവുകളിലേക്കും പ്രതീക്ഷാപൂര്‍വം കടന്നെത്തുകയായി വിശ്വാസികള്‍.

സ്വദേശികള്‍ക്കൊപ്പം, പ്രവാസികളും റമദാനെ ആഹ്ലാദപൂര്‍വം വരവേല്‍ക്കുകയാണ്‌. ഭക്‌തിയുടെ ഈ പകലിരവുകളെ പരമാവധി ധന്യമാക്കാന്‍ പ്രവാസ സമൂഹം വിവിധ പരിപാടികളാണ്‌ ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. വിവിധ സംഘടനകളുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ പഠന ക്ലാസുകളും റമദാന്‍ റിലീഫും മറ്റും ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. റമദാന്‍ മുഴുവന്‍ പ്രഭാഷണ പരിപാടികള്‍ ആവിഷ്കരിച്ച സംഘടനകളുമുണ്ട്‌. ഇതുകൂടാതെ, സംഘടനകളും സുഹൃദ്‌ സംഘങ്ങളുമെല്ലാം സമൂഹ നോമ്പുതുറകള്‍ ഒരുക്കുന്ന തെരക്കിലുമാണ്‌. പ്രവാസി സംഘടനകള്‍ വൈവിധ്യമാര്‍ന്ന പരിപാടികളാണ്‌ ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌

എല്ലാ ബൂലോഗ നിവാസികൾക്കും ഈയുള്ളവന്റെ “റമദാൻ കരീം”!

റിവേഴ്സ് ഗിയർ

2005-10-01T14:38:00.000+05:30

സ്ഥലം: മുദീറിന്റെ വീട്
സന്ദർഭം: മുദീറും രാജീവണ്ണനും നാട്ടിൽ പോകുന്നത് പ്രമാണിച്ചുള്ള പാർട്ടി

പതിവുപോലെ തന്നെ മുദീറിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഗ്യാംഗ് കൂടിയിട്ടുണ്ട്! ഈ വിനീത ചരിത്രകാരനെ ഒരു മൂലയ്ക്ക് ഒരു ബിയറും തന്ന് ഇരുത്തിയേക്കുകയാണ് - ഞാൻ പയ്യൻ & പെണ്ണുകെട്ടാത്തവൻ - അതുകൊണ്ട് കൂട്ടത്തിൽ ചേർക്കില്ല! ഞാൻ പതുക്കെ ബിയറും എടുത്ത് മുദീറിന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ മുന്നിൽ പോയി ഇരുന്നു. അപ്പുറത്ത് വെള്ളമടിയും കവിതകളുമൊക്കെയായി രാവ് കൊഴുക്കുകയാണ്. ഞാൻ Age of Empires തുറന്ന് അതുമായി യുദ്ധം തുടങ്ങി! യുദ്ധത്തിൽ ക്ലച്ച് പിടിക്കുന്ന ലക്ഷണം കാണാഞ്ഞതുകൊണ്ട് ചീറ്റ് കോഡ് വച്ചിട്ട് ആർമേർഡ് ലേസർ കാർ ഉണ്ടാക്കി സകലതിനേയും വെടിവച്ച് തകർത്തോണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ ശബ്ദങ്ങൾ സാധാരണ ഗതിയിൽ നിന്ന് കൂടുന്നു. എന്താണെന്നറിയാൻ ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ ഒരുഗ്രൻ തർക്കം നടന്നോണ്ടിരിക്കുകയാ. മുദീർ ഒറ്റയ്ക് ഒരു വശത്തും ബാക്കി എല്ലാവരും മുദീറിനെതിരെയും. ഞാൻ എത്ര റൌണ്ട് കഴിഞ്ഞെന്നു തിരക്കിയെപ്പം മൂന്നാമത്തെ റൌണ്ട് ചാലുവാ‍ണ് (നടക്കുകയാണ്). എല്ലാം മുക്കാൽ ഫിറ്റ് എന്നർത്ഥം. പക്ഷേ, തർക്കവിഷയം വളരെ ഗഹനമാണ്. സംസാരം എങ്ങനെയോ സിവിൽ ഏവിയേഷനെ കുറിച്ചായി. മുദീർ പറഞ്ഞു പ്ലെയിനിന് റിവേഴ്സ് ഗിയർ ഇല്ലന്ന്. അത് ആർക്കും അംഗീകരിക്കാൻ വയ്യ. റിവേഴ്സ് ഗിയർ ഇല്ലാതെ പിന്നെ പ്ലെയിൻ എങ്ങനെയാ പുറകോട്ട് പോകുക എന്ന ന്യായമായ സംശയം എല്ലാവരും ഉന്നയിച്ചു. മുദീർ വിട്ടുകൊടുക്കുന്നില്ല. ആകാശത്തൂടെ പറക്കുന്ന സാധനമല്ലേ, അത് മുന്നോട്ടേ പറക്കൂ, പിന്നോട്ട് പറക്കില്ല എന്ന് മുദീർ വാദിച്ചു.

അമ്പിളിയണ്ണന് സംശയം - ഈ എയർപോർട്ടിൽ ഒക്കെ പിന്നെ എങ്ങനെയാ അത് പുറകോട്ടെടുക്കുന്നത് ?

ആ സമയത്ത് അതിനെ കെട്ടിവലിക്കും, അതിന് ടാക്സിയിംഗ് എന്ന് പറയും എന്ന് മുദീർ മറുപടി പറഞ്ഞു. അത് ആർക്കും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഒന്നാതെ ഫിറ്റ്. അതിന്റെ കൂടെ അങ്ങ് വിട്ടുകൊടുക്കാനും ആരും തയാറല്ല. പ്ലെയിന് റിവേഴ്സ് ഗിയർ ഇല്ലെന്ന് തെളിയിക്കേണ്ടത് മുദീറിന്റെ അഭിമാനത്തിന്റെ പ്രശ്നമായി.

മുദീർ നേരെ ചെന്ന് ഫോണെടുത്ത് ഷാ‍ർജ്ജ എയർപോർട്ടിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ചു പ്രശ്നം അവതരിപ്പിച്ചു. ഫോണിന്റെ സ്പീക്കർ ഫോൺ മുദീർ ഓൺ ചെയ്തു വച്ചു. എയർപോർട്ടിലെ പുള്ളിക്കാരൻ പറഞ്ഞു - “പണ്ടത്തെ വിമാനങ്ങൾക്ക് റിവേഴ്സ് ഗിയർ ഇല്ലായിരുന്നു, എന്നാൽ ഇപ്പഴത്തെ വിമാനങ്ങൾക്കൊക്കെ റിവേഴ്സ് ഗിയർ ഉണ്ട്, എന്നാലും അതങ്ങനെ എപ്പഴും ഉപയോഗിക്കാറില്ല“.

അത്രയും മതിയായിരുന്നു മുദീറിന്!

ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തിട്ട് പുള്ളി അട്ടഹസിച്ച് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “കണ്ടോടാ, നിനക്കൊന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് വിശ്വാസം വരുന്നില്ല അല്ലേ?” ആരും ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. “ഇപ്പഴത്തെ പ്ലെയിനുകൾക്ക് റിവേഴ്സ് ഗിയർ ഉണ്ടെങ്കിലും അത് ഉപയോഗിക്കാറില്ലന്ന് അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ?”

ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ഈ വിനീത ചരിത്രകാരന്റെ തലയിൽ ഒരു വക്രബുദ്ധി തോ‍ന്നി.ഞാൻ ചോദിച്ചു, “ അണ്ണാ, ഒരു സംശയം, പുള്ളി എന്താ പറഞ്ഞത്?”

“നിനക്കെന്താടാ ചെവി കേൾക്കില്ലേ? പണ്ടത്തെ പ്ലെയിനുകൾക്ക് റിവേഴ്സ് ഗിയർ ഇല്ലായിരുന്നു, എന്നാൽ പ്ലെയിനുകൾക്ക് റിവേഴ്സ് ഗിയർ ഉണ്ടെങ്കിലും അത് ഉപയോഗിക്കാറില്ല എന്ന്” മുദീർ ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ഈ വിനീത ചരിത്രകാരൻ പറഞ്ഞു, “ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ അണ്ണാ, പുള്ളി പറഞ്ഞത്. ഇപ്പഴത്തെ വിമാനങ്ങൾക്കൊക്കെ റിവേഴ്സ് ഗിയർ ഉണ്ട്, എന്നാലും അതങ്ങനെ എപ്പഴും ഉപയോഗിക്കാറില്ല, എന്നല്ലേ?”

“അതേ, അതിന്?” എന്ന് മുദീർ.എല്ലാവരും ഈ വിനീതചരിത്രകാരനെ ശ്രദ്ധിക്കുകയാണ്.

“പുള്ളിക്കാരൻ പറഞ്ഞതെന്താ? ഇപ്പഴത്തെ വിമാനങ്ങൾക്കൊക്കെ റിവേഴ്സ് ഗിയർ ഉണ്ട്, എന്നാലും അതങ്ങനെ എപ്പഴും ഉപയോഗിക്കാറില്ല. അല്ലേ? അതിന്റെ അർത്ഥം എന്താ? ഒന്നാ‍ലോചിക്ക്. റിവേഴ്സ് ഗിയർ എപ്പഴും ഉപയോഗിക്കാറില്ല. പ്ലെയിൻ എപ്പഴും മുന്നോട്ടല്ലേ പോകുന്നത്? അതായത്, പുറകിലോട്ട് പോകുമ്പം മാത്രം റിവേഴ്സ് ഗിയർ ഉപയോഗിക്കും എന്ന് അല്ലേ അതിന്റെ അർത്ഥം?“ ഞാ‍ൻ ചോദിച്ചു.

മുദീർ ആകെ കൺഫ്യൂസ്ഡായി നിൽക്കുകയാണ്. മുദീറിന്റെ മറുപക്ഷം ആർപ്പുവിളി തുടങ്ങി!

ഞാൻ പറഞ്ഞു, “ അണ്ണാ, ഒറ്റ വാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ പ്ലെയിനിന്റെ റിവേഴ്സ് ഗിയർ, അത് പുറകിലോട്ടെടുക്കുമ്പഴേ ഉപയോഗിക്കാറുള്ളു. മനസ്സിലായോ?”

മറുപക്ഷം ആകെ ആഹ്ലാദഭരിതരായി. അവർ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ചോദിച്ചു തുടങ്ങി - അപ്പം പ്ലെയിന്റെ എപ്പഴും ഉപയോഗിക്കാത്ത റിവേഴ്സ് ഗിയർ എപ്പഴാ ഉപയോഗിക്കുന്നത്? അത് റിവേഴ്സ് എടുക്കുമ്പം മാത്രം!“

പാവം മുദീർ മിണ്ടാതെയായി. തല താഴ്ത്തി കുറച്ചുനേരം ഇരുന്നിട്ട് അടുത്ത പെഗ്ഗ് ഒഴിച്ച് അത് ഒരൊറ്റ ഇറക്കിന് കുടിച്ചിട്ട് എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

പാവം മുദീറിനെ തമാശയ്ക്ക് വാദിച്ച് തോൽ‌പ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാ‍നാ പൊട്ട ന്യായം എഴുന്നള്ളിച്ചത്. സത്യത്തിൽ മുദീർ പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് ശരി. പ്ലെയിനുകൾ റിവേഴ്സ് ഗിയറിൽ പുറകോട്ടെടുക്കാറില്ല. (അതെകുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാ‍വുന്നവർ ദയവായിട്ട് എഴുതണം എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു)

ഉം അൽ കുവൈൻ തന്നെ നല്ലത്

2005-09-29T16:41:00.000+05:30

ഇന്നലെ ദുബൈയിൽ പോയി - ജിറ്റക്സ് കാണാൻ. പോകാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ? ഭാവിയിൽ വരാൻ പോകുന്ന പുതിയ സംഭവങ്ങളെകുറിച്ചും മറ്റും മനസ്സിലാക്കാൻ ഇവിടെ കിട്ടുന്ന ഏറ്റവും നല്ല അവസരമാണ് ജിറ്റെക്സിന്റെ ടെക്നോളജി എക്സിബിഷൻ. മടി പിടിച്ചിരുന്നാൽ നഷ്ടം എനിക്കാ‍ണ്. ജിറ്റെക്സ് ഷോപ്പർ എന്നും പറഞ്ഞ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്നെ വേറെയൊരു എക്സിബിഷനും ഉണ്ട്. അവിടെ ഇലക്ട്രോണിക്സ് സാധനങ്ങളുടെ കച്ചവടമാണ് നടക്കുന്നത്.ജിറ്റെക്സിൽ പോകാനായി ഞാൻ ജി.എം.നെ നേരത്തേ തന്നെ ചാക്കിടൽ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ജി.എമ്മിന് ഇലക്ട്രോണിക്സ് സാധനങ്ങളിലുള്ള കമ്പം മുതലെടുത്ത് ജിറ്റെക്സ് ഷോപ്പറിൽ ചെന്ന് നോക്കി എല്ലാ വിവരങ്ങളും തിരികെയെത്തി അറിയിക്കാം എന്ന് ഒക്കെ പറഞ്ഞ് പുള്ളിയെ കൊണ്ട് ഒരു ദിവസത്തെ അവധിക്ക് സമ്മതിപ്പിച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പം പുള്ളി എന്റെ മുറിയിൽ വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു സാംസങ്ങിന്റെ പുതിയ ഒരു എം.പീ 3 പ്ലെയർ ഇറങ്ങുന്നുണ്ട് YPT 8 Z, അതിനെ കുറിച്ച് തിരക്കിക്കൊണ്ടു വാ, അതുപോലെ തന്നെ ഏസറിന്റെ ഒരു സ്പെഷ്യൽ ഓഫറും നടക്കുന്നുണ്ട് ലാപ്പ് ടോപ്പിന്, അതിനെ കുറിച്ചും തിരക്കി കൊണ്ട് വാ എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് പഴ്സ് തുറന്ന് ഒരു 50 ദിറഹം നോട്ട് എടുത്ത് തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, “ഇതിരിക്കട്ടെ, നീ അവിടുത്തെ കഫേയിൽ നിന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ, നാളെ ലീവ് എടുക്കണ്ട, യൂ ആർ ഓൺ ഡ്യൂട്ടി” എന്ന്. എനിക്ക് ജിറ്റെക്സ് ഷോപ്പറിൽ പോയി ഇലക്ട്രോണിക്സ് സാധനങ്ങൾ കാണുന്നതിലും താല്പര്യം ജിറ്റെക്സിന്റെ മറ്റേ വേദിയിൽ പോകാനാണ്. എനിക്ക് സന്തോഷമായി.എന്തായാലും പോകാ‍ൻ അവസരം കിട്ടിയല്ലോ.

രാവിലെ 10 മണിക്ക് തന്നെ കമ്പനി വണ്ടിയിൽ തന്നെ എയർപ്പോർട്ട് എക്സ്പോയിലെ ജിറ്റെക്സ് ഷോപ്പറിൽ എത്തി. നല്ല തിരക്ക്. 11 മണിക്കേ ഷോപ്പർ തുടങ്ങൂ. വണ്ടി പറഞ്ഞുവിട്ടു. അവിടെ ചെന്ന് ഒരു മണിക്കൂർ വെയിലത്ത് ക്യൂ നിന്നു. 15 ദിറഹംസ് കൊടുത്ത് ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് അകത്ത് കയറി. അകത്തും നല്ല തിരക്ക്. നേരെ പ്ലഗ് ഇൻസിന്റെ സ്റ്റാലിൽ ചെന്ന് എം.പീ 3 പ്ലെയറിന്റെ വിവരങ്ങളൊക്കെ ചോദിച്ച് മനസ്സിലാ‍ക്കി ജി.എമ്മിനെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു. ജി.എം ഹാപ്പിയായി. ഏസറിന്റെ കുറേ ബ്രോഷറുകളും എടുത്തു ജി.എം ന് കൊടുക്കാനായി. പ്ലഗ് ഇൻസിൽ “ഡീൽ ഓഫ് ദ് ഡേ” എന്നും പറഞ്ഞ് ഒരു ഓഫർ കണ്ടു - ഒരു കാനോൺ ബബിൾജെറ്റ് പ്രിന്റർ വെറും 50 ദിറഹംസിനു വിൽക്കുന്നു. ഞാൻ സുഹൃത്തുക്കൾക്കാർക്കേലും കൊടുക്കാനായി ഒരെണ്ണം മേടിച്ചാലോ എന്ന് ആലോചിച്ചതാ, പക്ഷേ, അതും ചുമന്നുകൊണ്ട് മറ്റേ ജിറ്റെക്സിൽ പോകണമല്ലോന്ന് ഓർത്ത് വേണ്ടന്നു വച്ചു. മൊബൈൽ ഫോണുകൾക്കും മറ്റ് ഇലക്ട്രോണിക്ക് സാധനങ്ങൾക്കും ഒരുപാട് സ്പെഷ്യൽ ഓഫറുകൾ കണ്ടു.

എനിക്ക് തോന്നുന്നു ദുബായിൽ ഇലക്ട്രോണിക്ക് സാധനങ്ങൾ ഏറ്റവും വിലക്കുറവിൽ കിട്ടുന്നത് ഈ ജിറ്റെക്സ് നടക്കുന്ന ഒരു ആഴ്ച്ചയാണെന്ന്. ദുബൈ ഷോപ്പിംഗ് ഫെസ്റ്റിവൽ സമയത്ത് പോലും ഇത്ര വിലക്കുറവ് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. മൊബൈൽ ഫോണുകൾക്കൊക്കെ എന്തൊരു വിലക്കുറവ്! കഴിഞ്ഞ തവണ ജിറ്റെക്സ്റ്റിൽ പ്രോട്ടോടൈപ്പായി പ്രദർശിപ്പിച്ച് പിന്നീട് മാർക്കറ്റിലിറങ്ങി 1600 ദിറഹംസിന് വിറ്റുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു സീമെൻസ് ഫോണിന്റെ മോഡലിന് അവിടെ വെറും 499 ദിറഹംസ്! അതുപോലെ തന്നെ മറ്റു പല കമ്പനികളുടെയും മൊബൈലുകൾ നല്ല വിലക്കുറവിൽ വിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു! ക്രിയേറ്റീവ് ലാബ്സിന്റെ ‘പ്രോഡികീസ്” എന്നു വിളിക്കുന്ന ഒരു കീബോർഡിന്റെ ഡെമോൺസ്റ്ററേഷൻ നടക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാ‍ൻ അതൊരെണ്ണം വാങ്ങി - ഒരു കൌതുകം. ഇന്നൊവേറ്റീവ് ഐഡിയ ആണ് സംഭവം - ഒരു മ്യൂസിക്ക് കീബോർഡിന്റെ കീകൾ ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ കീബോർഡിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം കീബോർഡ് പഠിക്കാനുള്ള സോഫ്റ്റ്‌വെയറും ഉണ്ട്! സംഭവം കൊള്ളാം. 149 ദിറഹംസ്. ചൂടപ്പം പോലെ വിറ്റഴിയുന്നു അത്.

ജിറ്റെക്സ് ഷോപ്പർ തീർത്തിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി എയർപോർട്ട് ഫ്രീസോണിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു സുഹൃത്തിനെ ചെന്നു കണ്ടു. സുഹൃത്തിന്റെ ചിലവിൽ നല്ല ഒന്നാംതരം താലി മീൽ‌സും കഴിച്ചിട്ട് ഒരു മണിക്കൂറോളം സുഹൃത്തിനോടൊപ്പം ചിലവഴിച്ചു. അതു കഴിഞ്ഞ് സുഹൃത്ത് എന്നെ കിസ്സൈസ്സിൽ കൊണ്ട് വിട്ടു. അവിടുന്ന് ദുബൈ ട്രാൻസ്പോർട്ടിന്റെ ബസ്സിൽ കയറി ദുബൈ സിനിമയുടെയടുത്തിറങ്ങി. അവിടുന്ന് അടുത്ത ബസ്സിൽ കയറി വേൾഡ് ട്രേഡ് സെന്ററിന്റെ അടുത്തിറങ്ങി നേരെ ജിറ്റെക്സ് ടെക്നോളജി എക്സിബിഷൻ നടക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോയി.

നേരത്തെ ഓൺലൈൻ രജിസ്റ്ററേഷൻ ചെയ്തിരുന്നതുകൊണ്ട് 25 ദിറഹംസും പ്രീരജിസ്റ്ററേഷൻ ബാർകോഡും കൊടുത്തപ്പോൾ പെട്ടന്നുതന്നെ ബാഡ്ജ് അടിച്ചു തന്നു. പ്രീരജിസ്റ്ററേഷൻ ചെയ്യാതിരുന്നവരുടെ നീണ്ട നിര അവിടെ കണ്ടു. ട്രേഡ് ഒൺലീ എക്സിബിഷൻ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് പിന്നെന്തിനാ 25 ദിറഹം മേടിക്കുന്നത്? അറേബ്ബ്യൻ ട്രാവൽ മാർട്ട് നടത്തുന്നതും ഇതേ വേദിയിൽ വച്ചാ. അത് ഇതിനേക്കാളും വല്യ സംഗതിയാണ്. അതിന് 5 പൈസ പോലും അവർ ചാർജ്ജ് ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ!

എന്തായാലും ശരി ജിറ്റെക്സിൽ ഒരു ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം നടത്തി. മര്യാദയ്ക്ക് കാണണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ 2 ദിവസമെങ്കിലും ചുരുങ്ങിയത് പോകണം. അതുപോലെ സ്റ്റാളുകൾ ഉണ്ട്. ഓറക്കിൾ, മൈക്രോസോഫ്റ്റ്, സിസ്കോ, എച്ച്.പീ , ഐ.ബീ.എം, സോണി - വമ്പന്മാരെല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു. മൈക്രോസോഫ്റ്റ് സ്റ്റാളിൽ വിൻഡോസ് വിസ്റ്റയുടെ എന്തേലും ഒക്കെ കാണുമെന്ന് കരുതി, കണ്ടില്ല. അവിടെ 2003 സെർവർ പോലത്തെ സാധനങ്ങളൊക്കെ ഷോക്കേസ് ചെയ്തേക്കുന്നത് കണ്ടു.

സിസ്കോ അവരുടെ ഹോം നെറ്റ്‌വർക്കിംഗ് ഡിവിഷനായ ലിങ്ക്സിസിന് പ്രാധാന്യം നൽകികൊണ്ടായിരുന്നു അവർ ഇത്തവണത്തെ സ്റ്റാൾ ഒരുക്കിയത്. എച്ച്.പീ സ്റ്റാളിൽ സെർവറുകളും റാക്കുകളുമൊക്കെ കണ്ടു. സോണിയുടെ സ്റ്റാളിൽ psp2 വും “വായോ“ നോട്ട്ബുക്കുകളുമൊക്കെ കണ്ടു. അഡോബി ഫോട്ടോഷോപ്പ് സി.എസ് 2 ന്റെ ഡെമോ പ്രസന്റേഷൻ കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടിപൊളി സംഗതികൾ ഒക്കെ അവർ പുതിയ വെർഷനിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സെക്യുരിറ്റി സംഭവങ്ങൾക്ക് കുടുതൽ പ്രാധാന്യം ഇത്തവണത്തെ ജിറ്റെക്സ് ടെക്നോളജി എക്സിബിഷനിൽ കണ്ടു.

അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഒരു 7 മണിയോടുകൂടി അവിടുന്ന് ബർ ദുബൈക്കുള്ള ബസ്സിൽ കയറി. ദേരാ ദുബൈയിൽ പോകേണ്ട വണ്ടി കാണാഞ്ഞോണ്ടാ ആ സാഹസം ചെയ്തത്. ബർദുബൈയിൽ നിന്ന് ദേരാ ദുബായിലേക്ക് പരമാവധി 15 മിനിട്ടേയുള്ളു. ദേര ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ നിന്നാണ് ഉം അൽ കുവൈൻ ബസ്സ് കിട്ടുക. പക്ഷേ ബർ ദുബൈയിൽ വണ്ടിയെത്തിയപ്പം മണി 8. ഒരു മണിക്കൂർ! ദുബൈ ട്രാഫിക്ക് ജാം ഞാൻ അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു. അവിടുന്ന് അടുത്ത ബസ്സ് പിടിച്ച് ദേര ബസ് സ്റ്റാൻഡിലെത്തിയപ്പം മണി 9:05 ആയി. ഞാൻ ഓടി ചെന്നതും ഉം അൽ കുവൈൻ ബസ്സ് പോയതും ഒരുമിച്ചിരുന്നു. പട്ടാണി ഡ്രൈവർ വണ്ടി നിർത്തിയില്ല! പിന്നെ അടുത്ത 10 മണിക്ക് പോകുന്ന വണ്ടിയിൽ കയറിയിരുന്നു. 11 മണിയാ‍യപ്പം ഉം അൽ കുവൈനിൽ എത്തി!

ദുബൈയിലെ ട്രാഫിക്ക് യാതൊരു രക്ഷയുമില്ല. ബർ ദുബൈയിൽ നിന്ന് ദേര വരെ ഞാ‍ൻ നടന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഇതിലും വേഗം ഞാൻ എത്തിയേനെ. ഇതിലും എന്ത് ഭേദമാണ് എന്റെ പാവം ഉം അൽ കുവൈൻ! ദുബൈയിലുള്ളവർ ജീ‍വിക്കുന്നതിലും 5 വർഷമെങ്കിലും കൂടുതൽ ഞങ്ങൾ ഉം അൽ കുവൈൻ‌കാര് ജീവിക്കും എന്ന് ദുബൈക്കാരെ കളിയാക്കി പറയാറുള്ളത് സത്യമാണ്. കടലിലേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലമല്ലേ, അതുകൊണ്ട് ഉം അൽ കുവൈനിൽ 2 വശവും കടലാണ്. ശുദ്ധവായു ആവശ്യം പോലെ കിട്ടും. മലിനീകരണമില്ല. ട്രാഫിക്ക് ജാമുകളില്ല. കാറിലും ബസ്സിലും ഇരുന്ന് ജീവിതത്തിന്റെ നല്ലൊരുഭാഗം പാഴിക്കളയണ്ട. ദുബൈയിൽ ഞാൻ അന്നത്തെ ദിവസം 3 1/2 മണിക്കൂറാ ട്രാഫിക്കിൽ പെട്ട് ബസ്സിലിരുന്ന് കളഞ്ഞത്.

ദുബൈയിലൊക്കെ ജോലി ചെയ്യുന്ന എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളൊക്കെ എന്നെ പലതവണ വഴക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഞാൻ ദുബൈയിൽ ജോലിക്ക് ശ്രമിക്കാത്തതിന്. എനിക്കിവിടെ കിട്ടുന്നതിലും കൂടുതൽ ശമ്പളം ദുബൈയിൽ ജോലി ചെയ്താൽ കിട്ടുമെന്നത് സത്യമാണ്, പക്ഷേ, അതിനു പകരമായി പല കാര്യങ്ങളിലും ഞാൻ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യേണ്ടി വരും. ദുബൈയിൽ താമസം വല്യ പ്രശ്നമാണ്. വാടക ശൂന്യാകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. കിട്ടുന്ന ശമ്പളത്തിന്റെ പകുതി വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കേണ്ടി വരും. പിന്നെ കറന്റും വെള്ളവും മറ്റു ചിലവുകളും, യാത്രയും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് മിച്ചം എന്തുണ്ടാകും? ഇവിടെ വാടക ഇപ്പോൾ കൂടി തുടങ്ങിയെങ്കിലും സഹിക്കബിൾ ആണ്. മറ്റ് വല്യ ചിലവുകളൊന്നുമില്ല. ഉം അൽ കുവൈൻ തന്നെയല്ലേ നല്ലത്?

പോളിംഗ് ശതമാനം കുറവ്

2005-09-26T09:32:00.000+05:30

കേരളത്തിലെ തദ്ദേശസ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളിലേക്ക് നടന്ന ആദ്യ ഘട്ട വോട്ടെടുപ്പിൽ 60%നു താഴെയേ പോളിംഗ് നടന്നുള്ളു.
ജനങ്ങൾക്ക് മടുത്തു തുടങ്ങിയോ?

പത്ത് ദിവസം പോയ പോക്കേ!

2005-09-17T14:54:00.000+05:30

അങ്ങനെ, 10 ദിവസത്തെ ലീവ് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്ടിൽ നിന്ന് കഴിഞ്ഞ ബുധനാഴ്ച്ച അർദ്ധരാത്രീൽ തിരിച്ചെത്തി. ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടെന്ന് ആരോ അറിഞ്ഞിട്ട പേര് തന്നെയാ! കാരണം ദൈവം തമ്പുരാന്റെ കൃപ ഒന്നുകൊണ്ട് മാത്രം നടക്കുന്ന ഒരുപാട് സംഗതികൾ നാട്ടിലുണ്ട്. ഉദ്ദാഹരണത്തിന്, നമ്മുടെ നാട്ടിൽ റോഡിലൂടെ അപകടങ്ങളില്ലാതെ വണ്ടികൾ ഓടുന്നത്! റോഡിൽ കൂടെ രണ്ടും മൂന്നും നാലും വീലുകളുള്ള മിസ്സൈലുകളല്ലേ റോഡിലൂടെ യാതൊരു മര്യാദയുമില്ലാതെ പാഞ്ഞ് വരുന്നത്! നാട്ടിലുള്ളവർക്ക് അതിന്റെ ഭീകരത ഒരുപക്ഷേ മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റിയെന്ന് വരില്ല. ഇവിടെ യു.ഏ.ഈയിൽ മര്യാദയ്ക്ക് വണ്ടികൾ ഓടുന്നത് കണ്ട് ശീലിച്ചുപോയതുകൊണ്ട് എനിക്ക് തോന്നിയതാ. മാവേലിക്ക് എളുപ്പത്തിൽ വരാൻ എല്ലാത്തവണത്തെ പോലെ ഇത്തവണയും റോഡുകളിൽ പാതാളത്തിലേക്ക് ഷോർട്ട്കട്ടുകൾ ഒരുപാടെണ്ണമുണ്ട്. ഏതിലേ വേണമെങ്കിലും വരാം.

ആകെ കിട്ടിയത് പത്ത് ദിവസത്തെ ലീവ് ആണ്. 13ന് തിരിച്ചെത്തും എന്ന ഒറ്റ കണ്ടീഷനിലാണ് 10 ദിവസത്തെ ലീവ് ബോസ്സ് അനുവദിച്ചത്. നാട്ടിൽ ചെന്ന് ഒന്ന് നേരെ ചൊവ്വേ ശ്വാസം വിടാൻ പോലും പറ്റിയില്ല. അതിനുമുൻപേ 10 ദിവസവും തീർന്നുകിട്ടി! അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും എയർ ഇന്ത്യ എക്സ്പ്രസ്സിലായിരുന്നു യാത്ര. ബഡ്ജറ്റ് എയർലൈൻ എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് ഞാൻ കൊള്ള ഫെയർ കൊടുത്താണ് വന്നത്. അങ്ങോട്ട് (കേരളത്തിലേക്ക്) 506.11 ദിറഹംസിനും ഇങ്ങോട്ട് (യു.ഏ.ഈയിലേക്ക്) 1185.03 ദിറഹംസിനുമാണ് യാത്രചെയ്തത്. സാധാരണക്കാരന് യാതൊരു ഉപയോഗവും ഉണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. ഇങ്ങോട്ട് ഉത്രാടത്തിന്റെ തലേന്നായിട്ടും പ്ലെയിൻ നിറച്ച് ആളായിരുന്നു. ഇങ്ങോട്ട് ടിക്കറ്റ് കിട്ടാനില്ലത്രേ! ആകാശത്തെ കൊള്ളയടി തുടരുന്നു.... ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരുമില്ലല്ലോ.

നാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ വിമാനത്തിനകത്ത് കയറുന്നതുവരെയുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടേയുണ്ടായുള്ളു. ദുബൈ ടെർമിനൽ 2ൽ നിന്നാണ് എയർ ഇന്ത്യ എക്സ്പ്രസ്സ് യാ‍ത്ര തിരിക്കുന്നത്. ദുബൈ ടെർമിനൽ 2 ൽ ഒറ്റ ഗേറ്റേയുള്ളു (ബാഗ്ഗേജ് സ്കാൻ ചെയ്യുന്നയിടം). അതുകാരണം നീണ്ട ക്യൂ രൂപപ്പെടും. എയർ ഇന്ത്യ എക്സ്പ്രസ്സിന്റെ സമയത്ത് പാക്കിസ്ഥാനിലേക്ക് പോകുന്ന എയറോ ഏഷ്യയുടെ വിമാനങ്ങളുമുള്ളതുകാരണം ക്യൂ വീണ്ടും നീളും! മലയാളികളേയും പച്ചകളേയും (പാക്കിസ്ഥാനികൾ) കൊണ്ട് എയർപോർട്ട് ലോഞ്ച് നിറയും! ദുബായിൽ നിന്ന് കേരളത്തിലേക്കുള്ള എയർ ഇന്ത്യ എക്സ്പ്രസ്സ് സ്ഥിരമായി “ഡിലേയ്‌ഡ്“ ആണ്. അത്രയും നേരം കൂടെ എയർപോർട്ടിൽ വെറുതേ ഇരിക്കാം! ഹാന്റ് ബാഗ്ഗേജ് 7 കിലോയേ കൊണ്ടുപോകാവൂ എന്നൊക്കെ ടിക്കറ്റിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അതത്ര കർശനമൊന്നുമല്ല. (അത് വിമാ‍നത്തിൽ കയറാൻ നേരമാണ് മനസ്സിലായത്) സർവീസ് കുഴപ്പമില്ല. പുത്തൻ വിമാനങ്ങളാണ് , അതുകൊണ്ട് ഇന്ത്യൻ എയർലൈൻസ് പോലെ കട-കട എന്ന് അടിക്കുന്ന സീറ്റുകളൊന്നുമില്ല. നല്ല പുത്തൻ സീറ്റുകൾ. ലെഗ് സ്പേസ് വല്യ കുഴപ്പമില്ല. “വാട്ടീസ്” ഓസിന് കിട്ടില്ലെന്നേയുള്ളു. സാമ്പിൾ ബോട്ടിൽ വിമാനത്തിൽ മേടിക്കാൻ കിട്ടും - ദിറഹംസോ ഡോളറോ ഒക്കെ കൊടുത്താൽ മതി. (അതിലും ലാഭത്തിൽ ഡ്യൂട്ടീഫ്രീ ഷോപ്പീന്ന് മേടിച്ചോണ്ട് പോകുന്നതാണ്!) ഇൻ ഫ്ലൈറ്റ് എന്റർടെയിന്മെന്റ് ഉണ്ട്. പക്ഷേ, ഇയർഫോണുകൾ വാടകയ്ക്ക് മേടിച്ചാൽ പാട്ട് കേൾക്കാം! ഭക്ഷണം ഉണ്ട് - സഹിക്കബിൾ ആണ്. ഒരു കഷണം സാന്റ്വിച്ച്, ഒരു വട, ഒരു വെജിറ്റബിൾ ബോണ്ട, ഒരു കഷണം കേക്ക്, ഒരു ഫ്രൂട്ടി പോലത്തെ ജുസ്, ഒരു മിനറൽ വാട്ടറിന്റെ സാമ്പിൾ ബോട്ടിൽ, പിന്നെ ഒരു കപ്പും ഒരു പാക്കറ്റ് പഞ്ചസാരയും ക്രീമറും. എയർ ഇന്ത്യ എക്സ്പ്രസ്സ് വിമാനങ്ങൾ നിർത്താതെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. വിമാനങ്ങൾ ഫുൾ ആണ്. നന്നായിരിക്കട്ടെ!

നാട്ടിൽ ചെന്നിറങ്ങിയതു മുതൽ ഉഗ്രൻ മഴ! 3 ദിവസങ്ങൾക്കകം പെങ്ങളുടെ കല്യാണമാണ്. എനിക്ക് മഴ ആസ്വദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ, അതിനുള്ള ഒരു മാനസികാവസ്ഥയിലല്ലായിരുന്നു ഞാൻ. മഴയുടെ കൂടെ കറന്റ് കട്ടും കൂടെയായി. ഇടയ്ക്ക് കറന്റ് വരും, പക്ഷേ, വോൾട്ടേജ് വേരിയേഷൻ ഭയങ്കരം - അടുത്ത് എവിടെയോ ഒരു ട്രാൻസ്ഫോർമറിന്റെ മേൽ മരം വീണ് അത് ചീത്തയായത്രേ. മഴ കാരണം ശരിയാക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ട്! ഈ വോൾട്ടേജ് വേരിയേഷൻ കാരണം വീട്ടിലെ മൈക്രോവേവ് ഓവൻ ചീത്തയായി. സ്റ്റെബിലൈസർ ഇല്ലാതെ ഇലക്ട്രോണിക്ക് സാധനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കരുതെന്ന പാഠം പ്രവാസജീവിതം കാരണം ഞാൻ മറന്നിരുന്നു! പ്രവർത്തിപ്പിക്കാതിരുന്ന സാധനം ഞാൻ ചെന്ന് പ്രവർത്തിപ്പിച്ചതാ! വോൾട്ടേജ് വേരിയേഷൻ കാരണം വീട്ടിലെ കിണറ്റിലെ പമ്പ് ചീത്തയായി. മഴയത്ത് പിന്നെ അത് ശരിയാക്കിച്ചു.രാത്രികളിൽ ഉറങ്ങാൻ സുഖമായിരുന്നു. തണുത്ത അന്തരീക്ഷം! ചിങ്ങമാസമല്ലേ, അതുകൊണ്ട് നാട്ടിൽ കല്യാണങ്ങളുടെ ബഹളമായിരുന്നു! ഞാൻ ഈ പത്ത് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അനിയത്തിയുടേതടക്കം 5കല്യാണങ്ങളിൽ പങ്ക് കൊണ്ടു! ഏറ്റവും അടുത്ത ആളുകളുടേതാണ് കല്യാണങ്ങൾ. പങ്കെടുക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ?

കല്യാണത്തലേന്നേക്ക് ഒരു ജനറേറ്റർ യൂണിറ്റ് വാടകയ്ക്കെടുത്ത് വൈദ്യുതി പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചു. കല്യാണത്തലേന്ന് രാവിലെ പെട്രോളിന് വില കൂട്ടി കേന്ദ്രം! അന്ന് ദാ വരുന്നു പ്രഖ്യാപനം പിറ്റേ ദിവസം വാഹന പണിമുടക്ക്! കല്യാണ ദിവസം വണ്ടികൾ ഓടില്ലെന്നർത്ഥം! കല്യാ‍ണ തലേന്ന് 2500ൽ പരം ആളുകൾ വന്നിരുന്നു. കല്യാണത്തിന് 1500ൽ താഴെയേ ആളുകൾ വന്നുള്ളു. ദൂരെ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വരേണ്ടിയിരുന്നവർ പലർക്കും വരാൻ സാധിച്ചില്ല. “വിവാഹം” എന്ന് സ്റ്റിക്കർ പോലെ വണ്ടിയുടെ മുന്നിലും പിന്നിലും പതിച്ച് വണ്ടികൾ ഓടി. ഈ ബന്ത് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന മഹാന്മാരുടെ പെങ്ങേന്മാരുടെയോ മക്കളുടേയോ ഒക്കെ കല്യാണദിവസങ്ങളിൽ അവർ ബന്ത് പ്രഖ്യാപിക്കുമോ? കല്യാണ തലേന്ന് മഴ ഇല്ലായിരുന്നു. കല്യാണം മംഗളമായി നടന്നു. അനിയത്തിയും ഞാനും വളരെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരെ പോലെയാണ്. അവൾ മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്ക് പോയപ്പോൾ അതോർത്ത് സങ്കടവും അവൾ ഒരു പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങാൻ പോകുന്നതിലുള്ള സന്തോഷവും ഒക്കെ കൊണ്ട് എനിക്ക് എഴുതാൻ അറിയാത്ത രീതിയിലുള്ള ഒരു വികാരം മനസ്സിൽ ഉണ്ടായി. കന്യാദാനം ചെയ്തപ്പോൾ അച്ഛനും വല്ലാതെയായി എന്ന് അച്ഛൻ കൂട്ടുകാരോട് പറയുന്നത് കേട്ടു. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് പെണ്ണ് ഇറങ്ങി ഒരു പത്ത് മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞതും മഴ വീണ്ടും തുടങ്ങി!

കല്യാ‍ണം കഴിഞ്ഞ് “മറുവീട്” (അടുക്കള കാണൽ) പിറ്റേദിവസം ഉണ്ടായിരുന്നു. വർക്കലക്കാർ എല്ലാം കൂടെ നെയ്യാറ്റിങ്കരയ്ക്ക് ബസ്സിലും കാറിലും ഒക്കെയായി പോയി. കൂടെ കുറേ പലഹാരങ്ങൾ, സമ്മാനങ്ങൾ, വാഴക്കുലകൾ... ചിലവ് തന്നെ... ഈ മറുവീട് പോലെയുള്ള അനാവശ്യ ചടങ്ങുകൾ ഒഴിവാക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്! മറുവീട് ഒരെണ്ണം ഞങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി.

ഇതിന്റെയിടയ്ക്ക് തദ്ദേശസ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളിലേക്കുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പും പ്രഖ്യാപിച്ചേക്കുകയല്ലേ? സ്ഥാന-ആർത്തികളുടെ ശല്യം ഓണപ്പിരിവുകാരുടെ ശല്യത്തെക്കാൾ അസഹനീയം! ഔദ്യോഗിക കോൺഗ്രസ്സ്, കരു കോൺഗ്രസ്സ്, കമ്യൂണിസ്റ്റ്, ബീ.ജെ.പി, റിബലുകൾ, സ്വതന്ത്രർ... വോട്ടും കാശും വേണം. ഞാൻ രണ്ടുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. 13ന് തിരിച്ച് വരുന്ന ഞാൻ എങ്ങനെയാ വോട്ട് ചെയ്യുക? അനിയത്തിയുടെ കല്യാണത്തിന് അവസാനത്തെ ഫിൽ‌സും നുള്ളിപ്പെറുക്കി വന്ന എന്നോട് തന്നെ കാശ് ചോദിക്കണം! ഇലക്ഷൻ പ്രചരണം കൊഴുക്കുന്നുണ്ട്. മതിലുകളിലും റോഡിലുമൊക്കെ അരിവാളും കൈപ്പത്തിയും താമരയും മണിയും റ്റി.വി യും ഒക്കെ വരച്ചുകൂട്ടുന്നുണ്ട്. പാർട്ടികൾ അണികളെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ ചില പാർട്ടികൾ കാശും കള്ളൂം ഒക്കെ ഒഴുക്കുന്നുണ്ട്.

നാടുനീളെ ഒരുപാട് അത്തപ്പൂക്കളങ്ങൾ കണ്ടു - വീടുകളിലല്ല , റോഡ് സൈഡുകളിൽ ക്ലബ്ബുകളുടെ വകയായി! റോഡേ പോകുന്നവരുടെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് സംഭാവന അതിടുന്നവർ പിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും സാരമില്ല, മിനയ്ക്കെട്ട് നിന്ന് അത്തപ്പൂക്കളം അവരിടുന്നുണ്ടല്ലോ!

പിന്നെ ഇതിനിടയ്ക്ക് ചിന്ത.കോം-ന്റെ മീറ്റിംഗ് ഉണ്ടായിരുന്നു. പോൾ, ഹരി, ശിവൻ, ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ, അഡ്വ. ബാബുശങ്കർ എന്നിവരോടൊപ്പം ഞാ‍നും കൊല്ലത്ത് ഹോട്ടൽ ലേക്ക് വ്യൂ -ൽ കൂടി. കുമാർ മുരുകന് മീറ്റിങ്ങിൽ എത്തിച്ചേരാനായില്ല. ആരേയും എനിക്ക് നേരിട്ട് പരിചയമില്ലായിരുന്നു! ചിന്ത.കോം-നെ കുറിച്ചും തർജ്ജനിയെ കുറിച്ചും ഒക്കെ വിശദമായി ചർച്ചകൾ നടന്നു. കണ്ടന്റിന്റെ ഗുണമേന്മ കൂട്ടുന്നതിനായി എന്തൊക്കെ ചെയ്യാമെന്ന് വളരെ വിശദമായി ചർച്ച ചെയ്തു. ഒരുവിധം എസ്റ്റാബ്ലിഷ്ഡായ സാഹിത്യകാരന്മാർ സൃഷ്ടികൾ സൌജന്യമായി തരില്ല എന്നുള്ളത് ഒരുപ്രശ്നമാണ്. ചിന്ത.കോം ലാഭേച്ഛയില്ലാതെ നടത്തുന്ന സംഭവമാണെന്ന് പറഞ്ഞാലൊന്നും കാര്യം നടക്കില്ല! കാശിനു കാശ് വേണ്ടേ? എന്തായാലും പരിചയമുള്ള കുറച്ച് സാ‍ഹിത്യകാരന്മാരുടെയും സാംസ്കാരികനായകന്മാരുടെയും (ഹരിയുടെ ഭാഷയിൽ : “സാംസ്‌ക്!“) ഒരു ലിസ്റ്റ് ഉണ്ടാ‍ക്കി അവരെ ലേഖനങ്ങൾക്കും അഭിമുഖങ്ങൾക്കും സമീപിക്കാനും തീരുമാനമാ‍യി. അതുപോലെ തന്നെ വായനക്കാരിൽ നിന്നും സൃഷ്ടികൾ കൂടുതൽ ക്ഷണിക്കാനും തീരുമാനിച്ചു.“തർജ്ജനി“ ലിറ്റിൽ മാഗസീൻ ഫോർമാറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ തത്വത്തിൽ തീരുമാനമായി. തർജ്ജനിക്ക് ഒരു താൽക്കാലിക വിലാസം ഉണ്ടായി : തർജ്ജനി മാസിക, കമ്പളക്കാട്.പി.ഓ, വയനാട്, കേരളം. തർജ്ജനിയിലേക്കും ചിന്തയിലേക്കും ഉള്ള സൃഷ്ടികൾ ഈ മേൽ‌വിലാസത്തിലേക്ക് അയക്കാവുന്നതാണ്. പത്തുമണിയോടെ മീറ്റിംഗ് അവസാനിച്ചു. ചിന്ത.കോം എന്ന വെബ് സൈറ്റ് മലയാളത്തിലെ ഒന്നാം നമ്പർ ക‌മ്യൂണിറ്റി വെബ്ബ്സൈറ്റ് ആകണം. യാതൊരു ലാഭേച്ഛയുമില്ലാതെ അതിനുവേണ്ടി ശ്രീ.പോളിനെ പോലെ കുറേപേർ കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇന്ന് വെബ്ബിൽ ചിന്ത.കോം‌നു തുല്യം ചിന്ത.കോം. മാത്രം. നെറ്റ് അക്സസ്സ് ഉള്ള ഓരോ മലയാളിയും ചിന്ത.കോം സന്ദർശിക്കണം. അതിലെ ലേഖനങ്ങൾ വായിക്കണം, അതിലേക്ക് സാഹിത്യ സൃഷ്ടികളും പാചകക്കുറിപ്പുകളും
അയച്ചുതരണം, ഫോറത്തിലെ ചർച്ചകളിൽ പങ്കെടുക്കണം.

ഞാൻ ഓണപ്പതിപ്പുകളെല്ലാം വാങ്ങി. തിരുവനന്തപുരത്ത് ഡി.സീ ബുക്സിന്റെ ഷോറൂമിൽ പോയി വായിക്കാൻ കഴിയാതിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളെല്ലാം വാങ്ങിച്ചു.“ലൈംഗിക തൊഴിലാളിയുടെ ആത്മകഥ“ ഭയങ്കര സംഭവമായി മാറിയിരിക്കുകയാണെന്ന് ഷോറൂം മാനേജർ പറഞ്ഞു - ഇതിനകം തന്നെ 3 പതിപ്പുകളായത്രേ! ഞാനും വാങ്ങി ഒരുകോപ്പി! എന്താ ഇത്ര മഹത്തരമായ സംഭവം എന്നറിയണമല്ലോ- എനിക്ക് തോന്നുന്നു ഈ ജിജ്ഞാസയാണ് ആ പുസ്തകത്തിനെ ഇത്രയും വല്യ “ബെസ്റ്റ് സെല്ലർ“ ആക്കിയത് എന്ന്.പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങിച്ചിട്ട് നേരെ “കേരള ഹൌസ്”ലോട്ട് പോയി ചായയും ചൂട് ഏത്തയ്ക്കാ അപ്പവും കഴിച്ചു! എന്റെ തിരുവനന്തപുരം ദിനങ്ങളിൽ നല്ല നാടൻ ഊണ് കിട്ടുന്ന തിരുവനന്തപുരത്തെ 2 സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒന്ന് “കേരള ഹൌസ്” ആയിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഗൾഫുകാർ “മിസ്സ്” ചെയ്യുന്ന ചുരുക്കം ചില കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഡി.സി.ബുക്സ് /കറന്റ് ബുക്സ് പോലെയുള്ള ഒരു മലയാളം പുസ്തക ശാല.

പിന്നെ തീയേറ്ററിൽ പോയി ഒരു സിനിമ കണ്ടു - പാണ്ടിപ്പട. കത്തിപ്പടം! നേരറിയാൻ സി.ബി.ഐയും നരനും ഭരത്ചന്ദ്രനും ഒക്കെ തകർത്തോടുന്നു എന്നറിഞ്ഞു.സമയം കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ പോയി കാണാമായിരുന്നു! ബിവറേജസ് കോർപ്പറേഷൻ ഷോറൂമിന്റെ മുന്നിൽ നല്ല തിരക്ക് കണ്ടു. ഓണം ആഘോഷിക്കുവാൻ മലയാളിക്ക് ഊർജ്ജത്തിന് ഇന്ധനം വേണ്ടേ!

അങ്ങനെ പടപടാ‍ന്ന് 10 ദിവസങ്ങളും തീർന്നു. നാട്ടിൻപുറത്ത് ഊഞ്ഞാലുകളൊക്കെ കണ്ടു. തെച്ചിപ്പൂക്കളൊക്കെ പൂത്തു. ഓണം വന്നു. 2 ദിവസം കൂടെ നിന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഓണം ഉണ്ണാമായിരുന്നു.സാ‍രമില്ല! ഗൾഫ്‌കാരന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെയൊക്കെയല്ലേ! നാട്ടിൽ നല്ല രീതിയിൽ കഴിയുന്നവർക്കെല്ലാം ഗൾഫിൽ വരണം എന്നാണാഗ്രഹം. എന്ത് കഷ്ടമാണീശ്വരാ!ഇവിടെ കഷ്ടപ്പെടാതെ കാശ് കിട്ടും എന്നാണ് നാട്ടിലുള്ളവർ ധരിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇവിടുത്തെ ചൂടിനെകുറിച്ചും കഷ്ടപ്പാടുകളെ കുറിച്ചുമൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ അത് അഹങ്കാരമാണെന്ന് വ്യാ‍ഖ്യാനിക്കപ്പെടും. നാട്ടിൽ മര്യാദയക്ക് ജീവിക്കാനുള്ള ഒരു വരുമാനമാർഗ്ഗം ഉണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിന് വീടും വീട്ടുകാരേയും നാടും ഒക്കെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഈ മണലാരണ്യത്തിൽ വരണം? എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും നാട് തന്നെ നല്ലത് - എന്തൊക്കെ കഷ്ടപ്പാടും ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടെങ്കിലും നാട്ടിൽ നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നവർ തന്നെയാണ് ഭാഗ്യവാന്മാർ!

ഞാൻ തിരിച്ച് എത്തി

2005-09-14T18:44:00.000+05:30

ബൂലോഗനിവാസികൾക്കും നിവാസിനികൾക്കും അവരുടെ കുടുംബങ്ങൾക്കും മറ്റ് എല്ലാവർക്കും എന്റെ ഓണാശംസകൾ! എല്ലാവർക്കും ദൈവാനുഗ്രഹവും സന്തോഷവും സമാധാനവും ഉണ്ടാകട്ടെ!

എന്റെ അനിയത്തിയുടെ കല്യാണം മംഗളമായി നടന്നു. അനുഗ്രഹിച്ചവർക്കും ആശംസ അറിയിച്ചവർക്കും എല്ലാവർക്കും അവളുടെ പേരിൽ നന്ദി പറയുന്നു. ഞാ‍ൻ ഇന്നലെ രാത്രി തിരിച്ച് യു.ഏ.ഈയിൽ എത്തി.

കല്യാണ പടങ്ങൾ: മുദീറിന്റെ ഡിജിറ്റൽ ക്യാമറയിൽ എന്റെ ഒരു അളിയൻ എടുത്ത ചില പടങ്ങളും എന്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ ക്യാമറയിൽ ഞാനെടുത്ത ചില പടങ്ങളും ഞാൻ എന്റെ യാഹൂ 360 ൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സ്റ്റുഡിയോക്കാർ പ്രൊഫഷണൽ ഫോട്ടോഗ്രാഫറുമാർ എടുത്ത പടങ്ങൾ കിട്ടിയാലുടൻ ഞാനവ ഫ്ലിക്കറിൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതാണ്.

വിശേഷങ്ങൾ എഴുതാൻ ഒരുപാടുണ്ട്. നല്ല ജോലി തിരക്ക്! സമയക്കുറവ് മൂലം അവ പിന്നീട് എഴുതാം എന്ന് കരുതുന്നു. നാട്ടിൽ വച്ച് സമയക്കുറവ് മൂലം നെറ്റിൽ നോക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. ഒരുപാട് ബ്ലോഗുകൾ വായിക്കാനുണ്ട്!

ഓണം ആഘോഷിക്കുക. എല്ലാവരെയും ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ!

നോ ഒബ്‌ജക്ഷൻ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് വേണ്ട

2005-08-25T12:36:00.000+05:30

യു.ഏ.ഈയിൽ ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജോലിയിൽ നിന്നു മാറി പുതിയ ജോലിക്ക് കയറുമ്പോൾ വിസാ മാറാനും 6 മാസത്തെ നോ എൻ‌ട്രി പാസ്പോർട്ടിൽ സ്റ്റാ‍മ്പ് ചെയ്യുന്നത് ഒഴിവാ‍ക്കാനും തൊഴിൽദാതാവിന്റെ “നോ ഒബ്‌ജക്ഷൻ സർട്ടിഫിക്കറ്റ്” ആവശ്യമില്ല എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു വാർത്ത ഇന്നത്തെ ഖലീജ് ടൈംസ് പ്രിന്റ് എഡിഷനിലും ഓൺലൈൻ എഡിഷനിലും വന്നിട്ടുണ്ട്.

ഗൾഫ്‌ന്യൂസ് പ്രിന്റ് എഡിഷനിൽ അതെ കുറിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഗൾഫ്‌ന്യൂസ് ഓൺലൈനിൽ അതേ സമയം NOC വേണമെന്നും പറഞ്ഞ് ഒരു ലിങ്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അതിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുമ്പോൾ വേറെ ഒരു പേജിലാണ് എത്തുന്നത്. ഖലീജ് ടൈംസിലെ വാർത്ത ഗൾഫ് ന്യൂസിലെ വാർത്തയെ ഖണ്ഡിച്ചുകൊണ്ടാണ് എഴുതപ്പെട്ടേക്കുന്നത്! പത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ അടിയാകുമോ?ഏത് വിശ്വസിക്കും?

ഇതെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ അറിയാനായി ഞാൻ ദുബായ് ലേബർ ഓഫീസിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന എന്റെ സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ചിരുന്നു. പുള്ളി പറയുന്നത് പ്രത്രവാർത്തകൾ ഒക്കെ വരുന്നത് കണ്ട് ഒന്നും വിശ്വസിക്കണ്ട, അവർക്ക് അവിടെ മന്ത്രാലയങ്ങളിൽ നിന്ന് നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ചെല്ലാതെ ഒന്നും നടക്കില്ല എന്നാണ്. പിന്നെ തൊഴിൽ മന്ത്രാലയവും ഇമിഗ്രേഷൻ മന്ത്രാലയവും രണ്ടും രണ്ടാണ്. അവർ തമ്മിൽ കൊച്ച് കൊച്ച് സൌന്ദര്യ പിണക്കങ്ങളും ഒക്കെ ഉണ്ടാകാറുണ്ടത്രേ!ഒരാഴ്ച്ച കഴിയുമ്പോൾ ഇതെ കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ഒരു വിവരം കിട്ടും. അതു വരെ ക്ഷമിക്കാം! ഏതായാലും ഈ നിയമം വന്നു കഴിഞ്ഞ് ഒരുപാട് പേർ ജോലികൾ രാ‍ജി വക്കുന്നുണ്ട്. എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ (മുദീർ!) നാ‍ട്ടിൽ പോക്ക് ഈ നിയമം വന്നതു കാരണം അവതാളത്തിലായേക്കുകയാ. പുള്ളിയുടെ റിലീവർ ആയി വരേണ്ടയാൾ ഇതിലും നല്ല ജോലി കിട്ടിയതുകൊണ്ട് പണി കളഞ്ഞു.

ഖലീജ് ടൈംസിലെ വാ‍ർത്ത ഇങ്ങനെ:

Officials confirm KT report: Expats don’t need the NOC, after all
By our staff reporters
25 August 2005

ABU DHABI/DUBAI — 'No Objection Certificate' is no longer required for expatriates seeking a change in job on cancellation of their existing employment visa, following the decision to lift the six-month ban stamped on passports, confirmed a source at the Ministry of Labour and Social Affairs.

Clarifying the confusion over the issue, the source explained that the NOC was earlier required by the Naturalisation and Residency authorities from employees whose visas were cancelled with a six-month ban, in order to avoid the ban.

“But now, since the ban has been lifted, no such letter from the employer is required any more since it’s an immigration procedure and not a Ministry of Labour and Social Affairs requisite,” the source said.

The source pointed to the common mix-up between the procedures followed in the cancellation of visas and those in the transfer of sponsorship.

“Earlier, any employee, whose contract with his employer ended, either by resignation or termination of services, would get the six-month ban unless he had a written consent from his employer, which was required by Naturalisation and Residency Departments to avoid the six-month ban.

Now, anyone can cancel without a ban being slapped and can seek employment with another company in accordance with specific regulations that will be drafted by the ministry soon, which will not include an NOC,” the source said.

As for the employees who go for sponsorship transfer they still need the consent of their former sponsors, but not in the form of an NOC.

“The approval of the old sponsor in this case is obtained as soon as he signs on the sponsorship transfer application form which should also bear the signature of the new sponsor in order to be accepted and processed by the ministry.

“There’s no need for a separate letter from the old sponsor stating he has no objection to the transfer,” the source explained, refuting reports that appeared in the English daily Gulf News about the need for an NOC even after the lifting of the six-month ban.

Another source added that the ministry can, in some cases, transfer the visa of an employee without the approval of the sponsor. For example, when the company from which the employee wants to transfer is facing critical financial difficulties has been closed down, or is having pending labour disputes in courts.

In a related development, officials at the Ministry of Labour and Social Affairs denied reports in the local media that applications for new employment visas had been frozen for six months for employees who had their labour cards cancelled, affirming that the ministry accepts applications for new work permits forwarded by those who had had their visas cancelled. “The ministry is not concerned whether the person had his visa cancelled or not in accepting his application for a new work permit, provided he hadn't had a record of labour violations.

The immigration move would not affect labour ministry decisions to turn down, or accept, applications that didn't meet the set conditions,” said the sources.

Concerning the working system after scrapping of the ban, the officials said the Ministry of Labour and Social Affairs would shortly come up with a new mechanism on granting new employment visa.

The officials ruled out the existence of procedural bans that might be imposed on expat employees following the lifting of the immigration ban, stressing that the only ban the ministry imposes is the one-year ban given in cases stipulated in the Federal Labour Law No. 8 of 1980 and involving major violations of the labour regulations.

The new regulations that will be drafted by the ministry are expected to be ready, but not before mid-September, according to sources.

“These new regulations would take into consideration both the interests of employers and employees in accordance with the international regulations that safeguard the rights of workers and the interests of employers as well as meet work principles governing the labour markets.

“The alternatives to the six-month ban will be balanced and will protect both sides. We are aware of instances of the ban being misused by many employers who had exploited their employees forcing them to forego many of their rights in order to avoid the ban.

“At the same time, the ministry is carefully studying the situation so as to protect the interests of the employers. Sponsors should be spared the recruitment losses they might incur when their employees are lured with more attractive job offers shortly after being employed,” the sources observed.

"The new mechanism will come into force shortly, specifying certain conditions for issuing new employment visas. The mechanism will be sanctioned by the Labour Minister Dr Ali Abdullah Al Kaabi", the sources said.

എല്ലാം നല്ലതിന് എന്നു കരുതി ആശ്വസിക്കാം!

യു.ഏ.ഈയിൽ 6 മാസത്തെ “നോ-എന്ററി” നിയമം എടുത്തുകളഞ്ഞു

2005-08-23T11:45:00.000+05:30

ദൈവത്തിനും യു.ഏ.ഈയിലെ ഭരണാധികാരികൾക്കും നന്ദി!

എമ്പ്ലോയ്‌മെന്റ് വിസാ ക്യാൻസൽ ചെയ്യുമ്പോൾ (ചെയ്തോണ്ടിരിക്കുന്ന ജോലി വിടുമ്പോൾ) 6 മാസം നോ-എൻ‌ട്രി പാസ്സ്പോർട്ടിൽ സ്റ്റാമ്പ് ചെയ്യുന്ന കരിനിയമം യു. എ. ഈ സർക്കാർ എടുത്തുകളഞ്ഞു എന്നൊരു വാർത്ത ഇന്നത്തെ ഗൾഫ്‌ന്യൂസ് പത്രത്തിന്റെ ഓൺലൈൻ എഡിഷനിലും(പ്രിന്റ് എഡിഷനിൽ ആ വാർത്ത ഇല്ല) ഖലീജ് ടൈംസിന്റെ ഓൺലൈൻ എഡിഷനിലും പ്രിന്റ് എഡിഷനിലും വന്നിട്ടുണ്ട്. ഖലീജ് ടൈംസിലെ തലക്കെട്ട് ആ വാർത്തയാണ്.

ഈ വാർത്ത സത്യമാകണേ എന്ന പ്രാർത്ഥനയാ‍ണ് ഞങ്ങൾ പ്രവാസികൾക്ക്. ഇത് നടപ്പിലാകുകയാണെങ്കിൽ ഒരുപാടുപേർ രക്ഷപ്പെടും. ഈ നിയമം നടപ്പിലാകുന്നതിനു മുൻപത്തെ അവസ്ഥയെന്നു പറഞ്ഞാൽ ഈ “ബാൻ” പേടി ഉള്ളതുകൊണ്ട് ചെയ്തോണ്ടിരിക്കുന്ന ജോലി വിട്ട് പുതിയ ജോലി അന്വേഷിക്കാൻ പറ്റില്ല. കാരണം, ചെയ്തോണ്ടിരിക്കുന്ന ജോലി ഉപേക്ഷിക്കുകയാണേൽ 6 മാസത്തേക്ക് യു.ഏ.ഈയിൽ കാലുകുത്താൻ പറ്റില്ല.

ഇന്നത്തെ ഗൾഫ് ന്യൂസിന്റെ ഓൺലൈൻ എഡിഷനിൽ ഇങ്ങനെ:
Nation | Immigration & Visas

Published: 23/8/2005, 08:26 (UAE)

Immigration ban on re-entering the UAE lifted
By Nissar Hoath, Staff Reporter

Abu Dhabi: Expatriates who leave their jobs or cancel their residence visas will no longer be banned by immigration authorities from re-entering the UAE, a senior Ministry of Interior official told Gulf News last night.
Earlier, when expatriates received a ban from the labour ministry, they would automatically get a ban stamped on their passports by immigration authorities as well, which would bar them from entering the UAE during the ban period.

However, the automatic immigration ban has now been done away with, according to Lieutenant Colonel Rashid Al Khidhar, Legal Advisor of the General Directorate of Naturalisation and Residence at the Ministry of Interior.

Lt Col Al Khidhar said foreign workers leaving their jobs will no longer have an entry ban stamped on their passports, enabling them to re-enter the country on any type of visa other than employment.

The new rule is likely to come into force today, the official said.

However, according to the new rule, if an employee has been banned by the labour ministry, he cannot work in the UAE during the ban period, but can enter the country nevertheless as a tourist.

(കടപ്പാട് ഗൾഫ് ന്യൂസ് ഓൻലൈൻ)

ഇന്നത്തെ ഖലീജ് ടൈംസിൽ ഇങ്ങനെ:

Six-month ban lifted
By Nada S. Mussallam
23 August 2005

ABU DHABI : The Ministry of Interior yesterday withdrew the "six-month ban“ system imposed by the Immigration and Residency authorities on various categories of workers upon the cancellation of expatriates' employment visa.

The decision, that will have a major impact and implications on the UAE labour market, has come into force with immediate effect. The Naturalisation and Residency Departments stopped stamping the ban on passports while processing cancellation of employment visas.

Ahmed Al Hamadi, in-charge of Passport Office at the Ministry of Labour and Social Affairs, said: “We received a letter from the Immigration and Residency Department with instructions from Interior Minister Lt-Gen. Shaikh Saif bin Zayed Al Nahyan not to stamp the ban on applications for cancelling visas. The decision was put into effect yesterday when we cancelled employment visas without imposing the ban.“

He said the office received hundreds of applications yesterday, which were processed without slapping the six-month ban.

For employers, it will now be easier to hire talents from within the country. For the millions of expats working in various capacities, barring maids, the news should come as manna from heaven, for there would now be free movement of workforce in the country. Employers can get the best talent available in the market without the hassle of seeking the “No Objection Certificate“ from the current sponsor.

Ministry sources told Khaleej Times that under instructions from Lt.-Gen. Shaikh Saif, the ministry circulated the decree among all Immigration and Residency Departments in the country, and that the decision came into effect yesterday.

On the categories included in the decree, the official said only housemaids were excluded for the time being, and that a special committee would be set up to study their case. “Housemaids were not included in the decision. A special panel will be formed to study the possibilities of exempting this category also from the ban,“ said the official.

He said the decision was in line with Cabinet Decree No. 18 of 2005 on sponsorship transfer of employees in the private sector, under which a fee of Dh1,500 for masters and doctorate holders, Dh3,000 for bachelors degree holders and Dh5,000 for certificates lower than bachelors degree would be levied.

A special panel comprising senior officials had been set up in February to look into various aspects of streamlining the residence and labour market laws.

Hitherto, only those who met the requisite conditions for sponsorship transfer, including consent of sponsor, completion of one-year in a company and a valid residence visa, among others, were eligible to change jobs within the country without getting their passports stamped with the six-month ban.

In practice, however, movement of labour force was virtually impossible with hardly any sponsor willing to write out a no objection certificate.

Meanwhile, most employees and employers who were processing their applications at the ministry yesterday, seemed overwhelmed by the decision and welcomed the measure which they said was bound to improve labour relations.

Ahmed Ibrahim, an investor, said: "the decision is excellent. It will spare employees the hassles they face with employers."

Abdul Jalil Rahma, owner of Noon Contracting and Construction Company, said : "The ban was never in favour of employees. Scrapping the ban will free employees of the threat posed by some employers, leading to relinquishment of their entitlements in favour of release."

(കടപ്പാട്:ഖലീജ് ടൈംസ് ഓൺലൈൻ)

ഹൌസ്‌മെയ്ഡുകൾക്ക് തൽക്കാലം ഈ നിയമം ബാധകമല്ല. അതും അവർ പിന്നീട് നടപ്പാക്കിയേക്കും!

ഇനി ഇത് നടപ്പിലായി കാണണമേ എന്ന പ്രാർത്ഥനയേ ഉള്ളു. പത്രത്തിൽ വരുന്ന വാർത്തകൾ പലതു പിറ്റേ ദിവസം പിൻ‌വലിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രവും ഇവിടെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും, നല്ല ഒരവസരം കിട്ടിയാൽ ധൈര്യമായി അതിലേക്ക് ഇനി മുതൽ മാറാൻ പറ്റും എന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടാകുന്നത് എല്ലാ പ്രവാസികൾക്കും നല്ലതാണ്. തൊഴിലുടമ ഇനി‘നോ ഒബ്‌ജക്ഷൻ സർട്ടിഫിക്കറ്റ്’ തന്നില്ലെങ്കിലും ധൈര്യമായി നാട്ടിലോ കിഷിലോ പോകാം. എന്നിട്ട് വിസിറ്റ് വിസയിലോ മറ്റോ തിരികെ വരാം. 6 മാസം ബാൻ ഉണ്ടാകില്ലല്ലോ!

വാൽക്കഷണം: ദുബൈ ലേബർ ഓഫീസിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു സുഹൃത്തിനെ ഞാൻ ഇതിനെ കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാനായി വിളിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ഇത് ഇതുവരെ അവിടെ നടപ്പായിട്ടില്ലെന്നാണ്. അവർക്ക് അവിടെ അങ്ങനത്തെ സർക്കുലർ ഒന്നും വന്നിട്ടില്ലത്രേ. ഇന്നും പാസ്സ്പോർട്ടുകളിൽ “നോ എൻ‌ട്രി” സ്റ്റാമ്പ് ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് പുള്ളി പറഞ്ഞു. ഖലീജ് ടൈംസിൽ വിത്ത് ഇമ്മീഡിയെറ്റ് എഫക്റ്റ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അത് ഇതുവരെ നടപ്പിലായിട്ടില്ലത്രേ!

അനാ അവ്വൽ പീപീ...

2005-08-21T18:49:00.000+05:30

ഉം അൽ കുവൈൻ പച്ചക്കറി - മത്സ്യ ചന്തയിൽ കട നടത്തുന്ന ബാലനും ആത്മസുഹൃത്ത് തമ്പിയും കൂടെ 750 ദിറഹംസ് വീതം ഷെയറിട്ട് ഒരു പഴഞ്ചൻ കാർ മേടിച്ചു -1982 മോഡൽ റ്റൊയോട്ട ടെർസൽ.1500 ദിറഹംസിന്റെ കാർ എന്നു പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാ‍യി കാണുമല്ലോ അതിന്റെ കണ്ടീഷൻ. അതിൽ കയറിയാൽ എവിടെ എങ്കിലും കൊണ്ട്‌ കയ്യോ കാലോ മുറിഞ്ഞാൽ മുറിവ്‌ സെപ്റ്റിക്ക് ആകും എന്ന് ഞങ്ങൾ പറയുമായിരുന്നു. പക്ഷേ അത് ഓടും - എങ്ങനെ എന്നു ചോദിച്ചാൽ അത് “ഈശ്വരകൃപ” കൊണ്ട് എന്നു മാ‍ത്രമേ പറയാൻ പറ്റു. ആ കാറിൽ ഒരുപാട് പേര് ഓടിച്ച് കൈ തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കാണാൻ വല്യ ഗുണമില്ലായിരുന്നിട്ടും ആ വണ്ടിയോട് ബാലനും തമ്പിക്കും ഭയങ്കര കാര്യമായിരുന്നു. ആ വണ്ടി മേടിച്ചതിനു ശേഷം രണ്ടുപേർക്കും നല്ലതുമാത്രമേ വന്നിട്ടുള്ളു.

പച്ചക്കറി മേടിക്കാൻ വരുന്ന ആളുകൾക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് അറബികൾക്ക് എല്ലാവരോടും നന്നായി പെരുമാറുന്ന ബാലനെ വല്യ കാര്യമാണ്.കടയിലെ സ്ഥിരം കസ്റ്റമറായ ട്രാഫിക്ക് പോലീസിലെ ഏതോ പാ‍വം ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ കാരുണ്യത്താൽ വണ്ടിയുടെ മുൾക്കി (രെജിസ്റ്ററേഷൻ കാർഡ്) ഓരോ വർഷവും പുതുക്കി കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മറ്റൊരു എമിരേറ്റിലും അത് ടെസ്റ്റ് പാസാകില്ല. 23 വർഷത്തോളം പഴക്കമുള്ള വണ്ടിയാണത്! വണ്ടി ഉം അൽ കുവൈനിന്റെ അതിർത്തി വിട്ട് ഷാർജയിലോ ദുബായിലോ മറ്റോ പോയാൽ അപ്പം ട്രാഫിക്ക് പോലീസ്‌ ഈ വണ്ടിയെ ഓവർടേക്ക് ചെയ്ത് മുന്നിൽ ചവിട്ടി നിർത്തും. മുക്കാലിഫ (പിഴ)എഴുതികൊടുക്കാൻ വരുന്ന പോലീസുകാരൻ വണ്ടിയുടെ മുൾക്കി കണ്ട് അന്തം വിടും! ഉം അൽ കുവൈനിലെ പോലീസുകാർക്ക് ഈ വണ്ടി സുപരിചിതമായതുകൊണ്ട് ആരും കൈ കാണിക്കില്ല.

വണ്ടിക്ക് ഒരേയൊരു പ്രശ്നമേയുള്ളു. പാർട്ട്സ് എവിടെയും കിട്ടില്ല. കാരണം അത്രയ്ക്ക് പഴഞ്ചനാണ് സാധനം.സാധാരണ ഒരുമാതിരിപ്പെട്ട പഴയ വണ്ടികളുടെയൊക്കെ സ്പെയർപാർട്ട്സ് കൃത്യമായി ഷാർജ്ജയിലെ സ്ക്രാപ്പ് (ആക്രി)കടകളിൽ കിട്ടുന്നതാണ്. ഈ വണ്ടിയുടെ ഇൻഡിക്കേറ്റർ ലൈറ്റ് പൊട്ടിയത് മാറ്റിയിടാൻ വേണ്ടി ഒരിക്കൽ ഷാർജ്ജയിലെ മുഴുവൻ സ്പെയർപാർട്ട്സ് കടകളിലും ആക്രിക്കടകളിലും അലഞ്ഞ തമ്പിക്ക് അവസാനം നിരാശ മാത്രമായിരുന്നു ഫലം. ആക്രിക്കട നടത്തുന്ന പട്ടാണികൾ ടൊയോട്ട കമ്പനി ഇങ്ങനെ ഒരു വണ്ടി ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല എന്ന് തീർത്ത് പറയുകയും ചെയ്തു!

അങ്ങനെയിരിക്കെ ബാലന്റെ അനിയൻ രാജു ലൈസൻസ് എടുത്തു. ലൈസൻസ് എടുത്തിട്ട് കൈ തെളിയാനായി പുള്ളി ഈ വണ്ടി ഓടിച്ചു തുടങ്ങി. ഒരുദിവസം രാജു ജോലി കഴിഞ്ഞ് വൈകിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു. വണ്ടിയോടിച്ച് വല്യ പരിചയമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് രാജു പതുക്കെയാ വണ്ടി ഓടിച്ചിരുന്നത്.(ആ വണ്ടി വല്യ സ്പീഡിലൊന്നും ഓടിക്കാനും പറ്റില്ല!) പോകുന്ന വഴിയിൽ ഒരു 4 റോഡുകൾ വന്നുചേരുന്ന ഒരു റൌണ്ടെബൌട്ട് ഉണ്ട്. റൌണ്ടെബൌട്ടുകളിൽ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ വേണം - കാരണം 3 ട്രാക്കുള്ള റോഡാണ്, അത്ര അധികം ട്രാഫിക്കില്ലാ‍ത്ത ഉം അൽ കുവൈനാണേൽ പോലും റോഡിൽ വണ്ടികൾ ചീറി പാഞ്ഞാണ് വരുന്നത്. ആക്സിഡന്റുകൾ നടക്കാൻ വളരെയേറെ സാധ്യതകൾ ഉണ്ട്.

രാജു റൌണ്ട് എബൌട്ടിൽ സ്പീഡ് ട്രാക്കിൽ കയറി പോകേണ്ടതിനു പകരം പതുക്കെ പതുക്കെ സ്ലോ ട്രാ‍ക്കിൽ പോയി. അപ്പഴ് മറുഭാഗത്ത് നിന്നു കറങ്ങി വന്ന ഒരു ഷെവർലേ വണ്ടി നമ്മുടെ വണ്ടിയുടെ മുൻ‌വശത്തെ ബമ്പർ ഇടിച്ചിളക്കിക്കൊണ്ട് പോയി!

ആക്സിഡന്റ്!

രാജു വണ്ടി ഒതുക്കി നിർത്തി. അപ്പഴ് തന്നെ ട്രാഫിക്ക് പോലീസ് എത്തി. രാജു എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാ‍തെ പേടിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്. ആ സമയത്ത് തമ്പിയും അവിടെ എത്തി. തമ്പി വണ്ടി ഒതുക്കി ഇട്ടിട്ട് അങ്ങോട്ട് ചെന്നു.

പോലീസുകാരൻ രാജുവിനോട് ചോദിച്ചു, “ഇന്ത കേഫ് ഈജി?” (തർജ്ജുമ: നീ എങ്ങനെ വന്നു?)രാജുവിന് അറബി ഭാഷ വല്യ പിടിയില്ല. തമ്പി ഒട്ട് മിണ്ടുന്നതുമില്ല കാരണം തെറ്റ് രാജുവിന്റെ ഭാഗത്താണ്.

അറിയാവുന്ന അറബിയിൽ രാജു ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ വച്ച് കാച്ചി: “അറബാ‍ബ്, ആനാ അവ്വൽ പീപ്പീ! ആനാ‍ കം മർ‌റ പീപ്പി , ലേക്കിൻ ഒ മൂൽ മാഫി പിപ്പീ! ബാദേൻ ദംദം!“

“അറബാ‍ബ്“ എന്ന് അറബികളെ ബഹുമാനപുരസരം വിളിക്കുന്നതാണ് . സംഭാഷണം ഇങ്ങനെ തർജ്ജുമ ചെയ്യാം. “ആനാ“=ഞാൻ.
“അവ്വൽ“=ആദ്യം. “പീപ്പി“=പീപ്പി! ഹോൺ അടിച്ചു എന്ന് പുള്ളിക്ക് പറയാൻ അറിയില്ല. അതാണ് “പീപ്പി“ എന്ന് പറഞ്ഞത്. “കം മർ‌റ“ = എത്ര തവണ. “ലേക്കിൻ ഓ മൂൽ മാഫി“ =“പക്ഷേ അവൻ ഒരിക്കൽ പോലും“. “ബാദേൻ“ = അതു കഴിഞ്ഞ്. “ദാം“ എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഇടി എന്നർത്ഥം. അത് ശരിക്കറിയാത്തോണ്ടാ രാജു “ദംദം“ എന്ന് പറഞ്ഞത്.

രാജുവിന്റെ അറബി ഭാഷ കേട്ട് പോലീസുകാരനും തമ്പിയും വണ്ടി കൊണ്ടിടിച്ച അറബിപയ്യനും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി! പോലീസുകാരൻ രാജുവിന്റെ കുറ്റമാണെന്ന് കണ്ട് രാജുവിന് ആക്സിഡന്റ് റിപ്പോർട്ടിന്റെ കോപ്പി കൊടുത്തു. (ആ കടലാസ്സ് ഉണ്ടെങ്കിലേ വണ്ടി വർക്ക്ഷോപ്പിൽ കൊണ്ടുപോയി ശരിയാക്കാൻ കഴിയൂ)വണ്ടി കൊണ്ട് വർക്ക്ഷോപ്പിൽ പണിക്ക് കയറ്റി. ബമ്പർ കിട്ടാനില്ല! സകലയിടത്തും ഒമാനിലും ഒക്കെ അന്വേഷിച്ചു. ഒരു രക്ഷയുമില്ല. ബമ്പർ ഇല്ലാതെ വണ്ടി പുറത്തിറക്കുന്നതെങ്ങിനെ? അവസാനം വളരെ മനോവേദനയോടെ അവർ ആ വണ്ടി 200 ദിറഹംസിന് ഒരു ആക്രിക്കാരൻ പട്ടാണിക്ക് വിറ്റു. പട്ടാണി ആ വണ്ടി കണ്ട് അന്തംവിട്ടത്രേ! 1982ൽ ഇറങ്ങിയ മുൾക്കി ഉള്ള വണ്ടിയോന്ന് അവൻ അത്ഭുതംകൂറി!

പക്ഷേ ഈ സംഭവം ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കിയത് രാജുവിനാണ്. തമ്പി രാജുവിന്റെ ആക്സിഡന്റിനു ശേഷം പോലീസുകാരനുമായി മുറി അറബിയിലുള്ള സംഭാഷണം മാർക്കറ്റിലെ സകല മലയാളികളോടും ശ്രീലങ്കക്കാരോടും പറഞ്ഞുകളഞ്ഞു! രാജുവിനെ കാണുമ്പോൾ പിന്നെ എല്ലാവരും “ആനാ അവ്വൽ പീപ്പീ, ആനാ കം മറ പീപ്പീ, ലേക്കിൻ ഒ മൂൽ മാഫി പീ‍പ്പീ“ എന്നു പറഞ്ഞു കളിയാക്കി തുടങ്ങി!

വാൽക്കഷണം: ഞാൻ ഇന്നലെ തമ്പിയണ്ണനെ വിളിച്ചിരുന്നു. ഈ വണ്ടിക്ക്‌ എങ്ങനെ മുൾക്കി കിട്ടി എന്നത്‌ പുള്ളി എന്നോട്‌ പറഞ്ഞു. മുറൂറിൽ (ട്രാഫിക്ക്‌ ഡിപ്പാർട്ട്‌മന്റ്‌) വണ്ടി പാസ്സാക്കുന്ന സ്ഥലത്ത്‌ 2 പോലീസുകാരാണുള്ളത്‌. ഒരാൾ വളരെ കടുകട്ടിക്കാരനാണ്‌. മറ്റേയാൾ പാവത്താനും. ഈ പാവത്താൻ ബാലന്റെ കസ്റ്റമർ ആണ്‌. കടുകട്ടിക്കാരൻ ഈ വണ്ടി പാസ്സാക്കാൻ അനുവദിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ കടുകട്ടിക്കാരൻ പള്ളിയിൽ പോകുന്ന സമയത്താണ്‌ ആ പാവത്താൻ വേഗം ഒപ്പിട്ട്‌ സീൽ അടിച്ച്‌ ഇത്‌ പാസ്സാക്കുന്നത്‌!

പുതുവത്സരാശംസകൾ!!!

2005-08-17T12:12:00.000+05:30

എല്ലാ ബൂലോഗ സന്ദർശകർക്കും, ബൂലോഗ നിവാസികൾക്കും, അനോണന്മാർക്കും കലേഷിന്റെ പുതുവത്സരാശംസകൾ!!!
വട്ടല്ല (ഇന്ന് മലയാളമാസം ചിങ്ങം ഒന്നാണ്‌ പ്രിയ സുഹൃത്തേ!)

ഈ പുതുവർഷം നന്മകളാൽ സമൃദ്ധമായിരിക്കട്ടെ!

കിഷിനെ കുറിച്ച്

2005-08-14T18:05:00.000+05:30

രാജിന്റെ (പെരിങ്ങോടർ) കിഷ് ബ്ലോഗും പോളിന്റെ കമന്റും വായിച്ചപ്പം എനിക്ക് എന്റെ പഴയ കിഷ് യാത്രാ(ദുര)നുഭവങ്ങൾ ഓർമ്മവന്നു. ഓഫീസിൽ ഇന്ന് കാര്യമായ പണിയൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് കിഷിനെ കുറിച്ചിരുന്ന് ബ്ലോഗാമെന്ന് കരുതി.

ഇറാനിലെ ഒരു ദ്വീപാണ് കിഷ്. കിഷെം എന്നും പറഞ്ഞ് ഇറാന്റെ തന്നെ വേറെ ഒരു ദ്വീപും ഉണ്ട്. കിഷിലേക്ക് യു.ഏ.ഈയിൽ നിന്ന് ആളുകൾ പ്രധാനമായും പോകുന്നത് വിസ ചെയ്ഞ്ച് ചെയ്യാനായിട്ടാണ് . കിഷിൽ താമസിക്കാൻ ആദ്യ പത്ത് ദിവസത്തേക്ക് വിസ വേണ്ട. 10 ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ വീണ്ടും പാസ്പോർട്ടും കൊണ്ട് എയർപോർട്ടിൽ ചെന്നാൽ മതി താമസിക്കാനുള്ള പെർമിറ്റ് നീട്ടി കിട്ടും. യു.ഏ.ഈ നിയമ പ്രകാരം വിസിറ്റ് വിസയിൽ നിന്ന് എമ്പ്ലോയ്മെന്റ് വിസയിലോട്ട് മാറാനോ അല്ലേൽ വിസിറ്റ് വിസയുടെ കാലാവധി കഴിഞ്ഞവർക്ക് പുതിയ വിസിറ്റ് വിസ എടുക്കാനോ രാജ്യം വിടണം. കിഷ് ദ്വീപിലേക്ക് പോകുന്നതിന് താരത‌മ്യേന നാട്ടിൽ പോയി വരുന്നതിലും ചെലവ് കുറവാണെന്നുള്ളതാണ് ആകർഷക ഘടകം. ഒരു ദിവസം താമസിച്ച് പിറ്റേദിവസം തിരിച്ചു വരാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ അത് 10-500 ദിറഹംസ് ചിലവിൽ നടക്കും. പക്ഷേ, ഹിഡൻ കോസ്റ്റുകൾ ഒരുപാടുണ്ട്. വിസ ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ പെട്ടു! ബുധനാഴ്ച്ച കിഷിൽ പെട്ടാൽ 3 ദിവസം പോയികിട്ടും. കിഷിൽ വിസ മാറാ‍ൻ പോകുന്നതിലും ഭേദം ഷാർജ്ജ -മസ്കറ്റ്- ഷാർജ്ജ വിസാ ചേഞ്ച് ഫ്ലൈറ്റാണ്.(ഇപ്പോൾ എയർ അറേബ്യ അത് നടത്തുന്നുണ്ട്) ഷാർജ്ജ എയർപ്പോർട്ടിൽ വന്നിരുന്നാലും ഒരു മനസമാധാനം ഉണ്ട്!ലോക്കൽ കോൾ ചെയ്ത് കാര്യങ്ങൾ അറിയാമല്ലോ. പിന്നെ സാഹചര്യങ്ങൾ പലർക്കും പലതാണ്. നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നടക്കണമെന്നില്ലല്ലോ!

കിഷ് എയർ ദുരന്തത്തിനു ശേഷം വിസാ ചേഞ്ച് നിയമം ഭാഗീകമായി മാറിയിട്ടുണ്ട് - വിസിറ്റ് വിസയിൽ നിന്ന് എമ്പ്ലോയ്മന്റ് വിസയിലേക്ക് മാറാൻ രാജ്യം വിടണ്ട - 500 ദിറഹംസ് അടച്ചാൽ മതി. പക്ഷേ, വിസിറ്റ് വിസക്കാർക്ക് 3 മാസത്തെ വിസ കാലാവധിക്ക് ശേഷം പുതിയ വിസിറ്റ് വിസ എടുക്കണമെങ്കിൽ യു.ഏ.ഈ വിട്ടേ പറ്റു. വിസിറ്റ് വിസാക്കാർക്കും അതുപോലെ തന്നെ വിസ ചെയ്ഞ്ച് ആകാ‍ൻ കാലതാമസം വരുന്നവരും ആണ് ഇപ്പോൾ കൂടുതലും കിഷിലേക്ക് യാത്ര പോകാൻ നിർബന്ധിതരാ‍കുന്നത്. അബുദാബി പോലെയുള്ള എമിരേറ്റുകളിൽ താമസിക്കുന്നവർക്കാണ് കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ട് - കാരണം വിസിറ്റ് വിസ പുതിയത് കിട്ടാൻ ചിലപ്പം ഒരു ദിവസം ഒക്കെ കാലതാമസം ഉണ്ടായേക്കും.

വിസിറ്റ് വിസാ നിയമങ്ങളിൽ കാര്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുന്നു എന്ന് ഈയ്യിടെ കേട്ടു.അവ നടപ്പിലായാൽ കിഷിനെ അത് പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും, കാരണം, ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിടത്തോളം കിഷിന്റെ നിലനിൽ‌പ്പ് യു.ഏ.ഈയിൽ നിന്നു വരുന്ന വിസാ ചേഞ്ച് യാത്രക്കാരെ ആശ്രയിച്ചാണ്. കിഷിൽ ഇറാനിലെ ഇസ്ലാമിക നിയമങ്ങളാണ്. കിഷിൽ എത്തിയാലുടൻ തന്നെ സ്ത്രീകൾ ശരീരം മുഴുവൻ മൂടുന്ന പർദ അണിയേണ്ടിവരും. (പർദകൾ ആവശ്യം പോലെ എയർപോർട്ടിൽ സ്റ്റോക്ക് ഉണ്ട്). പുറത്തിറങ്ങിയാ‍ൽ അവ ധരിക്കണം.കിഷിനെ സഞ്ചാരികളുടെ പറുദീസയാക്കാനാണ് ഇറാൻ ശ്രമിക്കുന്നതെങ്കിൽ ഈ നിയമങ്ങൾ കാരണം അത് എത്രത്തോളം വിജയിക്കുമെന്ന് കണ്ടറിയണം.

കിഷ് എയർലൈൻ എന്ന കമ്പനിയാണ് കിഷിലോട്ട് വിമാന സർവീസ് നടത്തുന്നത്. ജാംബവാന്റെ കാലത്ത് ഉൽ‌പ്പാദിപ്പിക്കപ്പെട്ട 2-3 കാളവണ്ടി പോലത്തെ ഫോക്കർ ടർബോപ്രോപ്പ് വിമാനങ്ങൾ വച്ചിട്ടാണ് അവർ ആ 40 മിനിട്ട് സർവീസ് നടത്തുന്നത്. ടർബോപ്രോപ്പ് വിമാനത്തിലെ യാത്രാനുഭവം വാട്ടർതീം‌പാർക്കുകളിലെ തലകുത്തിമറിയുന്ന ഡ്രാഗൺ റൈഡുകളിൽ പോലും കിട്ടാത്ത ഒന്നാണ്. ഏത് കടുകട്ടി കമ്യൂണിസ്റ്റ്കാരനെയോ നിരീശ്വരവാദിയേയോ അതിൽ ഒന്ന് പറപ്പിച്ചാൽ അവർ തിരികെ വരുന്നത് കടുത്ത ഈശ്വരവിശ്വാസികളായിട്ടായിരിക്കും. കിഷ് വിമാനം ദുബായ് എയർപോർട്ടിൽ ലാന്റ് ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപ് മിർദ്ദിഫ് എന്ന സ്ഥലത്തിന് മേലെ വന്ന്180 ഡിഗ്രി കറങ്ങിയിട്ടാണ് ലാ‍ന്റ് ചെയ്യുന്നത്. ആ കറക്കം നടക്കുന്ന സമയത്ത് വിമാനത്തിൽ കൂട്ട നിലവിളിയായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതിൽ അതിശയോക്തി തെല്ലുമില്ല. കുടുങ്ങുന്ന സീറ്റുകൾ, കറങ്ങുന്ന വിമാനം - ആകാശത്താണേ! റോഡിൽ വല്ലോം ആയിരുന്നെങ്കിൽ ജഡമെങ്കിലും കിട്ടും! (ഞാ‍ൻ 3 വർഷം മുൻപത്തെ കാര്യമാണ് എഴുതുന്നത്-ഇപ്പോഴും അതൊക്കെ അങ്ങനെ തന്നെയാണോ എന്ന് അറിയില്ല).

കിഷ് എയർ ലൈൻ നടത്തുന്ന ഒരു “ഫറേബി” ഹോട്ടൽ ഉണ്ട്. അവിടെയാണ് ഞാൻ താമസിച്ചത്. “ഫറേബി” എന്ന വാക്കിന് ചതി എന്നും അർത്ഥമുണ്ട്. അത് ഒരുതരം ചതി തന്നെയായിരുന്നു. ടിക്കറ്റിന്റെകൂടെ ഒരു ദിവസം ഫ്രീ സ്റ്റേയുണ്ട് ആ ഹോട്ടലിൽ. ആദ്യത്തെ ഒരു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അവർ 90 ദിറഹംസ് വച്ച് ദിവസം തോറും ചാർജ്ജ് ചെയ്യും. ഹോട്ടലിൽ ചെന്നാലുടൻ തന്നെ അവർ നമ്മുടെ പാസ്സ്പോർട്ട് മേടിച്ച് വച്ചിട്ട് റും കീയും ഒരു ഐഡന്റിറ്റി കാർഡും തരും (ആ കാർഡ് കളഞ്ഞാൽ 100 ദിറഹം പിഴ ഒടുക്കണം) ആ ഹോട്ടലിൽ താമസിക്കുന്നവർക്ക് ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് ഫ്രീ ആണെന്നാണ് വയ്പ്പ്. ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റിന്റെ കാര്യം പറയാതിരിക്കുന്നതാ നല്ലത്. ഹോട്ടൽ റൂം ലേബർ ക്യാമ്പിലെ അക്കോമഡേഷൻ പോലെയാണ്. 3 കട്ടിൽ ഇട്ടാൽ റുമിൽ നടക്കാൻ പിന്നെ സ്ഥലമില്ല. ഹൌസ്കീപ്പിങ്ങ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഇല്ലെന്നാ തോന്നുന്നത്. ബാത്ത്രൂം സ്ലിപ്പറുകൾ ഇല്ലെൽ പെട്ടു. ബാത്ത്രൂമിൽ ചവിട്ടണമെങ്കിൽ അത് വേണം. അതുപോലെ തന്നെ സോപ്പും ടവ്വലും ബെഡ്ഷീറ്റും ഒക്കെ കൊണ്ടുപോയില്ലെങ്കിൽ മുഷിഞ്ഞത് ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരും. ഹോട്ടലിലെ കേബിൾ റ്റി.വി യിൽ ഒരു “വിസാ ചാനൽ” ഉണ്ട്. യു.എ.ഈയിൽ നിന്ന് വിസ ഹോട്ടലിലെ ഫാക്സ് നമ്പരിൽ എത്തിയാൽ ആ ചാനലിൽ നമ്മുടെ പേര് എഴുതികാണിക്കും. വിസാ കോപ്പി കിട്ടിയാലേ റിട്ടേൺ ടിക്കറ്റ് കൺഫേം ചെയ്യാൻ കഴിയൂ. റിട്ടേൺ ടിക്കറ്റ് ഇല്ലന്നാകും ആദ്യം കേൾക്കുക. റിട്ടേൺ ടിക്കറ്റ് ശരിയാകുന്നത് വരെ അവിടെ തങ്ങാൻ നമ്മൾ നിർബ്ബന്ധിതരാകും! (കാശ് കൂടുതൽ കൊടുത്താൽ ഇല്ലാത്ത സീറ്റ് ശരിയാകും)

കിഷിൽ നിന്നുള്ള ഇന്റർനാഷണൽ ഫോൺ കോളുകൾ വളരെ എക്സ്പൻസീവ് ആണ് - ഒറ്റവാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ പകൽ കൊള്ള! വിളിക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ-വിസാ ഫാക്സ് വരണ്ടേ? (റോമിങ്ങ് ഉള്ള മൊബൈൽ കൊണ്ടുപോകുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്) കിഷിൽ കിട്ടുന്ന ഭക്ഷണം നമ്മുക്ക് പിടിക്കില്ല. വെള്ള ചോറും തൈരും സലാഡും പിന്നെ ഇറാനി റൊട്ടിയും തിന്നാം. ഫറേബി ഹോട്ടലിന്റെ അടുത്തുള്ള ഒരു റെസ്റ്റോറന്റ് ഉണ്ട്. അവിടുത്തെ ചീഫ് കുക്ക് മലയാളിയാണ്. പക്ഷേ അവൻ മലയാളം സംസാരിക്കത്തേയില്ല! (മലയാളം പറഞ്ഞ് അവന് മതിയായിക്കാണും) ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയടത്തോളം ഏറ്റവും നല്ല പരിപാടി 1-2 പാക്കറ്റ് കുബൂസ്സും ഒരു കുപ്പി ജാമും കൊണ്ടുപോകുക. കിഷ് മദ്യനിരോധിതമേഖലയാണ് - ഇറാന്റെ ഭാഗം അല്ലേ! പക്ഷേ, നല്ല ഒന്നാംതരം നാടൻ ചാരായം കിട്ടും - ആരായിരിക്കും അതിന്റെ പിന്നിൽ? ഒരു പത്തനംതിട്ടക്കാ‍രൻ! (ഇപ്പഴതുണ്ടോന്ന് അറിയില്ല). ഫറേബി ഹോട്ടലിൽ സിനിമാ തിയേറ്റർ ഉണ്ട് -അതിനെ അങ്ങനെ വിളിക്കാമെങ്കിൽ! ഒരു പ്രൊജക്റ്ററും ഒരു വി.സി.ഡി പ്ലെയറും ഒരു സ്ക്രീനും ആയാൽ സിനിമാ തിയേറ്റർ ആയി. ദുബായിൽ നിന്നു കൊണ്ടുവരുന്ന മലയാളം, ഹിന്ദി തിയറ്റർ പ്രിന്റുകൾ (VCD) അവിടെ പ്രദർശിപ്പിക്കും. 5 ദിറഹംസ് ആണ് ടിക്കറ്റിന്! പോപ്പ്കോണും കൊറിച്ച് സിനിമ (!) കാണാം. അസുഖങ്ങൾ വല്ലതും വന്നാൽ പെട്ടു. അവിടെ ശരിക്കുള്ള മെഡിക്കൽ കെയർ ഉണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയം ഉണ്ട്.

കിഷ് അത്ര വല്യ പ്രകൃതിരമണീയമായ സ്ഥലമൊന്നുമല്ല, എന്നാലും ചില ആകർഷണങ്ങൾ ഇല്ലാതില്ല. എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് ആയിരത്തോളം വർഷം പഴക്കമുള്ള ഭൂമിക്കടിയിലെ ഗുഹാനഗരം പോലെയുള്ള ഒരു സംഗതിയുണ്ട് അത് ഗംഭീരം തന്നെ. തമിഴ് സിനിമയിലെ കലാസംവിധായകൻ തോട്ടാ ധരണിയുടെ സെറ്റ് പോലെയിരിക്കും. പിന്നെ ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് പണ്ടെങ്ങോ ആരോ കൊണ്ട് നട്ട ഒരു ആൽമരം ഉണ്ട്. പിന്നെ കടൽ തീരത്ത് എങ്ങനെയോ ഉറച്ചു പോയ ഒരു തുരുമ്പിച്ച ഗ്രീക്ക് കപ്പൽ ഉണ്ട്. പിന്നെ ഒരു പൂന്തോട്ടം ഉണ്ട്. 2-3 ഷോപ്പിങ്ങ് മാളുകൾ ഉണ്ട്. ഒരെണ്ണത്തിൽ പഴയ ഒരു പ്ലെയിൻ കെട്ടിത്തൂക്കി ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. കിഷിൽ കുറെ നല്ല ബീച്ചുകൾ ഉണ്ട്. വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ബീച്ചിൽ പോയിരിക്കാൻ നല്ല രസമാണ്. ടാക്സിയിൽ പോകുന്നത് സൂക്ഷിച്ച് വേണം. ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ടാക്സിക്കാരിൽ ചതിയന്മാരുണ്ട്. “ടാക്സി കമ്പനികളുടെ“ ടാക്സിയിൽ പോകുന്നതാണ് നല്ലത്.റേറ്റ് ആദ്യം പറഞ്ഞുറപ്പിച്ചതിനു ശേഷമേ പോകാവൂ.

കിഷിൽ ചെന്നുപെട്ടാൽ തിരിച്ച് യു.ഏ.ഈയിൽ എത്തുന്നതു വരെ വല്ലാത്ത ഒരു ആധിയാണ്. എനിക്ക് തോന്നുന്നു അവിടെ വരുന്ന 90%പേർക്കും അങ്ങനെതന്നെയായിരിക്കുമെന്ന്. വിസാ മാറാൻ വരുന്നവരിൽ കൂടുതലും ഇന്ത്യക്കാർ ആണ്. പിന്നെ പാക്കിസ്ഥാനികൾ, ശ്രീലങ്കക്കാർ, ഫിലിപ്പൈനികൾ, ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യക്കാർ, പിന്നെ റഷ്യക്കാർ അങ്ങനെ പലരെയും അവിടെ കാണാം.(റഷ്യാക്കാരികൾ കലാപരിപാടികൾ അവിടെയും നടത്താറുണ്ടത്രേ!) 3-4 മണിക്കൂർ കൊണ്ട് കിഷ് മൊത്തം കറങ്ങി കാണാം. അതുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ വീട്ടു തടങ്കൽ പോലെ തന്നെ! കിഷ് യാത്ര ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് ഭേദം എന്നാണെന്റെ അഭിപ്രായം. എന്റെ കിഷ് യാത്ര ഞാനൊരിക്കലും മറക്കില്ല! ഞാൻ കിഷിൽ കുടുങ്ങിയതുകാ‍രണം എമിരേറ്റ്സ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ IT ഡിവിഷനായ “മെർക്കട്ടോർ”ൽ എനിക്ക് കിട്ടേണ്ടിയിരുന്ന ഉഗ്രൻ ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടു. അത് കിഷിന്റെ കുറ്റമല്ല. എന്റെ തലയിൽ അത് വരച്ചിട്ടില്ലെന്ന് കരുതി ഞാൻ സമാധാനിക്കുന്നു!

കാര്യങ്ങൾ ഒരുപക്ഷേ ഇപ്പോൾ മാറിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലത്ത് കിഷിൽ പോയവർ വല്ലവരുമുണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി അവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ എഴുതണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു.